ห่างหายจาก blog นี้ไปนานแล้วนาน…..ฮี่ ฮี่
entry ล่าสุดก็ตอนเดือนเมษาหน้าร้อน ตอนนี้ปาเข้าไปหน้าฝนแล้ว….ฮี่ ฮี่
จะว่าไปแล้วหน้าฝนนี่เป็นสวรรค์โดยแท้ค่ะ ไม่ต้องรดน้ำต้นไม้เอง หญ้าหรือก็เขียวขจีฟูฟ่องเป็นขนหนูแก๊สบี้
เป็นเวลาทองของการปลูกต้นไม้จริง ๆ นะคะ
ดังนั้นเพื่อให้เข้ากับช่วงเวลาทองดังกล่าว ดิฉันขอรายงานสถานการณ์ความเป็นไปของต้นไม้บ้านนี้
1. แพ้แล้วค่อยจัดตั้ง
แม้ว่าจะโดนเจ้าสองตัวซึ่งตอนนั้นอายุได้ 9 เดือน ทำลายล้างรังแกให้ชีช้ำเหลือแต่ตอ
ตอนนั้นเจ้าสองตัวซนมาก อะไรที่อยู่สูงระดับปากจะโดนกินเรียบไม่ว่าจะเป็นของกินได้หรือว่าของกินไม่ได้
แต่ด้วยพลังชีวิตที่อึดเหลือเชื่อ ต้นชมพู่มะเหมี่ยวก็สามารถมีชีวิตรอดมาได้อย่างน่าทึ่ง

(เค้าคิดว่าเพราะชมพู่หวาดกลัวจะโดนกินอีก ก็เลยรีบ ๆ เร่งพลังชีวิตให้โตพ้นระดับปากฟงฟงกับวาวาไว ๆ )
2. ตอบแทนคุณ
เดิมที่ไม่ได้อยากจะปลูกต้นทับทิมหรอกค่ะ เพราะไม่ชอบต้นไม้ที่เป็นพุ่ม…มันกินเนื้อที่นี่นา
แต่พ่อกับแม่(ของคุณช้าง)เอามาให้ ก็เลยลองปลูกดู
ตอนแรกก็ทำท่าจะไม่รอด ด้วยความสูงแค่เข่าแต่ดูเฉากว่าปกติ ใบร่วงไปหมดเหลือแต่ก้าน
ดูน่าสังเวชใจแก่ผู้พบเห็น
คุณหนุงหนิงสงสาร เลยค่อนข้างโอ๋ ๆ ต้นทับทิม รดน้ำบรรจงกว่าต้นอื่น ปลอบ ๆ ว่าอย่าตายนะ
แต่ก็แค่โอ๋ ๆ ด้วยปากนะคะ ไม่ได้ใส่ใจหาปุ๋ยมาให้มันหรอก (^o^)….รักลวงชัด ๆ
และแล้วกาลเวลาก็ผ่านไป เจ้าทับทิมก็เติมใหญ่ขึ้นมาได้ด้วยกำลังของมันเอง

ถึงแม้จะไม่ได้ดูแลดีอะไร แต่พอเห็นหนทางจะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ ดิฉันก็รีบฉวยโอกาสทันที
โดยการกระแนะกระแหนและพูดกดดันทับทิมค่ะ (^o^)
“ทับทิมบ้านอื่นเขาออกลูกกันเต็มเลย แต่ทำไมต้นนี้ไม่ออกล่ะ สงสัยจะเป็นหมันมีลูกไม่ได้”
“อยู่กันมาตั้งปี ๆ รดน้ำให้ทุกวัน ตอบแทนออกมาเป็นผลบ้างซิจ๊ะ”
ฯลฯ
จนคุณช้างทนไม่ได้ สงสารทับทิมเลยไปหาปุ๋ยมาใส่ให้…แล้วก็เป็นอย่างนี้ค่ะ

ติดลูกพรึ่บ!!!
:๑:(^o^):๑: จะมีทับทิมกินแล้วววววว
ว่าแต่ว่า…ตั้งแต่ลูกโตเต็มที่ยันสุกนี่ใช้เวลานานแค่ไหนคะ ( ‘ ‘ )? ทำไมผ่านมาสองเดือนแล้วยังไม่มีทับทิมลูกไหนเลยที่สุก
3. แปะแล้วแปะอีก
ที่บ้านปลูกต้นตะแบกเอาไว้ แล้วตรงโคนต้นตะแบก คุณช้างรู้สึกว่ามันโล่ง ๆ ก็เลยไปหาถั่วบราซิลมาแปะค่ะ
แปะไปได้ไม่กี่วันเอง ก็เกิดเหตุ เจ้าสองตัวก็มาแซะทิ้งไป
~~จุดอ่อนจากการที่ไว้ใจ ปล่อยหมาเอาไว้ตามลำพัง
จุดอ่อนจากการเชื่อถือหมาสองตัว ผลลัพธ์คือถั่วหายไป
จุดจบก็คือต้องปลูกใหม่ (เลี้ยงหมาก็ต้องทำใจ)
รุนแรงเลวร้ายเหมือนทุกครั้ง (ลาบราดอร์มันซนนี่นา)
จุดจบมีรออยู่แล้วปลายทาง คงรู้ว่าเป็นอย่างไร
….ปลูกถั่วบราซิลใหม่อีกที~~

มาช่วยกันภาวนาให้งวดนี้รอดกันนะคะ (^^”)
July 2nd, 2010 at 9:53 am
ดอกถั่วสีเหลืองน่ารักเนอะ ^^
July 13th, 2010 at 6:06 pm
หรือเจ้าสองตัวจะบอกว่าชอบบ้านโล่งๆมากกว่า เลยพยายามจัดการให้เรียบทุกต้น^^ อิอิ
October 26th, 2010 at 9:24 pm
555 เขียนบล๊อกได้ขำมาก ชอบค่ะ ^^b