เราต่างมองคนเฒ่าคนแก่ในบ้านเป็นคนสูงอายุ โดยลืมไปว่าครั้งหนึ่งพวกเขาก็เคยเป็นเด็ก เป็นวัยรุ่น
แล้วไม่ได้คิดว่าพวกเขาอาจจะมีความรักสนุก ยังมีจิตใจของคนวัย 20 อยู่ในตัว
หลังจากตัดสินใจลาออกจากงาน เอาเงินเก็บไปเปิดบริษัท Headhunter กับเพื่อนซี้
เพื่อนซี้ก็เผ่นไปเที่ยวกับแฟนไม่ทำงานทำการ มีแนวโน้มจะอดตาย
แถมโดนแฟนหนุ่มบอกเลิกทาง email โดยไม่บอกเหตุผลใด ๆ ทำให้ Lara Lington วัย 27 ปี แทบคลั่ง
พยายามส่ง sms ไปหาแฟน(เก่า)ทั้งวัน จนแฟน(เก่า)โทรไปฟ้องพ่อแม่ แล้วก็เปลี่ยนเบอร์หนี
ชีวิตของ Lara กำลังอยู่ในช่วงแย่สุด ๆ เลยค่ะ
แต่ถึงแย่ยังไง Lara ก็ต้องโผล่หน้าไปร่วมงานศพของทวด (น้าของพ่อ) ที่ตายตอนอายุ 105 ปีพอดี๊พอดี
ต้องทนบากหน้าไปญาติ ๆ เจอลุงอันเป็นเจ้าของ Lington Coffee Shop อันโด่งดังไปทั่วโลก ต้องไปเจอลูกพี่ลูกน้องที่เป็นไฮโซ
แล้วถ้าใคร ๆ ถามถึงแฟน(เก่า)ล่ะ จะทำยังไงดี ~>_<~
แม้ได้ชื่อว่าเป็นเหลน แต่ Lara ไม่เคยพบ ไม่รู้จัก Sadie ทวดของตัวเองที่โดนทิ้งให้อยู่ในสถานพักฟื้นคนชรามาเป็น 20 ปี
งานศพนี้ ไม่ได้มีความหมายใด ๆ กับสมาชิกในครอบครัวเลยซักนิด เพราะไม่มีใครรู้จักสนิทสนมกับ Sadie หรือว่ารู้อดีตของ Sadie เลย
เป็นงานศพที่แสนเงียบหงอยที่มีคนไปร่วมงานแค่ 6-7 คน ดอกไม้ประดับก็ไม่มี รูปถ่ายจะเอามาตั้งข้างโลงศพยังไม่มี
แล้วในงานศพนี่เอง Lara ก็ได้ยินเสียงลึกลับ เสียงของหญิงสาว แล้วก็ได้เห็นผี Sadie ทวดของตัวเองในวัย 23 ปี
เพราะว่า Lara เท่านั้นที่มองเห็นแล้วก็ได้ยินตัวเอง Sadie เลยเกาะติด Lara แจ เพราะต้องการให้หาสร้อยคอที่หายไปของตัวเอง
Sadie ในวัย 23 นั้น ช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์คนแก่อายุ 105 ปีที่ Lara รับรู้
ทั้งกวน ทั้งร่าเริง เอาแต่ใจ รักสนุก รักอิสระ
Lara และ Sadie ต่างเรียนรู้ผ่านกันและกัน ต่างเติมเต็มกันและกัน
Lara ได้เรียนรู้ว่ารักจริง ๆ เป็นอย่างไร เรียนรู้ที่จะเคารพตัวเอง และเชื่อมันในตัวเอง
Sadie ได้เรียนรู้ว่าเธอไม่ได้คนที่ตายไปอย่างไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ในโลก เธอไม่ใช่คนแก่ที่ตายอย่างไร้ค่าไร้ตัวตน แล้วก็ได้รู้ว่ารักเพียงครั้งเดียวในชีวิตของเธอนั้นเป็นรักแท้
Twenties Girl นั้นไม่ซับซ้อน เรื่องเดินไปเป็นเส้นตรง เดาเรื่องได้ง่ายค่ะ
แค่ตัวละครปรากฏตัวเราก็รู้แล้วว่าตัวละครนั้น ๆ จะทำอะไรต่อไป จะเป็นยังไงต่อไป
แต่เพราะความไม่ซับซ้อนทำให้อ่านสบาย ๆ เหมาะกับอ่านก่อนนอนให้สมองผ่อนคลายในวันเคร่งเครียด
November 26th, 2009 at 8:38 pm
น่าอ่านเนอะ เค้าจะทนอ่านแนวนี้ได้จนจบไหมนะ ^^”
November 26th, 2009 at 8:42 pm
อ่านก่อนนอนอย่างมาก 2-3 คืนก็จบแล้วค่ะ เบา ๆ สบาย ๆ ไม่ต้องใช้สมองมาก
ไม่เหมือนอ่าน Dan Brown อ่านไปต้องเปิด google ไปด้วย (-_-”)
January 24th, 2010 at 3:00 pm
ขอบคุณสำหรับเรื่องย่อนะคะ
เพราะอ่านเองคงแปลไม่ค่อยออก
ถ้ามีเรื่องอื่นอีก….รบกวนด้วยนะคะ