งง

เส้นทางจากมหาวิทยาลัยถึงบ้าน ขับรถใช้เวลาประมาณ 5-6 นาทีผ่านวงเวียนไม่กี่อัน ไม่มีไฟเขียวไฟแดงให้รำคาญใจ

โดยปกติแล้วเป็นเส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่สงบสุขมากครับ เพราะถนนกว้าง ขับรถง่าย วิวสวย

แต่เมื่อวานนี้ไม่รู้เกิดอาเภทอะไรขึ้น

ชายสองคนใส่เครื่องแบบสีฟ้ายืนกลางถนนโบกมือหยอยๆ เรียกให้จอดรถ

ตำรวจ!!

"เมืองนี้มีตำรวจด้วยเหรอเนี่ย" ผมคิดในใจ

"ฉิบหายแล้ว ตูขับรถผิดกฏตรงไหนหรือเปล่าเนี่ย" ผมคิดในใจต่อ

ค่าปรับมาตรฐานประมาณ $200 (6,000 บาท) ที่มีนักเรียนไทยหลายคนโดนมาแล้วจากการขับเร็วเกินพิกัด 50 กม/ชม บ้าง ลืมใส่เข็มขัดนิรภัยบ้าง ทำให้ผมใจไม่สู้ดีนัก

เข็มขัดนิรภัยก็ใส่แล้ว มันจะเรียกทำไมฟะ หรือเพราะเมื่อกี้เหยียบมาประมาณ 55 กม/ชม เกินมานิดหน่อย แต่ปกติเค้าอะลุ้มอะล่วยให้ถึง 60 กม/ชม นี่นา หรือว่าเพราะคนขับหน้าอ่อนเกินไปตำรวจคิดว่าอายุไม่ถึง 18

แต่ทำไงได้ครับ มันเรียก เราก็ต้องจอด

จอดรถปุ๊บ อีตาตำรวจก็เดินตรงเข้ามาที่หน้าต่างคนขับ พูดอะไรไม่รู้เรื่อง แล้วก็ยื่นกล่องอะไรไม่รู้สีดำๆ คล้ายๆ วิทยุเข้ามาในรถ

สำเนียงออสซี่แท้มันฟังยากเหลือเกิน หลังจากขอ "พาร์ด๊อน" ไปสองสามรอบ ก็เริ่มเข้าใจว่ามันจะขอดูใบขับขี่ และ..

ขอตรวจแอลกอฮอล์!!!

โอ้แม่เจ้า พี่ครับ จะมาตรวจหาแมวน้ำอะไรกันกลางวันแสกๆ แบบนี้ ทีวันศุกร์ค่ำๆ ฝรั่งปาร์ตี้เมากันเละเทะพี่ไม่โผล่

ยื่นใบขับขี่อินเตอร์ให้ตำรวจดู ตำรวจก็ทำหน้างงๆ ซักพัก พลิกไปพลิกมาแล้วชม เอ้อใบขับขี่ยูเจ๋งดี

แล้วผมก็ถามว่าตรวจแอลกอฮอล์จะเอาไง จะให้ลงรถด้วยมั้ย ตำรวจก็บอกไม่เป็นไร อยู่ในนั้นแหละ แล้วยื่นกล่องสีดำๆ เข้ามาในรถอีกครั้ง

"นับ 1-10" มันบอก

ตกลงจะตรวจแอลกอฮอล์หรือตรวจแม้วล่ะเนี่ย เคยได้ยินกันไหมครับนิทานเรื่อง "ก้าสิเจะ..ก้าสิแปะ..ก้าสิก้า...เจะสิ" กับ "ร้อเพลช่าม่าเป...โสน้าหน้า"

"1..2..3..4.." ผมนับ

"โอเคใช้ได้แล้ว ขอบคุณมาก ไว้เจอกันใหม่" ตำรวจพูดพลางดึงกล่องดำๆ ถอยออกไป

เออ ง่ายดีครับ แล้วก็ตรงไปตรงมา

นึกถึงตำรวจบ้านเรา รถจอดปุ๊บ พี่แกต้องเดินวนรอบรถก่อน 1 รอบ ทำเป็นดูโน่นดูนี่

ไม่รู้ว่าเดินวนขู่ เดินวนหาเรื่องจับ หรือจะเดินวนถ่วงเวลาให้เราพับแบงค์ร้อยเป็นก้อนเล็กๆ กันหนอ ^^"