วันแห่งการกิน

วันนี้ตอนเที่ยง พี่แจงชวนไปกินข้าวที่บ้านพี่แจง
เพราะพี่หมอจะมาทำ น้ำแตงโมปั่นให้กิน

ฮุฮุ โชคดีจัง เพิ่งคิดพอดีเลยว่า เที่ยงนี้จะกินอะไร
ไม่มีอะไรกินเลยคะ กับข้าวที่ทำไว้หมดพอดี
เพิ่งคิดในใจอยู่เลยว่า อยากทำผัดพริกสดกิน
บังเอิญติดใจ ผัดพริกสดจากร้านไทยที่แทมเวิธ

พอไปถึงบ้านพี่แจง ๆ ก็บอกว่าจะทำผัดพริกสด
ดีใจมากกกกค่ะ แต่ไม่ได้แสดงออก อายคนอื่น (^^")
เลยช่วยพี่แจงทำผัดพริกสด สูตรก็แบบว่า มั่วเอา
คิดเอาเองว่า จานที่กินในร้านไทย มันคงจะใส่เครื่องปรุง อันนี้ อันนั้น

พอผัดเสร็จ ชิมดู ก็ใช้ได้ทีเดียวค่ะ รสชาติไม่เหมือนในร้านไทยนัก
แต่ก็อร่อยใช้ได้ จนคิดว่าเมนูสำหรับอาทิตย์นี้ ต้องเป็นผัดพริกสดแน่นอน

อีกจานที่แป้งทำ เป็นกุ้งผัดกระเทียม จานนีก็อร่อยมาก
ทั้งๆ ที่เครื่องปรุงและวิธีทำง่ายนิดเดียว

กินเสร็จ พวกเราก็ไปตีแบตกันต่อ สองชั่วโมง
เสร็จแล้วก็ไปรับพี่ไก่ พี่ธัญญา และกร ไปร้านไทยกัน
วันนี้พี่แอนและหม่า ทำขนมจีนน้ำยาเลี้ยงค่ะ
ลาภปากอีกแล้วเรา (^^") ซี๊ดดดด .....ดดดด

พอไปถึงร้านไทย ก็ไม่ต้องทำอะไรแล้ว
มาช้าไป หม่ากับพี่แอนทำเสร็จหมดแล้ว
แต่ว่าที่แน่ๆ ทันกินค่ะ (^^") มีน้ำขนมจีนสองอย่างเสียด้วย
น้ำยา กับ น้ำแกงไตปลา อร่อยทั้งสองแบบเลยค่ะ
ฟัดไปเสีย สี่จาน จานละ สองจับ ตบท้าย้วยแครอทต้มน้ำขิงสองถ้วย

วันนี้....ชั่งน้ำหนักได้ 41 กว่าๆ (^^")
นส. ลัชนา ทำลายสถิติโลกของตัวเองซะแล้ว

เที่ยว Tamworth

วันนี้ ไปเที่ยวแทมเวิร์ธ (Tamworth) กับเพื่อนๆ
จริงๆ แล้ว พี่หมอ (พี่ประวิทย์เป็นหมอจากม.นเรศวร ตอนนี้กำลังเรียนเอกที่นี่)
จะไปประชุมที่โรงพยาบาลในแทมเวิธ พวกเรา 4 คนเลยติดรถไปด้วย
ประกอบไปด้วย ฉัน พี่แจง แป้ง และพี่ไก่

พวกเราออกจากอามิเดลกันตอนเจ็ดโมงสิบห้าค่ะ
เพราะว่าพี่หมอต้องประชุมตอนเก้าโมงเช้า
ปกติ เวลาในการเดินทางด้วยรถยนต์จากอามิเดลไปแทมเวิธ
คือ หนึ่งชั่วโมงสิบห้านาที ด้วยระยะทางหนึ่งร้อยกิโลเมตร โดยประมาณ

หลังจากส่งพี่หมอที่โรงพยาบาลเสร็จ เราก็ขับรถไปตระเวณหาที่ตั้ง
ของร้านอาหารไทยก่อน คือมาแทมเวิธ แต่ก็อยากกินอาหารไทย
เด็กไทยที่นี่ นิสัยคล้ายๆ กัน คือว่า ถึงจะอยู่ออสเตรเลียมาหลายปี
แต่ก็ยังคิดว่าอาหารไทยก็อร่อยที่สุด อยู่ดี
ยิ่งอามิเดล เมืองเล็กๆ อาหารไทยอร่อยๆ ก็หายาก

แล้วพวกเราก็ไปเจอร้านอาหารไทย ชื่อ Bangkok Thai Restaurant

หลังจากรู้ว่าร้านอยู่ไหนแล้ว พวกเราก็ไปเดินในย่านช้อปปิ้งของแทมเวิธ
ใหญ่โตทีเดียว เมื่อเทียบกับอามิเดล (^^ )
เดินกันตั้งแต่สิบโมงถึงเที่ยงครึ่ง เข้าร้านนั้นออกร้านนี้ ไปเรื่อย

พอเที่ยงครึ่ง พวกเราก็มุ่งหน้าตรงไปร้านอาหารไทย
ขอบอกว่า ไม่ผิดหวังเลยที่เลือกกินอาหารไทยที่แทมเวิธ
ก็เมนู ผัดพริกสด ต้มยำกุ้ง ก๋วยเตี๋ยวผัดขี้เมา และลาบไก่
ที่สั่งมา อร่อยเด็ดทุกอย่างเลย

คิดแล้วก็อยากทำอาหารให้อร่อยได้แบบนี้จังเลย
คงอ้วนกว่านี้แน่ๆ ถ้าทำได้รสชาติขนาดนี้ทุกวัน

แล้วพี่หมอก็มาแจมในช่วงท้าย กับ ทะเลผัดกระเทียม
พออิ่มแล้ว พวกเราลงความเห็นกันว่า

มาแทมเวิธ วันนี้ คุ้มแล้วจริงๆ (^^")

เคยบ้างมั๊ย...

เคยบ้างมั๊ย...ที่มีความทุกข์ในใจ
เคยบ้างมั๊ย...ที่อยากพูดคุย อยากระบาย
ทุกข์ในใจนั้นออกมา แต่พอมองออกไป ก็หาใครไม่เจอ

เคยคิดมั๊ย...ว่าทำไมคนดีบางคน ถึงจากไปอย่างรวดเร็วง่ายดาย
แต่คนเลวบางคน...กลับมีชีวิตอยู่ได้ยาวนาน
จนอดคิดไม่ได้ว่า...บาปกรรม ชั่วดี มีจริงหรือในโลกนี้

เคยคิดมั๊ย...ว่าทำไมในละครน้ำเน่าหนังไทย
นางเอก ต้องทนก้มหน้า ให้ตัวอิจฉาทำร้ายจิตใจ สารพัด
ทำไมนางเอกไม่ลุกขึ้นมาสู้ หรือทำอะไรให้ตัวเองหลุดพ้น
จากคนโรคจิต ประเภทนั้น
ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า...นางเอกที่ทุกคนเห็นผ่านจอทีวี
เป็นคนดีจริงหรือ ทำไมไม่ทำอะไรบ้าง
เป็นนางเอกแล้วต้องเงียบ เรียบร้อย งั้นหรือ

เคยมั๊ย...ที่รู้ว่าควรทำอะไร แต่ก็ทำอย่างที่ใจคิดไม่ได้


ทำไม...ชีวิตมนุษย์ช่างวุ่นวายสับสน
ทำไม...มนุษย์ต้องอยู่ในวังวนของความอยากได้ อยากมี
ทำไม...เราไม่รักคนอื่น ให้เท่าที่เรารักตัวเองนะ
ทำไม...คนบางคน สามารถเพิกเฉยต่อทุกข์ร้อนของคนอื่น
ได้อย่างเลือดเย็น
ทำไม...บางครั้ง เราถึงแคร์ความคิดของคนรอบข้าง
มากกว่าคนที่รักเราที่สุดในโลก


ทำไม...โลกนี้ไม่เห็นสงบสุข เหมือนที่เคยอธิษฐานเลยนะ

ไม่เข้าใจ

มีโทรศัพท์บ้านแล้ว

วันนี้ไปต่อโทรศัพท์บ้านมา พอดีแวะเข้าไปในเมืองถามเรื่อง broadband
ก็เลยไปต่อโทรศัพท์บ้านเสียเลยที่ Telstra
พนักงานบอกว่า ไม่ต้องเสียค่าต่อเบอร์เลยครับ เสียแค่ค่าเช่าสาย
จ่ายอีกทีเดือนหน้า แค่นั้นเอง

แต่เท่าที่รู้มา มันต้องจ่ายค่าต่อเบอร์ 50 บาท นี่แหละ
ถ้าเกิดเรียกเก็บมา ล่ะ น่าดู ฮึ่ม!

ก่อนนั้น แวะไป optus shop มา ถามเรื่อง broadband
พนักงานเขาว่า โปรโมชั่นที่จะหมดเขตสิ้นเดือนนี้ optus อาจจะต่อเวลาให้ก็ได้
แต่กลัวว่ามันจะไม่ต่อแล้วจะเสียโอกาสน่ะสิ โปรโมชั่นตอนนี้
มีฟรีค่าติดตั้ง ฟรีโมเด็มเสียด้วย ปกติเสียกันเป็นร้อยสองร้อยเหรียญ

ไปปรึกษาสามีก่อนดีกว่า

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

หลังจากมีรถใช้มาสามอาทิตย์

นางสาว ต. : อยากขี่จักรยานแล้ว
นาย อ. : จ้า ซื้อจิ
นางสาว ต. : เปลืองน้ำมันมาก Y_Y จะไม่ไหวแล้ว
นาย อ. : แง๊ว
นางสาว ต. : อาทิตย์ละ 20 เหรียญแน่ะ
นาย อ. : เด๋วใช้ 2 คนน่าจะพอคุ้มนะคนดี
นางสาว ต. : ทุกวันนี้ ทำงานงกๆ ได้ตังค์มา ก็ไม่ได้เก็บเยยย จ่ายค่าเช่าบ้านกะค่าน้ำมัน ก็หมดแล้ว
นาย อ. : จ้า โถๆ
นาย อ. : ห่วงนะจ๊ะ
นางสาว ต. : อือ ตังเหลือพันกว่าเองตอนนี้ ในแบงค์
นาย อ. : จ้ะคนดี รอฉันอีกนิดนะจ๊ะ
นางสาว ต. : ชีวิตนักเรียนจนๆ
นางสาว ต. : ยิ่งจนเข้าไปอีก Y_Y

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

ก่อนไปทานข้าว มีรายงานสภาพอากาศเมืองอามิเดล มาฝากค่ะ



ฮ้าดดดด....ชิ้ว

วันนี้มีนัด

วันนี้มีนัดกับอาจารย์ตอน 11 โมง
เลยต้องตื่นเจ็ดโมง มาโรงเรียนเช้าๆ หน่อย
เพื่อนใช้สมาธิทำงาน

ตอนตื่นไม่เห็นได้ยินเสียงข้างบ้าน เลยคิดเอาเองว่าเขายังไม่ตื่นกัน
มีแอบคิดในใจ "ทำไมฝรั่งขี้เกียจจัง"

8:00 น. หาที่นั่งทำงานได้ที่ UNEPA (ชมรมนักศึกษามหาบัณฑิต)
ออฟฟิศเมทใช้ออฟฟิศเป็นที่นอน เลยไม่กล้าโผล่ไปในออฟฟิศตัวเองก่อน 9 โมง

8.30 น. เบื่อๆ เลยเข้าเว็บผู้จัดการ
แอบมีเสียงก้องหัว "ไม่ได้ ๆ เลิกดูเวบ แล้วกลับไปทำงานเดี๋ยวนี้"

8.45 น. ถึงได้กลับมาทำงาน ใช้เวลาต่อสู้กับจิตใจฝ่ายไม่รักดีไป 15 นาที

9.00 น. เบื่อจัง ขอเข้าเวบหน่อยเหอะ

9.10 น. จิตใจสองส่วนต่อสู้กันอย่างดุเดือด "ทำงาน หรือ เข้าเวบ"

สุดท้าย ฟังเพลงสัก สองเพลงละกัน (^^" )

ท้ายที่สุด เก้าโมงกว่า ก็ได้ฤกษ์เข้าออฟฟิศ ทำงานจนได้
จิตใจฟุ้งซ่านเสียจริง ผู้หญิงคนนี้ (^^ )

Query

วันนี้ตอนเช้า แวะไปซื้อพลาสเตอร์ปิดแผลที่ Coles
ตอนไปดูก็เห็นมันมีหลายยี่ห้อ หลายแบบ เลือกยากจัง
สมองฉันยิ่งรอยหยักน้อยๆ อยู่ (- - '')
ในที่สุดก็เลือกที่ราคาถูกที่สุด

ปรากฏว่า พอเอามาแปะแผลแล้ว มันเล็กไป
เลยไปซื้อกล่องใหม่ เอาแบบที่มันมีหลายขนาดเลยละกัน

เห็นไหมล่ะ "เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย" จริงๆ (- -'')

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

วันนี้มีงานที่ต้องทำตอน 11 โมง งานที่ว่านี้ก็คือ
งานติวเตอร์ ที่ต้องทำอาทิตย์ละ 2 วัน อังคาร กับพุธ
อังคาร ทำสิบเอ็ดโมง ถึงเที่ยง พุธทำเที่ยง ถึงบ่าย
รวมแล้วก็ตกอาทิตย์ละ 3 ชั่วโมง แต่ว่าทำจริงๆ ก็ประมาณ 2 ชั่วโมงได้
เพราะว่าเด็กชอบทำเสร็จเร็ว เลยให้ออกห้องก่อนกำหนดได้

แต่ว่าเวลาเคลมเงิน เค้าให้เคลมได้ 7 ชั่วโมงทำงาน
จาก 3 ชั่วโมงที่ทำงานจริง ....ชอบค่ะ อันนี้ชอบมาก (^^ )
แค่คิดว่า ทำงานมีเงินไปจ่ายค่าเช่าบ้านได้ ก็รู้สึกมีแรงทำงานขึ้นมาทันที
ทั้งที่จริงๆ ไม่อยากทำละ (เริ่มขี้เกียจ)

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

ทำงานวันนี้...เลยได้รู้ว่าอันที่จริง
คำว่า Query ว่าคนไทยอ่านว่า คิวรี่
น้องๆ ฝรั่งในชั้นเรียนวันนี้ เขาออกเสียงว่า เควียรี่ กันหมดเลย
ไปแอบฟังเขาคุยกันมาน่ะ ไอ้เราก็อุตส่าห์มั่นใจพูดไปปาวๆ
เด็กๆ ก็เงียบฟังกันดี แต่ไม่รู้ว่าเด็กจะแอบหัวเราะ
ป้าหัวดำที่ยืนหน้าชั้นเรียนคนนี้รึเปล่า

ก็ป้าแกพูดอังกฤษสำเนียงไทยนี่ (- -'')


ตั้งแต่นั้นมา ป้าก็....
เปลี่ยนสำเนียงมาเป็น.....เควียรี่ แล้วล่ะค่ะ (^^" )

สองปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก

สองปีแล้ว ที่ย้ายมาอยู่เมืองเล็กๆ บนยอดดอย
ที่ถึงแม้จะตั้งอยู่เหนือซิดนีย์ แต่ก็หนาวกว่าเป็นเท่าตัว
ไปอ่านบล๊อกคุณหนุงหนิงแล้ว ก็เลยคิดได้ว่า
เรายังไม่มีรูปเกี่ยวกับเมืองอามิเดล และสถานที่ใกล้เคียง
เก็บไว้เป็นเรื่องเป็นราวเลย ส่วนใหญ่เป็นรูปในยู

ดูซิ.. คุณหนุงหนิงมาเที่ยวแค่วันสองวัน มีรูปเมืองอามิเดลเยอะกว่าเราอีก

สักวัน..ต้องหอบกล้องเดินทั่วเมืองซะแล้ว

^
^
^
แต่จริงๆ ....คิดแบบนี้มาปีกว่าๆ แล้วล่ะ


เอาเป็นว่า จนกว่าจะถึงวันนั้น ก็ขอเชิญทุกท่าน...
ดูรูปเมืองอามิเดลจากฝีมือคุณหนุงหนิงไปก่อนแล้วกันนะคะ (^^" )

รูปและเรื่องจากบล๊อกคุณหนิงหนิง
คลิกตรงนี้สำหรับ รูปวันแรก และ คลิกตรงนี้สำหรับ รูปวันที่สอง

กลับสู่ชีวิตปกติ

ตอนนี้อยู่ออฟฟิศ เดี๋ยวบ่ายสามไปตีแบต
เสร็จแล้ว ถ้าไม่เหงื่อตกมากมาย คงกลับมาทำงานต่อ

จบรายงานข่าวสำหรับวันนี้เพียงเท่านี้

วันนี้หนาว เมื่อวานก็หนาว

ผัดเผ็ดถั่วฝักยาว และน้ำพริกกะปิ ที่คุณช้างทำเมื่อวานเย็น
ทุกคนบอกว่า อร่อยมากกกกกกกก
สมกับที่คุณหนุงหนิงว่าไว้เลย
สงสัยต้องขอสูตรจากคุณช้างซะแล้ว



และแล้วเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันนี้น้องทั้งสองจะเดินทางกลับบริสเบน


....เมื่อเช้าได้ยินเสียงกุกกักๆ ด้านล่าง ตอนเจ็ดโมงกว่า
ตอนแรกนึกว่าน้องทั้งสองตื่นเช้าจัง พอเดินลงไปข้างล่างก็ไม่เห็นมีใคร
ฟังเสียงดีดีอีกที ก็พอเดาได้ว่ามาจากข้างบ้านยูนิตหนึ่งนี่เอง

บางทีอยู่บ้านติดๆ กันเป็นแบบทาวน์เฮาส์แบบนี้
ก็เหมือนอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่เลยเนอะ ใครทำอะไร ก็ได้ยินไปกะเค้าด้วย

มองออกไปข้างนอก เห็นสนามดูขาวๆ ก็เลยคว้ากล้องออกไปถ่ายรูปข้างนอกบ้าง
ตอนนี้ตอนเช้าๆ ก็มีน้ำแข็งเกาะตามพื้นสนามแล้ว ถึงจะยังไม่หน้าหนาว
แต่อุณหภูมิต่ำสุด ก็ติดลบไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อคืนทีวีเขาว่า -2



น้ำแข็งเกาะตามใบไม้ ใบหญ้า



นกแม๊คพาย (Australian Magpie) ก็ออกมากินน้ำค้างตอนเช้ากะเค้าด้วย




เดินกลับมาบ้าน เจอคุณช้างกะคุณหนุงหนิงกำลังตื่นเต้นกับน้ำแข็งที่เกาะอยู่บนรถตัวเอง
แล้วก็ออกไปถ่ายรูปๆๆ เก็บไว้เป็นที่ระลึก



ดูท่าทางน้องทั้งสองจะเอ็นจอยการถ่ายรูปเป็นพิเศษ
เขาและเธอบอกว่า แดดที่นี่ไม่แรงเท่าบริสเบน แสงดีทำให้ถ่ายรูปง่าย

และแล้ว ก็ได้เวลาของการอำลา ประมาณเก้าโมงกว่านิดๆ
ช้างและหนิงก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่บริสเบน....
(ใช้รถมิตซูมิชิแมกน่า เอ็กเซคคูทีฟ รุ่นเดียวกันเลย ^^)
ได้ยินว่าจะขับออกไปทาง Waterfall Way
ก็ขอให้สนุกสนานกับการเดินทางนะคะ

สักวันอันใกล้นี้ ฉันคงได้มีโอกาสขับรถไปเที่ยวบริสเบนบ้างหรอกนะ (^^ )

แล้วว่างๆ มาเที่ยวอีกนะคะ