Where the hell is the key??!!
Diaryกุญแจหาย..เรื่องร้ายที่ใครก็ไม่อยากเจอ (ไม่ใช่กุญแจเค้านะ)
ทุกวันพุธบ่าย พี่ฝนจะมาทำความสะอาดบ้านให้ค่ะ ทั้งดูดฝุ่น ถูบ้าน เช็ดกระจก ล้างห้องน้ำ
แถมบางทีบ้าพลังทำไปจนถึงยืนล้างรั้วบ้านอีกต่างหาก…(^^”) รักสะอาดจริง ๆ
ปกติพี่ฝนจะเริ่มทำความสะอาดจากชั้นบนก่อน ระหว่างนั้นคุณหนุงหนิงก็นั่งทำงานไป
พอจะทำมาถึงห้องทำงาน เค้าก็จะปิดคอมพ์สุดที่รัก จ่ายเงินพี่ฝน แล้วก็ไปเปิดแอร์นอน
พอพี่ฝนทำความสะอาดเสร็จก็จะได้กลับไปได้เลย ไม่ต้องมาปลุก…โฮะ ๆ ๆ
แต่วันนี้ตอนที่จะจ่ายเงิน…
“พี่ฝนคะ พี่ฝนมีเงินทอนมั้ย”
“เดี๋ยวฝนดูในกระเป๋าก่อนนะคะ เอ..กระเป๋าฝนอยู่ใต้เบาะรถ”
แล้วพี่ฝนก็เดินไปที่รถเครื่อง ควักกระเป๋ากางเกงแล้วทำหน้างง ๆ คว้าเสื้อกันลมที่พาดบนรถมาค้นในกระเป๋าเสื้อแล้วทำหน้างง ๆ
“กุญแจฝนอยู่ในกระเป๋า กระเป๋าอยู่ใต้เบาะรถ ทำไงดี ~>_< ~ "
(O_o)!!
แล้วก็เกิดมหกรรมการงัดเบาะรถขึ้นค่ะ ผู้หญิงสองคนพยายามง้างเบาะรถให้มีช่องพอที่จะเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าได้
ง้างกันอยู่นาน ง้างกันจนเบอะรถเบี้ยว ทั้งดึงทั้งดัน จนในที่สุดก็ควักกระเป๋าผ้าออกมาจนได้
(^^)v นี่แหล่ะฝีมือ โฮะ ๆ
"กุญแจไม่อยู่ในกระเป๋าค่ะ ฝนเอาไปวางไว้ที่ไหนเนี่ยยยยย ~>_< ~ "
(O_o)!!
แล้วก็เกิดมหกรรมสองแรงร่วมใจค้นบ้านทั้งหลังค่ะ
ในตู้เสื้อผ้าไม่มี บนเตียงไม่มี บนชั้นวางของไม่มี ในห้องน้ำไม่มี ในห้องทำงานไม่มี ในถังขยะก็ไม่มี
(-"-) ง่ะ มันจะไปอยู่ไหนได้นะ หรือว่าตกในสนามหญ้าหน้าบ้าน...ไม่มีแฮะ
"พี่ฝนคะ พี่ฝนโทรให้คนที่บ้านเอากุญแจสำรองมาให้มั้ยคะ หนิงให้ยืมใช้มือถือ"
"กุญแจสำรองหายไปนานแล้วค่ะ ฝนมีดอกเดียว"
"เอ่อ...ในพวงมีกุญแจอะไรบ้างคะ มันพวงใหญ่รึเปล่า" เพราะถ้าพวกใหญ่ไม่น่าจะหายากเนอะ
"ก็มีกุญแจรถ กุญแจบ้านฝน กุญแจบ้านอาจารย์อีกคน(คนที่พี่ฝนไปทำความสะอาดให้)"
(O_o)!! เย่ย มีกุญแจบ้านคนอื่นด้วยเหรอเนี่ย งี้ถ้าหาก็เรื่องใหญ่เลยซิ
แต่หามันทั้งบ้าน แม้แต่ในถังขยะแล้วนี่นา ก็ไม่เจอ ฮือ ๆ ทำไงดี?!?!?
~~~>_<~~~
หามันทุกจุดอีกทีละกัน (ToT)
หลังจากต่างคนต่างหา ต่างคนต่างวิ่งขึ้นวิ่งลง วิ่งไปรอบ ๆ บ้าน นั่ง ๆ ยืน ๆ คุ้ย ๆ จนเหงื่อแตกลมจะใส่
ก็ยังไม่มีวี่แววจะกุญแจพวงนั้นเลย
ไหนไอสไตน์บอกว่าสสารไม่มีการสลายตัวไง…โกหกรึเปล่าเนี่ยยยย
“พี่ฝนคะ หนิงว่าเรามางัดเบาะรถอีกรอบเถอะ เผื่อจะเจอ”
แล้วก็เกิดมหกรรมงัดเบาะรถครั้งที่สองขึ้น
เพราะว่ามีประสบการณ์แล้ว แถมเบาะรถก็เสียรูปไปนิดนึงแล้ว ทำให้งวดนี้งัดง่ายขึ้นเยอะ
…งัดกันจนเบาะรถเบี้ยวมีช่องให้มองส่องเข้าไปใต้เบาะได้เลยล่ะค่ะ…
“เจอแล้ว ๆ ๆ ๆ !!!! อยู่ใต้เบาะรถจริง ๆ ด้วย”
(ToT) โอ้..สวรรค์ ดีใจจัง
ว่าแต่ว่า…จะทำยังไงกับเบาะรถที่เบี้ยวบูดปูดขึ้นมากันล่ะทีนี้
November 11th, 2009 at 6:13 pm
ตัวเองแรง….เยอะจัง
November 12th, 2009 at 12:39 am
หนิงงัดเบาะเก่งจัง สมแล้วที่จบวิศวเครื่องกล :P
บางทีเวลาทำของหาย อยากให้เหมือนมือถือมากเลย
หาไม่เจอเนี่ยะ ใช้มือถืออีกเครื่องโทร
จะรู้เลยว่ามันอยู่ไหน
แต่ดีที่สุด คือ “พยายามไม่ลืม” ดีกว่าเนอะ :)
November 13th, 2009 at 8:32 pm
อ่านแล้วขำดี…คิดสภาพออกว่าเป็นไงเลย
ปล. เหมือนพี่ฝนนี่ จะจ๊อบเยอะเน๊อะ..มีการทำความสะอาดบ้าน อจ.คนอื่นด้วย
November 14th, 2009 at 10:34 pm
ปกติพี่ฝนเป็นแบบนี้รึเปล่าค่ะรึว่าติดเชื้อพี่หนิง:P
November 15th, 2009 at 9:24 am
(-”-) หมายความว่าไง (ยะ)
November 20th, 2009 at 3:56 pm
555 เอ้อมีสูตรค่ะเนื่องจากทำของหายบ่อย
-_-” ถ้าหามันจะไม่เจอ หายังไงก้อไม่เจอ เหมือนมันวิ่งไปซ่อนซะงั้น
^o^/ ให้ทำเปนไม่สนใจ อยากหายก้อหายไป ซักพัก เดี๋ยวมันก้อกลับมาเองค่ะ
จิงๆนะคะ หลายอย่างแระตอนนั้นไอพอดหายพร้อมเอกเทอนอล และที่ชาร์ตแบต หาเท่าไหร่ก้อไม่เจอ พอทำเมินซัก 2 อาทิตย์ ก้อเจอเฉยเลยยยยย ค่อยๆเจอทีละอันนนน ^_^
:P แต่ว่าต้องในกรณีท่ไม่รีบใช้ของนะคะ ต้องป็นของที่หายแล้วไม่ค่อยเดือนร้อน ถ้าเป้นพวกกุญแจ คงนั่งเซ็งไปเลยเหมือนกันนนนน