Good Conversation?

[11:54:00 PM] กูเอง:: กูชอบในสัมพันธภาพของชายกับชาย
แต่ชอบมีเพศสัมพันธ์กับหญิง ว่ะ
[11:54:14 PM] In a Red (#): โอ้...ลึกซึ้ง....
[11:54:23 PM] In a Red (#): ข้าน้อย ขอรับไว้พิจารณา
[11:54:39 PM] In a Red (#): ทำไมมึงไม่ลองกับกันดูบ้างหล่ะ ว่า....
[11:55:15 PM] In a Red (#): ชอบในเพศสัมพันธ์กับชาย
แต่รักที่จะมีสัมพันธภาพของหญิงกับชาย
[11:55:35 PM] กูเอง:: อันนั้น ขัด ว่ะ
[11:55:52 PM] กูเอง:: กูไม่ชอบ สัมพันธภาพของหญิงกับชาย
[11:55:53 PM] In a Red (#): ขัดอะไรเหรอ
[11:56:02 PM] กูเอง:: มันน่าเบื่อ แล้วก็ไม่สนุ
[11:56:14 PM] กูเอง:: ช่วงนี้ กูคบกับเพื่อน ญี่ปุ่น คนหนึ่งอยู่
[11:56:23 PM] กูเอง:: ชื่อ chonho
[11:56:28 PM] In a Red (#): เป็นไง
[11:56:31 PM] กูเอง:: เมื่อวานไปกินอาหารญี่ปุ่นกัน
[11:56:36 PM] In a Red (#): อืม ๆ ๆ
[11:56:38 PM] กูเอง:: กินเสร็จ มันเดินมาส่งกูที่บ้าน
[11:56:48 PM] กูเอง:: บอกว่า ช่วงนี้ไม่ได้เตะบอล
[11:56:52 PM] กูเอง:: ปกติ ต้องเล่นทุกวัน
[11:56:58 PM] In a Red (#): อืม ๆ ๆ ๆ
[11:57:02 PM] กูเอง:: ฉะนั้น I เดินไปส่ง U ที่บ้านดีกว่า
[11:57:04 PM] กูเอง:: น่ารักไหม
[11:57:20 PM] In a Red (#): (บ้านข้าง ๆ เริ่มบอกแล้วว่า
ผัวป้าจะเปลี่ยนเป็นเกย์อยู่แล้ว)
[11:57:44 PM] กูเอง:: อะไรทำนองเนี้ย อ่ะ ที่กูรู้สึกว่า
ผุ้ชายถ้าคบกันมันจริงใจและน่ารักดี
[11:57:53 PM] กูเอง:: ชอบอยู่กับผู้ชายอย่างนี้มากกว่า
[11:57:58 PM] In a Red (#): อ้อ...
[11:58:06 PM] In a Red (#): แล้วผู้หญิงหล่ะ
[11:58:13 PM] กูเอง:: ถ้าเป็นผู้หญิง แม่งวุ่นวาย พูดไม่ตรงกับใจ
[11:58:19 PM] กูเอง:: จะเอาอะไรก็ไม่บอก
[11:58:36 PM] In a Red (#): อืม ๆ ๆ :|
[11:58:48 PM] กูเอง:: ในชีวิต ไม่ค่อย มีบท ที่ผู้หญิง ซื้อใจ
เหมือนผู้ชายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
[11:59:08 PM] กูเอง:: ส่วนใหญ่มา กอด ๆ หอม ๆ นอน ๆ แล้วก็เลิกกันไป
[11:59:28 PM] กูเอง:: ที่สำคัญผู้หญิง ไม่เตะบอล
[11:59:33 PM] In a Red (#): มึงไปทำอย่างนี้กับใครเหรอ ไอ้ กอด ๆ หอม ๆ
นอน ๆ
[11:59:43 PM] กูเอง:: เด็ก เก๊ะ ไง
[11:59:57 PM] In a Red (#): อ้อ...ชีวิตควาย
[12:00:02 AM] กูเอง:: ประมาณนั้น
[12:00:39 AM] In a Red (#): พอฟังมึงพูดเรื่องสำ พันธุ์ ทะภาพ ระหว่าง
ชาย กับ ชาย
[12:00:56 AM] In a Red (#): พาลให้นึกถึง เกย์ Diary ทุกที
[12:01:10 AM] กูเอง:: หุหุหุ
[12:01:20 AM] กูเอง:: นั่นดิ กูก็เลยไม่แแน่ใจตัวเองเหมือนกัน
[12:01:28 AM] กูเอง:: ว่าจะมีครอบครัว อย่างไรดี
[12:01:44 AM] In a Red (#): กูก็พลอย ไม่แน่ใจตามมึงด้วย
[12:01:53 AM] In a Red (#): ง่ายนิดเดียว สำหรับครอบครัว :
[12:01:58 AM] In a Red (#): กลางวัน ไปทำงาน
[12:02:08 AM] In a Red (#): เย็น อยู่กับเพื่อนชาย แบบที่เป็นตอนนี้
[12:02:12 AM] กูเอง:: เพราะยัง โหยหาสัมพันธภาพแบบชายกับชาย อยู่
แต่ก็ขาด sex ไม่ได้
[12:02:26 AM] In a Red (#): กลางคืน : ทำเหมือนไอ้ควาย (ถ้าต้องการมีล
[12:02:29 AM] In a Red (#): ลูก)
[12:02:37 AM] กูเอง:: บางคนเลยบอกว่า ให้ลองเปลี่ยนมามี sex แบบ
ชายกับชาย ดู
[12:02:51 AM] กูเอง:: แต่คิดไปแล้ว ก็ คงไม่ชอบ
[12:03:02 AM] In a Red (#): สรุป..มึงเคยมีอะไรกับผู้ชายไหมว่ะ
[12:03:11 AM] กูเอง:: ไม่เคย
[12:03:20 AM] กูเอง:: ว่าแต่ มึง นิยาม คำว่า "เคยมีอะไรกับผู้ชาย" ว่าอย่างไรหล่ะ ?

Present

เมื่อคืนวันพฤหัสนี่ไม่ได้นอนทั้งคืน
กว่าจะได้นอนก็ บ่ายสามโมงเย็นวันศุกร์
นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ต้องทำอย่างนี้
ขนาดตอนเรียน ป ตรี ว่าอึด ๆ แล้วก็ยังไม่ถึงขั้นนี้

ทำอะไรไม่ค่อยทันเลย ต้องไป Present วันศุกร์ตอน 10 โมงเช้า
นั่งอยู่ทั้งคืนก็เพื่อเตรียมไอ่ Present นั่นแหล่ะ

ผลก็คือ ถ้ามีคะแนนเต็ม 10 เราก็คงได้ติดลบ 3
คือนอกจากจะไม่รู้เรื่องแล้วยัง
จะทำให้คนอื่นเขาเสียเวลามานั่งฟังไป สองชั่วโมงอีก

เบื่อเหมือนกัน ความจริงก็ขอให้อาจารย์เขาเลิกจ้างเราแล้วนะ
แต่คงยังไม่ถึงเวลา เขาก็เลยต้องจ้าง ไปก่อน

การเป็นนักเรียน เป็นอาชีพ ก็อย่างนี้อ่ะนะ ถูก รัฐบาลไทย จ้างให้เรียน
แล้วก็ถูกอาจารย์ (Prof (Professor) ) กดขี่อีก

กลับมาถึงบ้าน นี่หลับสนิทเลย วันนั้นทั้งวัน ก็ได้กินขนมปังก้อนเล็ก ๆ
ก่อนหนึ่งก่อน จะ present แค่นั้นเอง

อด อ่อนไหว อ่อนแอ และ อ่อนใจ กับตัวเองไม่ได้

บางทีเหมือนว่าเรากำลังฝืน ในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาตัวเองมาเป็นทุกข์ทำไม
เป็นทุกข์ที่เกิดจากการที่เราเลือกเองแท้ ๆ เลย

เบื่อเราบ่นหรือยัง

ว่าง ๆ ก็ทำบุญเผื่อเราบ้าง เผื่อว่าเราจะได้เก่งขึ้น
ทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้มากกว่านี้ หรือได้กลับบ้านเสียที

ส่วนเธอก็มีความสุขมาก ๆ นะ อย่าเครียด อย่าคิดมาก แล้วก็ดูแลตัวเองดี ๆ
เหมือนที่บอกเราเสมอ ๆ

ขำ ขำ

เธอจ๊ะ

วันนี้ฝนตกที่บอสตั้น ทั้งที่สัปดาห์ที่แล้วหิมะก็เพิ่งจะตก

ผมตื่นสายด้วยเหตุผลอะไรหลาย ๆ อย่าง อยากจะนอนมุดหัวอยู่ใต้ผ้าห่มไม่ต้องตื่นขึ้นมาเจอกับเรื่องร้าย ๆ เหมือนเช่นวันวาน อีกอย่างก็คงไม่อยากตื่นขึ้นมาเหงาคนเดียวอีก เพราะบนที่นอนนุ่มใต้ผ้าห่มหนายังพอจะจินตนาการว่ามีเธออยู่ข้าง ๆ ได้บ้าง

จนแล้วจนรอดก็ต้องตื่นขึ้นไปเรียน ตอนสามโมงเย็น เพราะต้องเรียนตอนห้าโมงเสียเวลาจัดแจงตัวเองและนั่งรถไฟใต้ดินไปอีกก็ร่วมชั่วโมงแล้วก็ไปถึงโรงเรียนจนได้ นั่งเรียนได้ชั่วโมงกว่าหมดเวลาก็ถึงเวลากลับบ้านก่อนกลับก็ไม่วายแวะกินอาหารสักหน่อยที่โรงเรียน วันนี้กิน Sushi 6 ชิ้น pack อยู่ใน กล่องโฟม ราคา 4 เหรียญนิด ๆ เธอก็ลองเอา 40 บาทคูณดูแล้วกัน ส่วนพวก เบอร์เกอร์ทั้งหลายที่เพื่อนโดมชอบนั้นราคาตกประมาณ 3 เหรียญ ไหน ๆจะต้องเสียตังค์แล้วกินอาหารญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอาหารหรูบ้านเราคงจะดีกว่า


นั่งรถไฟกลับบ้าน อีกชั่วโมง ถึงบ้านเปิดเมลล์
อ่ะเห็นรูปจอห์นแต่งงานพอดี เห็นรูปเพื่อน ๆ ในงานแต่งงาน
ทนไม่ไหว ก็เลยส่ง MSN ไปหาเธอ อย่างที่เป็น

เมื่อก่อน เป็นเรื่องลำบากใจมากเหมือนกัน ที่จะบอก "คิดถึง" ใครสักคน ไม่รู้ทำไมคงเพราะไม่อยากสร้างความหวังให้กับคนอื่นจนเกินงาม ทั้ง ๆ ที่ก็มีคนอื่นอยู่แล้วเคยมีหญิงคนหนึ่งในชีวิตโทรมาหลังจากไม่ได้ คุยกันเป็นปีคุยไปคุยมาหล่อน พูดว่า"คิดถึง"ผมกลับตอบไปว่า "อย่าคิดถึงเราเลย อย่าพูดอย่างนี้เลย ตอนนี้เราอยู่กับแฟน" ได้ผล เธอร้องไห้ และวางสายไป เล่นเอาผมต้องออกไปควานหาทั่วเมือง แต่เด็กบ้านนอกอย่างผม จะหาอะไรได้ นอกจากคว้าน้ำเหลวและกลับบ้านมือเปล่า พร้อมกับหยาดน้ำตา

ไม่น่าเลยกู

ถึงตอนนี้ ความรู้สึกอย่างนั้นก็ยังมีอยู่ ความรู้สึกที่ว่า ไม่อยากไปสร้างความหวังให้ใครอีก
แต่หลายครั้งมันก็ยากเหลือเกิน ที่จะเก็บใจไม่บอกให้เขารับรู้ว่าเป็นห่วง และคิดถึงอยู่เสมอๆ

เพื่อนอ้นเคยบอกว่า "มึงอ่ะ เอาใจคนอื่นมากเกินไปจนในที่สุดมึงก็วุ่นวาย ไม่ชอบเขาจะไปtake care มันอะไรกันปานนั้น"

เพื่อนควายเสริมว่า "เออ กูไม่เคยทำอย่างมึงเลย ถ้าจะฟันก็ฟันเลยสิว่ะ"

อ้าว ไอ่ เ ย....

ฝนหยุดแล้ว คำพูดเพื่อนอ้นก็มาเซอร์รานด์รอบหัวอีกแล้ว

คำว่าคิดถึงของเราจะทำให้เธอวุ่นวายใจเกินไปหรือเปล่า

หวังว่าเธอคงสบายดี แล้วก็ไม่รากแตนรากแตนเพราะเรื่องเลี่ยนจนเกินไป

ท้ายที่สุดของชีวิตเราสองคนไม่ว่าเป็นเช่นไร ผมก็อยากให้เธอรู้ว่า
มิตรภาพดีๆ ที่เรามีให้กันคงไม่มีวันลืมเลือน


อีกอย่างน้อย ก็ห้าปีสินะกว่าจะจบ ป เอก และได้กลับเมืองไทย
คิดถึงเราบ้างไหม

ห้าปีเอง ขำ ขำ


หวังว่าเธอคงสบายดีนะ นิพนต์ รักษาสุขภาพ และดูแลตัวเองดี ๆ นะครับ

ยินดีด้วยอย่างยิ่งกับงานแต่งงานนะ จอห์น เสียดายไม่ได้ไปร่วมงาน

Snow

วันนี้ Boston หิมะตกครับ

เดินทาง ไปเรียน 40 นาที
นั่งเรียน ชั่วโมงกับสิบห้านาที
ก็นั่งรถไฟ กลับบ้านอีก 40 นาที

ความจริง เลือกอยู่ไกลโรงเรียนเกินไปเองแหล่ะ

อย่างว่า นักศึกษาภาคค่ำ เรียนรอบเย็น เราเลยไปเลือกบ้านอยู่ที่ใกล้
ร้านอาหารไทย จะได้หาพิเศษทำด้วย

ช่วงนี้ เรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง เท่าไหร่ ยากชะมัด
เลยตัดใจซื้อ Voice Recorder มา เก็บ Lecture

ก็ได้เครื่อง MP3 ที่เป็น record ด้วย

นานแล้ว ที่ไม่ได้ยินเพลงไทย
เลย Download มั่ว จากแผ่น CD ที่พอหาได้

เดินย่ำ ฝ่าหิมะ หนาว ๆ กลับบ้าน ไม่มีใครสนใจใคร พร้อมกับฟังเพลงนี้

----
เคยรู้สึกไหม เวลาไม่มีใครแล้ว
จะมองไปทางไหน ไม่มีใครให้พูดจา ไม่มีเลย สักคน จะหันมามองและเข้าใจ
คนคนนี้ ที่มันไม่มี อะไร

นี่คือ เหงา นี่แหล่ะ เหงา นี่คือความจริง ที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาน
ลึกลงข้างในใจ
โอ้ ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนาน และทุกข์ทน
รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน

มันจะอีกนานไหม เวลาคงไม่หยุดแล้ว เวลาจะพาคนไหน ให้ผ่านให้พ้นเข้ามา
ไม่มีเลยสักคน จะหันมามอง และเข้าใจ
คนคนนี้ ที่มันไม่มีอะไร

นี่คือ เหงา นี่แหล่ะ เหงา นี่คือความจริง ที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาน
ลึกลงข้างในใจ
โอ้ ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนาน และทุกข์ทน
รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน
----

โดนใจ น้ำตาซืม เลย เดิน ๆ ไปเรื่อย เผลอถอนใจ ดังมาก

ผู้หญิงแหม่มสองคนข้างหน้า หันขวับ แล้วเดินหันหลังกลับมา

เราถอดหูฟัง

หล่อนพูดประมาณว่า

"มีเงินไหม I ไม่มีเงินกินข้าว ขอเงินเศษหน่อยสิ"


ผมเลยบอกว่า ไม่มี I don't have any.

ในใจคิดว่า มันรู้จัก คนเอเชียสัญชาติไทยไหมว่ะ
อาหารมื้อหนึ่งบ้านมรึงอ่ะ ตูกินได้เป็นเดือน
ยัง จะมาขอเงินอีก

คนยิ่ง เหงา ๆ อยู่
เดี๋ยวพากลับบ้านไปทำกับข้าวให้กินเสียหรอก