หนัง

เมืองเล็กๆ อย่างอาร์มิเดลก็มีโรงหนังกับเค้าเหมือนกันครับ ถึงแม้จะเป็นโรงเล็กๆ แต่ก็ทำให้คนแถวนี้ได้ดูหนังใหม่ๆ เท่าเทียมกับชาวบ้านเค้า

Belgrave Twin Cinema เป็นโรงหนังแฝด สปอนเซอร์โดย University of New England อยู่ห่างจากบ้านไปประมาณ 3 นาทีคนเดินครับ

สนนราคาค่าเข้าของนักเรียนนักศึกษา ก็เรื่องละ $9.90 หรือเกือบๆ 300 บาท ไม่มีระบุที่นั่ง เข้าก่อนได้ที่ดี ดังนั้นถ้าหนังเรื่องไหนเข้าใหม่หน่อยก็จะเห็นคนไปต่อคิวเป็นแถวยาวเหยียดเป็นประจำ

มารยาทคนดูก็ไม่ใช่จะดีอะไรนักหนา เกรียนฝรั่งก็คุยโทรศัพท์ กินเสียงดัง เตะเก้าอี้ เหมือนเกรียนไทยเช่นกัน

แถมที่ทำให้ลำบากหนักก็คือหนังแต่ละเรื่องไม่มีบรรยายไทยให้อ่าน บางเรื่องออกมากะเหรี่ยงบ่นกันว่าไม่สนุกเลย แต่พอเข้าไปดูในฟอรั่มต่างๆ ปรากฏว่ามีแต่คนชม สรุปว่าสงสัยเราจะดูไม่รู้เรื่องเอง ^^"

ผมกับคุณตุ๋มไม่ได้ไปดูหนังนานมากแล้วครับ ถ้าจำไม่ผิดเรื่องสุดท้ายที่ไปดูก็จะเป็น Harry ภาคล่าสุด

แต่ไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้หนังน่าสนใจเข้าเยอะเหลือเกิน เมื่ออาทิตย์ก่อนก็เลยควงแขนแม่ลูกอ่อนไปดูหนัง 2 เรื่องติดๆ กันในเวลาไม่กี่วัน

Mission Impossible III กับ The Da Vinci Code นั่นเองครับ

หนังดังทั้งคู่ เรื่องนึงออกแนวเอะอะโครมครามถล่มภูเขาเผากระท่อม อีกเรื่องสืบสวนสอบสวนตื่นเต้นระทึกใจ

หลังจากดูเรื่องหลังสุดจบ คุณตุ๋มออกจากโรงมาบอกว่า คราวหน้าไม่ไปดูแล้วนะ เพราะระหว่างที่ดูอยู่ เวลาเพลงดังๆ ตื่นเต้นๆ เมื่อไหร่

ลูกจะดิ้นแรงมาก ^^"

วางแผนว่าต่อไปจะพาไปดูอีกหลายเรื่อง อย่าง X-Men: The Last Stand Superman Returns แล้วก็ Pirate of the Caribbean: Dead Man's Chest แต่ละเรื่องเน้นแอคชั่นกันทั้งนั้น สงสัยจะอดดูโรงซะแล้ว

กลัวลูกจะโตมาเป็นเด็กไฮเปอร์ครับ

ลุ้น

เมื่อปลายเดือนที่แล้ว หมอได้ออกใบนัดให้คุณตุ๋มรอทำอัลตราซาวด์เพื่อตรวจสอบสุขภาพเจ้าตัวเล็กในท้องว่าปกติสมบูรณ์ขนาดไหน

หมอนับเวลาแล้วก็นัดว่าเอาเป็นวันอังคารที่ 23 ก็แล้วกัน อายุครรภ์จะครบกำหนดตรวจพอดี

จากวันนั้นมาถึงวันนี้เป็นระยะเวลาประมาณ 1 เดือนเต็มๆ ที่ผมกับภรรยารอแล้วรอเล่า ว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลาซักที

อยากรู้เหลือเกินว่าเจ้าตัวเล็กแข็งแรงมั้ย สมบูรณ์ดีหรือเปล่า

แล้วก็อยากรู้ด้วยว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

บ่ายวันนี้ได้กำหนดนัดพอดี คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ก็เลยขับรถไปที่ศูนย์รังสีวิทยาประจำบ้านนอกอาร์มิเดล

พอได้เวลานัด ลุงเจ้าหน้าที่ก็เรียกให้เข้าไปในห้อง จับคุณตุ๋มนอนลง เอาเจลประหลาดๆ ทาพุง แล้วเอาเครื่องมือที่หน้าตาคล้ายๆ ยางลบควายมาถูๆ ที่หน้าท้อง

ถูไปถูมาแป๊บเดียว ก็เห็นมนุษย์ต่างดาวตัวน้อยๆ ขดตัวอยู่ในช่องท้องของคุณแม่มือใหม่

ดุ๊กดิ๊ก ดุ๊กดิ๊ก กระดิกแขน กระดิกขา หมุนตัวเล่นตลอดเวลา

ดูไม่ค่อยออกครับว่าส่วนใหนเป็นส่วนใหน อย่างหัวกับท้องก็จะกลมๆ เหมือนกัน แขนกับขาก็เป็นท่อนๆ คล้ายกันมาก

แต่ลุงเจ้าหน้าที่ท่าทางเชี่ยวชาญมาก เดี๋ยวเอายางลบถูตรงนั้นที ตรงโน้นที แล้วก็วัดขนาดศรีษะ ช่องอก หัวใจ ของเจ้าตัวน้อยซะละเอียดยิบ

ก่อนจะเสร็จ ลุงก็ถามว่า อยากรู้มั้ยว่าเป็นหญิงหรือชาย

แน่นอนครับว่าทั้งผมทั้งภรรยารีบตอบเป็นเสียงเดียวกัน ลุงอมยิ้มนิดๆ แล้วก็ชี้ไปที่ช่วงเชิงกรานของเจ้าตัวเล็ก

ส่วนจะเป็นเพศอะไร รอไปดูเฉลยที่ Muji's Life กันนะครับ

ผล

สรุปผลการแข่งขันมินิลีกวินนิ่ง ณ วันอังคารที่ 16 พฤษภาคม 2549 ไว้เพื่อเป็นหลักฐานอ้างอิง (และถากถาง) เผื่อสำหรับเอาไว้ใช้ในอนาคตครับ

เนื่องจากไม่ได้ทำการขออนุญาตอย่างเป็นทางการ จึงขอสงวนนามของผู้แข่งขันเอาไว้

กฏของมินิลีกคือ เลือกทีมอะไรก็ได้ แล้วแข่งขันกันแบบเหย้า-เยือน พบกันหมด เจ้าบ้านเล่น Controller 1 ทีมเยือนเล่น Controller 2 เพื่อเป็นการยุติธรรม และห้ามมาบ่นทีหลังว่าปุ่มไม่ดี ชนะได้ 3 แต้ม เสมอได้ 1 แต้ม แพ้ได้ 0 แต้ม ถ้าแต้มเท่ากันตัดสินด้วยผลต่างประตูได้-เสีย ถ้าผลต่างเท่ากันตัดสินที่จำนวนประตูได้

สรุปผลการแข่งกัน ดังนี้

อันดับที่	ทีม	แข่ง	ชนะ	เสมอ	แพ้	ได้	เสีย	แต้ม
1.	อ.	4	4	0	0	13	1	12
2.	ก.	4	1	1	2	2	6	4
3.	ช.	4	0	1	3	0	8	1

ไปฝึกฝีมือกันใหม่ แล้วกลับมาให้ยำอีกนะครับน้องๆ :P

คึกคัก

ไม่ได้มีแขกต่างบ้านต่างเมืองมาเที่ยวหาซะสี่เดือน ครั้งนี้พอได้ยินว่า ช้าง หนุงหนิง และกริด จะมาเยี่ยมเจ้าตัวน้อย ผมกับภรรยาก็เลยรู้สึกคึกคักขึ้นมาเยอะครับ

ครั้งสุดท้ายที่เจอกันก็ช่วงวันขึ้นปีใหม่ที่บริสเบน ตอนนั้นเจ้าตัวเล็กเกิดหรือยังก็ยังไม่รู้

ช้างกับหนุงหนิงมาเที่ยวอาร์มิเดลเป็นครั้งที่สองแล้ว ส่วนกริดเพิ่งจะมาเป็นครั้งแรก

ทั้งสามคนขับรถออกจากบริสเบนตั้งแต่เช้าวันเสาร์ แล้วก็พักเที่ยวถ่ายรูปแบบฉิ่งฉับทัวร์มาเรื่อยๆ จนถึงอาร์มิเดลช่วงหัวค่ำวันจันทร์ครับ

ระยะทางสี่ร้อยกว่ากิโลเมตร ใช้เวลาสองวันกว่าๆ หวานเย็นจริงๆ น้องเรา ^^

มาถึงอาร์มิเดลก็พระอาทิตย์ตกดินแล้ว ช้างเก่งมากที่พอจำถนนหนทางได้ หลงทางอยู่พักเดียวก็ได้เจอกัน

แวบแรกที่หนุงหนิงเห็นพุงคุณแม่มือใหม่ ก็อุทานออกมาทันทีว่า "แหลมขนาดนี้ ผู้ชายชัวร์ ^o^"

เดี๋ยวอีกไม่กี่วันก็รู้แล้วหละครับ ^^

ดีจังเลยครับที่มีแขกมาเยี่ยม คืนนั้นก็เลยนั่งคุยนั่งเล่นกันทั้งคืน ก่อนที่ชาวคณะบริสเบนจะขอแยกตัวไปพักผ่อนที่โรงแรมใกล้ๆ

จริงๆ จะพักบ้านนี้ก็ได้น๊า ไม่เห็นจะต้องไปพักเสียเงินเลย ลำบากเรื่องห้องน้ำนิดหน่อยแต่ได้เตะบอลโต้รุ่งเลยนา ^^

วันรุ่งขึ้นพวกเราก็พากันไปเดินเล่น ถ่ายรูปในเมือง น่าเสียดายที่ช่วงบ่ายผมกับภรรยาต้องไปเจอจี๊ ก็เลยไม่ได้ไปเตร็ดเตร่กับน้องๆ แต่ทุกคนก็กลับมาพร้อมหน้ากันอีกครั้งกับอาหารมื้อเย็นที่ทั้งคุณตุ๋ม ช้าง กริด หนุงหนิง แย่งกันโชว์ฝีมือกันอย่างสุดฤทธิ์ (หนุงหนิงโชว์ฝีมือการหั่นกระเทียมเทพ)

หลังจากนั้นสุภาพสตรีก็ตั้งก๊วนเล่นแรค สุภาพบุรุษก็ตั้งลีกวินนิ่ง เอะอะโวยวายกันจนถึงห้าทุ่มกว่าๆ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปนอน

ก่อนกลับกลุ่มผู้มาเยือนบอกว่าวันรุ่งขึ้นจำเป็นต้องขับรถกลับแต่เช้าตรู่ คงอยู่ไม่ทันกินอาหารเช้าด้วยกันอีกมื้อ

จริงๆ ไม่เชื่อหรอกนะว่าจะตื่นเช้ากันได้ อิอิ

ขอบคุณน้องๆ มากนะครับที่ทำให้หนึ่งวันกว่าๆ ในเมืองเล็กๆ เงียบๆ หนาวๆ อย่างนี้มีความสุขขึ้นเยอะเลย ไว้วันหลังมาเที่ยวกันอีกนะ ^^

ข้าวมันไก่

เนื่องจากคุณภรรยากินไก่แล้วมีผื่นขึ้นทำให้คันตามแขนขา ก็เลยทำให้เราทั้งคู่ไม่ได้ซื้อไก่มากินนานพอสมควรแล้ว

แต่สองสามวันก่อนไม่รู้ว่าเป็นเพราะเดชไอ้ตัวเล็กหรือเปล่า คุณตุ๋มก็เอะอะโวยวาย อยากกินข้าวมันไก่

อยากกิน อยากกิน อยากกิน อยากกิน อยากกิน

ผื่นเผิ่นไม่สนแล้ว จะกิน จะกิน จะกิน

แหม่ เข้าทางพอดี ผมเองก็เปรี้ยวปากอยากกินข้าวมันไก่หอมๆ เนื้อ หนัง ตับ ซุปกระดูกชามใหญ่ๆ มาตั้งนานแล้วเหมือนกัน

ก็เลยพากันไปซื้อวัตถุดิบมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างบ้านซึ่งหาได้เกือบทุกอย่าง ขาดก็แต่เต้าเจี้ยว

แต่ถึงกระนั้นคุณภรรยาก็ยังหาซอสประหลาดๆ อะไรก็ไม่รู้ เอามาทำเป็นน้ำจิ้มแทนได้เป็นอย่างดี

ผมกินไป 4 มื้อ คุณตุ๋มกินไป 5 มื้อ สงสัยหายอยากไปอีกนานแน่เลย ^^"

นับ

เจ้าของคนก่อน พ่อครัวแม่ครัวทำกับข้าวกินกันคนละจาน แถมก่อนกลับบ้านให้ทำไปกินอีกคนละกล่อง
เจ้าของคนนี้ "ช่วงนี้ร้านขายไม่ดี มื้อเย็นขอทำกับข้าวกินแค่อย่างเดียวได้มั้ย รู้มาว่าเมื่อวานกินกันตั้ง 3 อย่าง ช่วงนี้รู้สึกไก่หมดเร็วกว่าปกติ"
พ่อครัวแม่ครัว "เมื่อคืนมีกันตั้ง 4 คน กินกันแค่ 3 อย่างเองครับ"

เจ้าของคนก่อน เนื้อ ผัก ของแห้ง เครื่องแกง เต็มเหยียดไม่เคยขาด
เจ้าของคนนี้ "พี่ไม่ได้เข้าร้านหลายวัน ถ้าของขาดก็ไปซื้อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างๆ นะ"

เจ้าของคนก่อน เนื้อ ผัก ของแห้ง เครื่องแกง เต็มเหยียดไม่เคยขาด
เจ้าของคนนี้ ชั้นวางเนื้อ ผัก ของแห้ง เครื่องแกง โล่ง
พ่อครัวแม่ครัว "แทนที่เวลารอลูกค้าจะหั่นผักหั่นเนื้อหรือเตรียมอาหารที่ทำทิ้งไว้ได้ พอไม่มีของก็มานั่งตบยุงกันแทนละกันพวกเรา"

เจ้าของคนก่อน เป็นทั้งเจ้าของ เป็นทั้งแม่ครัว
เจ้าของคนนี้ เป็นเจ้าของ สั่งอย่างเดียว

เจ้าของคนก่อน อาหารบางอย่างที่ขายดีและต้องใช้เวลาเตรียมไว้ก่อนอย่างปอเปี๊ยะ ถูกเตรียมไว้ตั้งแต่บ่าย
เจ้าของคนนี้ "พี่ห่อแล้วมันใหญ่ ห่อกันเองนะ"
พ่อครัวแม่ครัว "มันใหญ่แล้วห่อให้มันเล็กไม่ได้เหรอครับ"

เจ้าของคนก่อน กลางวันขายอาหารทำเป็นหม้อเตรียมไว้แล้วอย่างแกงกระหรี่ ผัดกะเพรา ขายหมดก็หมด ไม่ทำอาหารตามสั่ง
เจ้าของคนนี้ "ก็ขายอาหารตามสั่งนั่นแหละ"
พ่อครัวแม่ครัว "ทำอาหารตามสั่งมันใช้ทั้งเวลา แล้วก็ต้องการวัตถุดิบนะครับ"
ลูกค้า รอคิวยาวเหยียด บางคนรอเป็นครึ่งชั่วโมง หน้าดำหน้าแดง

เจ้าของคนก่อน "ถ้ารายได้เฉลี่ยวันละ 300 เหรียญ ร้านอยู่ได้สบาย"
เจ้าของคนนี้ "ช่วงนี้ร้านรายได้ตกนะ บางวันก็ได้ร้อยกว่าเหรียญ แถมเคยมีติดลบด้วย"
พ่อครัวแม่ครัว "บางวันได้ร้อยกว่าเหรียญก็จริง แต่มันพุ่งทะลุ 400 เหรียญก็ออกจะบ่อย หลายครั้งถึง 500 กว่าเหรียญด้วยซ้ำนะครับ"

เจ้าของคนก่อน งานของพ่อครัวแม่ครัวคือ หั่นผัก หั่นเนื้อ ทำอาหาร ล้างเครื่องครัว ทำความสะอาดครัว
เจ้าของคนนี้ งานของพ่อครัวแม่ครัวคือ เปิดร้าน หั่นผัก หั่นเนื้อ เช็คสต็อก ซื้อวัตถุดิบฉุกเฉิน ทำอาหาร ล้างเครื่องครัว ทำความสะอาดครัว สรุปยอดเงิน บางครั้งต้องเลี้ยงลูกเจ้าของร้าน

เจ้าของคนก่อน "ตอนนี้ร้านไม่มีคนทำงานจริงๆ ขอพวกเราไปช่วยกันทำหน่อยนะครับ ยังไงก็อยากให้เมืองนี้มีร้านอาหารไทยอยู่"
เจ้าของคนนี้ "พรุ่งนี้ไม่ต้องไปทำงานนะ ญาติพี่จะมาฝึกงาน" แต่วันรุ่งขึ้นเปลี่ยนเป็น "เอ้อ ญาติพี่ไม่มาแล้วให้ไปทำงานตามปกตินะ"
พ่อครัวแม่ครัว "จะเอายังไงแน่ครับ"

เจ้าของคนนี้ "ถุงขยะ ถ้าไม่เต็มก็เก็บไว้ใช้วันพรุ่งนี้ต่อดีกว่า ช่วยกันประหยัด"
พ่อครัวแม่ครัว "ขยะเปียก ถ้าเก็บไว้ก็กลายเป็นอาหารแมลงสาบ ทิ้งเถอะครับ"

เมื่อก่อน "พี่ขายของน่ะ พี่ให้ลูกค้าเต็มที่เลยนะ เนื้อ ไก่ ใส่เข้าไปให้ลูกค้าพอใจเลยหละ"
เดี๋ยวนี้ "เอ๊ะ ปกติเวลาทำให้ลูกค้ากินใส่ไก่เยอะขนาดนี้เลยเหรอ เยอะไปนะพี่ว่า"
พ่อครัวแม่ครัว "ก็ใส่ปริมาณตามสูตรทุกอย่างนะครับ"

เจ้าของคนนี้ วันดีคืนดีก็มีเมนูใหม่ ลูกค้ามาถามพ่อครัวแม่ครัวงงว่าร้านไปมีเมนูนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ต้องให้ลูกค้าพาไปชี้ดูป้ายหน้าร้านถึงจะเข้าใจ

เจ้าของคนนี้ บ่นว่าเจอประตูตู้เย็นเปิดทิ้งไว้หลายครั้ง แต่วันก่อนเจอหลักฐานว่าคนเปิดทิ้งไว้นั่นน่ะแกเอง

เรื่องมากเหลือเกิน สงสัยได้เวลานับถอยหลังกับการทำงานร้านอาหารไทยแล้วครับ ^^

ติดลบ

อากาศหนาวขึ้นเรื่อยๆ แล้วครับ ปีนี้หนาวเร็วกว่าทุกปี และมีหลายคนคาดว่าหนาวขนาดนี้ อาจจะทำให้มีหิมะตกที่อาร์มิเดลอีกครั้ง

หิมะ!!!

ชั่วชีวิตของผมเคยเจอหิมะอยู่ 2 ครั้ง ครั้งแรกที่ประเทศอังกฤษ หิมะฝอยบางๆ ตกลงมาในมหาวิทยาลัย เกล็ดหิมะเล็กขนาดที่ตกลงมาถึงพื้นปุ๊บก็ละลายทันที ดูเหมือนมีใครกำลังเการังแคอยู่บนดาดฟ้าแล้วรังแคร่วงลงมามากกว่า แถมตกน้อย เกล็ดเล็ก ยังไม่พอ ตกแป๊บเดียวก็หายไปไม่ตกมาเลยอีกต่างหาก

ครั้งที่สองที่ออสเตรเลียนี่หละครับ เมื่อสองสามปีก่อนที่มาเยี่ยมคุณตุ๋มกับอู้ที่เมลเบิรน์ แล้วก็รวดพากันไปเล่นสกีที่ Mt.Buller ที่ปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลนไปทั้งยอดเขา สนุกจริงๆ ใครยังไม่เคยเล่นสกี รีบหาโอกาสไปเล่นก่อนแก่นะครับ

กลับมาที่อาร์มิเดล ทั้งๆ ที่ช่วงเวลานี้ปกติไม่ควรจะหนาวมาก แต่พอลองมาดูพยากรณ์อากาศแล้วก็...เดินไปเปิดฮีทเตอร์เตรียมไว้เลยดีมั้ยเนี่ย ท่าทางกราฟอุณหภูมิจะพุ่งลงเป็นแนวดิ่งถาวรเป็นแน่แล้ว
วันเสาร์ - Frost then sunny -1°C - 18°C
วันอาทิตย์ - Frost then sunny -1°C - 19°C
วันจันทร์ - Mostly sunny 6°C - 16°C
วันอังคาร - Frost then sunny -5°C - 16°C

เอ่อ...ช้าง หนุงหนิง กริด เตรียมเสื้อผ้าอุ่นๆ มากันเยอะๆ นะครับ ^^"

ร่วง

เผลอแป๊บเดียว ใบไม้สีสวยๆ ทั่วเมืองอาร์มิเดลก็เริ่มหายไปทีละใบสองใบ จากต้นไม้สีแดงสีเหลืองที่ทำให้เมืองเล็กๆ เมืองนี้สวยขึ้นอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ตอนนี้บางต้นโกร๋นแล้วครับ ต้อนรับฤดูหนาวหฤโหดที่กำลังจะมาถึง

ยังไม่พอ หนาวก็หนาว ฝนยังทะลึ่งตกลงมาอีกเป็นช่วงๆ

ในเว็บพยากรณ์อากาศบางที่จะบอกไว้ชัดเจนเลยครับ อุณหภูมิปัจจุบัน 5 องศา แต่ "Feel Like" 0 องศา

แหม่ มีการคำนวณด้วยว่าแรงลมแรงฝนจะทำให้เราหนาวกว่าปกติอีกต่างหาก

เจ้าฮีทเตอร์ตัวเก่งก็ถูกขุดขึ้นมาจากกรุใต้บันได ปัดฝุ่นปัดใยแมงมุม ตอนนี้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานแล้ว

ฤดูใบไม้ร่วงนี่มันเร็วจริงๆ ครับ นับๆ ดูอาจไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ

อีกไม่นาน ใบไม้ก็คงร่วงหมดต้น เมืองที่สดใสก็จะกลับไปมืดทึม

ปีนี้จะมีหิมะตกมั้ยหนอ...