ฟงฟงกับวาวานั้นส่งเสียงได้หลายแบบค่ะ

“งื้ดดดด” เป็นเสียงที่ได้ยินบ่อยสุด
ฟงฟงจะส่งเสียงนี้ทุกวันตอนโดนแคะหู เพราะไม่ชอบโดนแตะต้องหู
ทั้ง ๆ ที่ไม่เจ็บ ทั้ง ๆ ที่บางทียังไม่ได้ลงมือแค่จับหู ฟงฟงก็จะร้อง “งื๊ดดดดดด” ดังลั่น แล้วก็ตั้งท่าวิ่งหนี (-”-)
Drama-king จริง ๆ

พอฟงฟงร้องขึ้นมา ทั้งคุณช้างกับคุณหนุงหนิงก็ต้องเข้าไปโอ๋ ๆ แล้วก็พยายามช่วยกันจับ ช่วยกันแคะหู
ทำให้วาวาอิจฉาขึ้นมา ตอนนี้จากที่วาวาชอบโดนแคะ ว่าง่าย นั่งนิ่ง เป็นเด็กดี
วาวาก็เริ่มออกวิ่งเวลาโดนแคะ เริ่มร้องงื๊ดดดดบ้างแล้ว ~>_< ~

“โฮ่ง” เสียงธรรมชาติทั่วไปของหมา
ถึงฟงฟงกับวาวาจะไม่ค่อยเห่า แต่ถ้าเห่าเมื่อไหร่จะดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งหมู่บ้าน
แล้วไอ้ของที่เห่าก็แปลก ๆ เช่น ถุงพลาสติกที่ลอยเข้าบ้าน ร่มที่คนกางเดินไปเดินมา (-”-)

“อะว้าวววว”
ฟงฟงกับวาวาจะส่งเสียงนี้ใน 2 เหตุการณ์คือ
1. ตอนได้ออกมาจากกรงใหม่ ๆ แล้วยืดตัวบิดขี้เกียจเสร็จ
2. ตอนที่โดนสั่งให้นั่งแล้วไม่ได้รางวัลซักที

ล่าสุดวันนี้มีเสียง “อู๊ดดดดดด”

วาวานั้นสมแล้วที่เกิดมามีสายเลือดลาบาร์เด้น วาวาชอบเล่นน้ำที่สุด
ไม่ว่าน้ำนั้นจะเน่า จะดำ จะมีขยะลองฟูฟ่องปานใด ถ้าเห็นคุณหนูวาวาจะกระโจนใส่ทันที

แต่ฟงฟงนี่คาดว่าอาจจะเป็นลูกของชู้รักที่เป็นแมว ทำให้เกลียดน้ำมาก
ฟงฟงเป็นลาบาร์เด้นที่ว่ายน้ำไม่เป็น ไม่ชอบเล่นน้ำ ถ้าจะต้องเปียกของฟงฟงวิ่งอ้อมดีกว่า

แต่มันก็มีบางทีที่ฟงฟงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ค่ะ

เช่นวันก่อน คุณหนุงหนิงกับเพื่อนบ้านพาบรรดาหมา ๆ ไปเดินเล่นในป่าในดงกับเพื่อนบ้าน
เส้นทางนั้นจะต้องข้ามคูน้ำที่กว้างประมาณ 2 วา จะกว้างแค่ไหนก็ไม่มีปัญหาสำหรับวาวา
วาวาวิ่งตรงลงไป ว่ายไปถึงอีกฝั่งอย่างเริงร่า แล้วก็วิ่งหน้าตั้งหายไปในดง (-”-)
นี่หล่อน…ไม่คิดจะรอเจ้าของบ้างเรอะ เดี๋ยวก็ทิ้งไว้ในนี้หรอก

ซีซี่หมาของเพื่อนบ้านก็ว่ายน้ำอย่างเริงร่าตามวาวาไปติด ๆ
ส่วนคนนั้นไม่เป็นไร เพราะมีไม้พาดเป็นสะพานให้เหยียบค่ะ แต่ฟงฟงนี่ซิ (^^”)

ฟงฟงที่โดนทิ้งอยู่ฝั่งเดิมแค่ตัวเดียว ดูน่าสงสารเป็นที่สุด
ฟงฟงหันมาจ้องหน้าอ้อนวอนคุณหนุงหนิง แล้วก็ชะเง้อคอมองทางที่วาวาวิ่งหายไป
(ToT) อย่าทิ้งฟงฟงน้าาาาา < — ถ้าพูดได้ มันคงพูดแบบนี้

และด้วยแรงตะโกนเชียร์สุดชีวิตของคุณหนุงหนิงกับเพื่อนบ้าน หลังจากลังเลพักนึง ฟงฟงก็ตัดสินใจก้าวขาลงในคูน้ำ
แต่ฟงฟงหาได้ว่ายน้ำเหมือนหมาตัวอื่นไม่!!
ฟงฟงใช้วิธีเอาขาหน้าเกาะ ๆ ขอนไม้ที่พาดให้คนเดิน พยายามยกหัวให้พ้นน้ำ แล้วก็ไต่ ๆ มาตามขอนไม้
แถมส่งเสียงงื๊ดดดดดดประกอบตลอดทางจนมาถึงอีกฝั่ง

(^^”) โอ๋ ๆ เก่งจ๊ะเก่ง

…แต่จริง ๆ คูน้ำมันตื้นนะ ตื้นขนาดที่ว่าถ้าฟงฟงยอมเดินดี ๆ ก็น้ำก็ท่วมแค่ครึ่งตัว ไม่ถึงกับท่วมหลัง…

มาวันนี้คุณช้างกับคุณหนุงหนิงพาไปเดินเล่นเส้นทางเดิมค่ะ…ดูกันว่าฟงฟงจะกลัวน้ำน้อยลงมั้ย
พอมาถึงคูน้ำ วาวาก็ตามคาดคือกระโดดลงน้ำ ว่ายแบบไม่สนใจใคร แล้วก็วิ่งหายไปในดง ทิ้งทุกคนไว้เบื้องหลัง
(-”-) ยัยตัวนี้นี่ไม่กลัวโดนจับมาทิ้งกลางดงมั่งรึไงนะ

คุณหนุงหนิงก็เดินบนขอนไม้ข้ามมาอีกฝั่ง ตามหลังวาวา

ส่วนคุณช้างนั้น เพิ่งมาเป็นครั้งแรก ยังไม่ชำนาญ เลยเกาะ ๆ ขอนไม้แบบเก้ ๆ กัง ๆ
ตอนที่คุณช้างเกาะ ๆ ขอนไม้เดินมาจนจะถึงอีกฝั่งนั่นแหล่ะ
ฟงฟงที่โดนทิ้งไว้อีกฝั่งอยู่ตัวเดียว (อีกแล้ว) ก็ส่งเสียงร้องดัง “อู๊ดดดดดดด”
แล้วก็กระโดดสุดแรงเกิด กะให้ถึงอีกฝั่งแบบน้ำไม่แตะแม้ปลายขน!!

แต่น่าสงสาร ระยะทางสองวาคงไกลเกินกว่าฟงฟงจะกระโดดข้ามได้
ฟงฟงตกลงไปในคูน้ำดังตูม!! น้ำแตกกระจายด้วยน้ำหนัก 25 กิโล ตกห่างจากฝั่งเป้าหมายแค่ไม่ถึง 3 คืบดี
แล้วฟงฟงก็ตะเกียกตะกายสุดชีวิตขึ้นฝั่งสำเร็จ

(^^”) ไม่ว่ายังไงฟงฟงก็จะไม่ยอมว่ายน้ำใช่มั้ยเนี่ย