แน่น

หลังจากที่ฝึกทำอาหารให้กับร้านไทยประจำอาร์มิเดลมาหลายวัน ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เลื่อนชั้นจากเด็กล้างจานมาเป็นพ่อครัวมือ 1 แล้วครับ

วันนี้เป็นวันแรกที่ได้ประเดิมกับตำแหน่งใหม่ จากที่เมื่อก่อนไปร้านหกโมงเย็น ก็ต้องเปลี่ยนมาไปเป็นคนเปิดร้านตั้งแต่ห้าโมง แล้วก่อนกลับก็ต้องทำความสะอาดร้านให้เสร็จก่อนถึงจะกลับบ้านได้ จากเมื่อก่อนล้างจานเสร็จก็เผ่น วันนี้ก็ต้องกวาดถูพื้นครัวด้วย

ค่าแรงก็เพิ่มจาก $30 เป็น $50 ดูเหมือนเยอะขึ้นแต่จริงๆ ก็ตกชั่วโมงละ $10 เท่าเดิม ^^"

ช่วงนี้ร้านลูกค้าซบเซาครับ อาจจะเป็นเพราะช่วงปิดภาคการศึกษา คนก็เลยไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ โดยเฉพาะสัปดาห์นี้บางวันพ่อครัวแม่ครัวนั่งตบยุงเล่นเพราะไม่ค่อยมีคน

แต่วันนี้ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ลูกค้ามาเคาะประตูตั้งแต่ร้านยังไม่เปิด ผมนั่งหั่นผักอยู่หลังร้านก็ต้องเปิดร้านก่อนตั้งใจ หลังจากลูกค้าชุดแรกเสร็จ ชุดต่อมาก็เข้ามาเรื่อยๆ

ไหลมาเทมายังกะทำแจกฟรี ^^"

นอกจากลูกค้าจะเยอะแล้ว ยังบังเอิญมีปาร์ตี้เลี้ยงพี่คนไทยที่กำลังจะเดินทางกลับบ้านตามที่คุณตุ๋มเล่าไว้ใน Muji's Life อีก

คิวใบสั่งอาหารก็เลยยาวเป็นหางว่าว แถมไม่พอใบสั่งแต่ละใบมีรายการอาหารเพียบ

พ่อครัวมือใหม่แทบแย่ครับ พลิกกระทะจนปวดแขน ข้าวก็ไม่ได้กินเพราะไม่มีเวลาว่างเลย ยังดีที่มีคุณตุ๋มมาช่วยอยู่หลังครัวไม่งั้น เนื้อ ผักต่างๆ ที่เตรียมไว้คงหมดเพราะหั่นไม่ทัน

ปกติลูกค้าจะหมดประมาณสองทุ่มครึ่ง สามทุ่มก็เริ่มเก็บของแล้ว แต่วันนี้ยาวไปจนสามทุ่มกว่าๆ ลูกค้าก็ยังทะยอยเข้ามาไม่ขาดสาย

งงเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร กับข้าววันนี้อร่อยกว่าปกติก็คงใช่ แต่อยู่ๆ อร่อยขึ้นมาแล้วคนจะแห่กันมาแน่นร้านขนาดนี้ทันทีภายในวันเดียวก็แปลกไปหน่อย

คิดไปคิดมาก็เลยได้ข้อสรุปครับ คนอ่าน Blog นี้เป็นประจำคงจะเดาได้ไม่ยาก

ลูกค้าเยอะเพราะพ่อครัวหน้าตาดีนั่นเองครับ ^^