... ในความทรงจำสีจาง
ใครคนหนึ่ง คนนั้น ในวันหนึ่ง วันนั้น
เคยผูกผันกัน ซะมากมาย
เพราะวันที่ห่างเหิน มันก็เริ่มห่างหาย
เพียงแค่เพราะเราไม่เจอะกัน
ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักใส หรืออะไรทั้งนั้น
เก็บเอาไว้ในส่วนลึก ซ่อนอยู่อย่างนั้น รู้ว่ามันไม่ไปไหน
แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนั้น ในภาพทรงจำสีจางจาง
เหมือนว่าจะเลือนหาย คล้ายว่าจะเลือนลาง
บางอย่างก็ยังไม่เปลี่ยนไป
ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักใส หรืออะไรทั้งนั้น
เก็บเอาไว้ในส่วนลึก ซ่อนอยู่อย่างนั้น รู้ว่ามันไม่ไปไหน
แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนั้น ในภาพทรงจำสีจางจาง
... ในความทรงจำสีจาง
เคยผูกผันกัน ซะมากมาย
เพราะวันที่ห่างเหิน มันก็เริ่มห่างหาย
เพียงแค่เพราะเราไม่เจอะกัน
ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักใส หรืออะไรทั้งนั้น
เก็บเอาไว้ในส่วนลึก ซ่อนอยู่อย่างนั้น รู้ว่ามันไม่ไปไหน
แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนั้น ในภาพทรงจำสีจางจาง
เหมือนว่าจะเลือนหาย คล้ายว่าจะเลือนลาง
บางอย่างก็ยังไม่เปลี่ยนไป
ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักใส หรืออะไรทั้งนั้น
เก็บเอาไว้ในส่วนลึก ซ่อนอยู่อย่างนั้น รู้ว่ามันไม่ไปไหน
แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนั้น ในภาพทรงจำสีจางจาง
... ในความทรงจำสีจาง


5 Comments:
วันเวลา...ผ่านไป
ในแง่ของความรัก(แท้..แต่ไม่จริง)แล้ว
มันไม่มีวันลืมหรอกค่ะ
เพียงแต่เวลามันช่วยให้เรามีความทรงจำดีดีต่อเค้าหรือเธอน้อยลง
และเบาบาง จนกว่าจะจืดจางหายไป
เท่าที่ติดตามบล็อกมา
เหมือนว่าอ.พี่พฤษภ์รู้สึกจะมีอาการหดหู่เบาบางลงนะ
เห็นนำเสนออะไรหลายอย่างที่ฮาดีค่ะ
ดีใจด้วยค่ะพี่
By
na, at 7:59 PM
ปริมาณอาการหดหู่ แปรผันตรง กับปริมาณเส้นผม ^^
By
E, at 12:19 AM
เห่อะๆ
อ.พี่อี้ ทำไมเอาความจริงมาล้อเล่นดีจัง
แห่ะๆ
แต่นึกและดูปริมาณเส้นผม เออ.. แปรผันตรง
จริงๆ ด้วยแหล่ะ แบบนี้อ.พี่พฤษภ์จะยอมหดหู่มากขึ้นหรือป่าวน๊า55..5
By
na, at 7:19 AM
ทำไมดูมันหดหู่ยางงี้....ท่านพี่
ปล. อกหักก็ยอมรับเหอะพี่ เพื่อจะดีขึ้น...อย่าไปหลอกไอ่ภาสมันเลย หุ ๆ ๆ
By
siwawong, at 2:16 PM
หนูก็ชอบเพลงนี้นะ
ว่าแต่ ปีใหม่แล้ว
ต้องครึกครื้นไว้ๆเพ่ๆ
By
nok, at 12:49 AM
Post a Comment
Links to this post:
Create a Link
<< Home