เรื่องการนอน

วันนี้ไปอ่านบล๊อกคุณหนุงหนิงมาค่ะ
ว่าด้วยเรื่องของการนอน (อยากรู้ว่าเป็นยังไง ตามไปอ่านกันเองนะคะ)
เลยทำให้นึกถึงเรื่องการนอนของตัวเอง

เมื่อก่อน ตอนที่ยังไม่มีลูกชายตัวเล็ก
ฉันและสามี เราจะเข้านอนพร้อมกัน
มีกิจกรรมอย่างหนึ่งที่เราทำเป็นประจำก่อนจะเริ่มหลับจริง

.....อ๊ะ อ๊ะ คิดอะไรอยู่

กิจกรรมที่ว่า มันคือ การสนทนา ต่างหาก
เราสองคนจะนอนคุยกัน ประหนึ่งทั้งวันไม่ได้เจอหน้ากัน
คุยเรื่องนั้น เรื่องนี้ บางที เกือบชั่วโมงก็ยังไม่ได้หลับได้นอน
จนคุณสามี ต้องเบรค บอกว่านอนกันก่อนเถอะ ไว้ค่อยคุย

พอลูกชายตัวเล็กเข้ามาอยู่ในท้อง
ฉันก็ต้องเข้านอนก่อนสามี เพราะขานั้นไม่ยอมนอนก่อนเที่ยงคืน
ด้วยเหตุผลว่า เร็วไป นอนไม่หลับ
ทำให้เราไม่ได้นอนคุยกันเหมือนเมื่อก่อน

จนเมื่อลูกชายตัวเล็กออกมาจากท้อง
ฉันก็ต้องเข้านอนก่อนสามีอีก เพราะต้องนอนเอาแรง
ไว้ตื่นขึ้นมาดูแลลูกชายตัวเล็กกลางดึก
ก็เลยทำให้เราไม่ได้นอนคุยกันอีก

นอนคนเดียว เมื่อก่อนนอนได้
แต่เดี๋ยวนี้ มันกลายเป็นเรื่องแปลก
ถึงจะนอนคนเดียวมาได้พักใหญ่ๆ แล้วก็เถอะ

บางครั้ง ฉันก็ขอให้สามีเข้านอนเร็วหน่อย
ก็นอนคนเดียวมันเหงา

ฉัน : (ก่อนนอน) ที่รัก อย่านอนดึกนะ
สามี : จ๊ะ
ฉัน : (เดินขึ้นบันไดไปห้องนอน แต่เกิดเปลี่ยนใจหยุดเดิน)
ที่รัก ฉันเหงา เราไม่ได้คุยกันก่อนนอนนานแล้ว
วันนี้นอนเร็วหน่อยนะ เดี๋ยวตามฉันขึ้นไปนะ
สามี : (ยิ้ม)
ฉัน : อย่าช้ามากนะ ถ้าช้า ฉันจะหลับนะ
สามี : (ยิ้มแบบงงๆ ตกลงอยากจะคุย หรือ จะนอน)

ปรากฏว่า สามีทำตามคำขอ
แต่กว่าจะอาบน้ำเสร็จ และไปถึงห้องนอน
คนที่อยากคุยด้วยก่อนนอน ก็หลับไปเสียแล้ว ^^"