ปกติคุณหนุงหนิงจะพาฟงฟงกับวาวาไปเดินเล่นตอนซัก 5 โมงค่ะ เป็นเวลาทองของการเดินเล่นเลยทีเดียว

เพราะ
1. เป็นเวลาที่ฟงฟงกับวาวาจะอึตอนเย็นเสร็จแล้ว
คือว่าฟงฟงกับวาวาจะอึวันละ 2 รอบ ตอน 6 โมงกว่า กับตอน 4 โมงกว่า
ถ้าไปก่อน 5 โมง มีโอกาสที่ฟงฟงไม่ก็วาวา ตัวใดตัวหนึ่ง จะทำการปล่อยระเบิดให้ได้อับอาย
(แต่เค้าก็พกถุงพลาสติกกันเหนียวไปทุกทีนะ…เผื่อไว้ ๆ )

2. เป็นเวลาที่ผู้คนในหมู่บ้านพาลูก พาหลาน พาหมาออกมาเดินเล่น
เผื่อฟงฟงกับวาวาจะได้เจอเพื่อนหมา เผื่อว่าจะมีคนมา “อุ้ยยยย น่ารักจัง” (^o^)
เผื่อว่าจะได้ไปเจอ ได้ไปลูบ ๆ อุ้ม ๆ หมาน่ารัก ๆ ของคนอื่น แล้วก็ยืนเม้าท์กันตามประสาแม่หมาทั้งหลาย

แต่ดูเหมือนหน้าหนาวนี่ต้องเปลี่ยนเวลาแล้วค่ะ
เพราะพอพาเดิน 5 โมง อากาศก็เริ่มเย็น เดินไปได้แป๊บเดียวก็มืดแล้ว

จะพาเดินตอนเช้าหรือก็ลุกไม่ขึ้น

วันนี้เลยลองพาเดินตอนบ่าย 3 ดู กะว่าเดินเสร็จเจ้าสองตัวก็กลับมาอึในบ้านพอดี
แต่ไงก็ต้องยืดอกพกถุงไปอยู่ดี…เผื่อไว้ ๆ

เส้นทางการเดินเล่นของฟงฟงกับวาวาเป็นทางเดิม ๆ เกือบทุกวัน
เพราะบางเส้นทางเปลี่ยว..เค้าไม่กล้าพาไป เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้น หมาเค้าท่าทางคงพึ่งพาอะไรไม่ได้
บางเส้นทางเดินไปหมาเห่าตลอดทาง..สงสารคนแถวนั้น
บางเส้นทางมีหมานักเลงที่เจ้าของปล่อยให้วิ่งอิสระไปมา ยืนขู่ฮื่อแฮ่..ถ้าโดนกัดจริง หมาเค้าสู้ไม่ได้หรอก

เส้นทางการเดินเล่นที่ได้รับการรับรองแล้วนั้นจะผ่านแต่บ้านที่ไม่มีหมา ไม่ก็มีหมาแต่เป็นเพื่อนฟงฟงกับวาวา
หนึ่งในนั้นคือบ้านของแยงกี้ค่ะ

แยงกี้เป็นลาบาร์ดอร์ตัวผู้ที่อ้วนจนหลังแอ่น เป็นของแถมมากับบ้านซะด้วย
เจ้าของแยงกี้ซื๊อบ้านต่อจากฝรั่งคู่หนึ่ง แล้วเขาแถมแยงกี้ให้
แยงกี้เป็นหมามีอิสระเต็มเปี่ยม
ไม่ว่าเจ้าของจะอยู่หรือว่าไม่อยู่บ้านก็จะเปิดประตูรั้วบ้านไว้นิดนึงให้แยงกี้ได้เดินเข้าออกตามสบาย

แต่ปกติแยงกี้จะขี้เกียจนอนกองเป็นก้อนไขมันสีเหลืองอยู่ที่โรงจอดรถค่ะ

วันนี้พอคุณหนุงหนิงพาฟงฟงกับวาวาเดินผ่านหน้าบ้านแยงกี้ แยงกี้กำลังหลับอยู่เหมือนเดิม
ไม่รู้เพราะว่าคิดถึงเพื่อน หรือว่าอยากบริหารเสน่ห์ วาวาจัดการส่งเสียงงื๊ด ๆ ปลุกแยงกี้ขึ้นมา
พอแยงกี้ได้ยินเสียงวาวาก็ตื่นทันที รีบวิ่งเข้ามาหา เล่นกันอีรุงตุงนังรอบ ๆ ตัวดิฉัน (ToT)

คิดดูซิคะ หมา 3 ตัว หนักรวมกันเกือบ 100 กิโล วิ่งไปมารอบตัว บางทีก็มาชน บางทีก็กระโดดเกาะ
ดิฉันจะชีช้ำแทบช้ำในตายแค่ไหน

หลังจากตะลุมบอนทักทายกันจนลิ้นห้อย ทั้งสามตัวก็เข้าสู่ภาวะสงบสติอารมณ์ได้
เค้าก็เลยจะพาฟงฟงกับวาวาเดินเล่นต่อ แต่แยงกี้ไม่ยอมกลับเข้าบ้าน แถมยังทำท่าจะไปเดินเล่นด้วยอีกต่างหาก

(-”-) เอาเหอะ ไปด้วยกันก็ได้

แยงกี้เดินนำหน้าแบบเริงร่า มีการหันมาดูเป็นระยะ ๆ ว่าพวกเราเดินตามไปรึเปล่า
ถ้าแอบเดินหนี แยงกี้ก็จะวิ่งอ้อมมาอยู่ข้างหน้า

หมารูปร่างหน้าตาคล้ายกันถึง 3 ตัวเดินไปด้วยกัน เดินไปทางไหนก็มีแต่คนมอง
เขาคงสงสัยว่าทำไมอีกตัวไม่ใส่สายจูง หรือว่าไม่ดุอยู่ตัวเดียว

(ToT) ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่หมาของเค้านะ

เวลาเจออะไรน่าสนใจ น่าดมกลิ่น ทั้งสามตัวก็เอาหัวไปสุม ๆ กัน

ช่วยกันดมได้ แต่ห้ามช่วยกันกินของอะไรแปลก ๆ นะ (-”-)

เดินเล่นกันไปจนลิ้นห้อย ฟงฟงมีแวะเล็มหญ้า วาวามีแวะไล่ล่าแมลง
แล้วแยงกี้ก็แวะอึ!!!

กรี๊ดดดดดดดดดด แงงงงงงงงงงงงง

อึทามมายยยยยยยยยยยยยยยย

แล้วนี่มากับเค้า เค้าต้องรับผิดชอบเก็บอึให้ด้วยรึเปล่า แต่ไม่ใช่หมาเค้าน้าาาาาาาาา