เมี่ยง กับ ออพตัส

อยากกินมาหลายวันแล้ว น้องเมี่ยง เนี่ย
วันนี้ได้ฤกษ์เสียที เลยจัดการเดินไปจ่ายตลาดที่วูลลี่
จ่ายตลาดครึ่งชั่วโมง มาทำเมี่ยง ลาบไก่ และผัดเห็ด อีกสามชั่วโมง
นานตรงเมี่ยงนี่แหละค่ะ ใช้เวลาทำเครื่องน้ำจิ้มนานมากพอดู
ในสูตรเขาบอกให้ใส่ หอมแดงเผา กระเทียมเผา กะปิเผา มะพร้าวคั่ว ขิง
ก็จัดการเผา แล้วเอามาตำ (ถ้ามีเครื่องปั่น คงแป๊บเดียวแน่เลย กด ปึ้ดดด)

แล้วก็เอาทั้งหมดตั้งไฟ ใส่น้ำ กับน้ำตาลปี๊บ หนึ่งโล เติมเกลือ และมะขามเปียก
เคี่ยวจนได้ที่ แล้วปิดไฟ
กะว่าจะทำให้พอกินทั้งปี (^^" )

ลาบไก่ กับ ผัดเห็ด ทำครึ่งชั่วโมงเสร็จ

เสร็จแล้วก็แบ่งเมี่ยง ที่ทำโดยใช้ใบสลัด (lettuce) ถั่วลิสงคั่ว มะพร้าวคั่ว
หอมแดงซอย มะนาวซอย ไปให้มาเรีย เพื่อนข้างบ้าน
เขาถามว่าใส่อะไรบ้าง ไม่ได้บอกเขาว่าใส่กะปิ และน้ำปลา
กลัวเขาจะไม่กล้ากิน (^^" )

เกิดมาจนอายุป่านนี้ เพิ่งเคยทำเมี่ยงก็คราวนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะความอยาก และหากินไม่ได้ในประเทศนี้
ชาตินี้ คงไม่คิดจะทำหรอกค่ะ (^^" )

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

เมื่อเช้า ใช้โทรศัพท์ตามเรื่องบรอดแบนด์ไปประมาณชั่วโมงนึง
รอมาสามอาทิตย์แล้ว โผล่หน้าไปที่ร้านออพตัส อยู่สามครั้ง
ครั้งแรก วันที่ 30 พฤษภา ไปบอกว่าจะสมัครบรอดแบนด์
และเปลี่ยนโทรศัพท์เป็นออพตัส
ให้รายละเอียดต่างๆ พร้อมเลขที่บัญชีไปแล้ว
เดินออกจากร้านไป ก็เพิ่งคิดได้
//เออ มันไม่ถามเบอร์โทรศัพท์ติดต่อเลยแฮะ
ถ้ามีปัญหา จะทำไงล่ะ

โผล่ไปครั้งที่สอง ไปถามว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีมั๊ย
คุณอดัม พนักงานในร้านยังมาถามอีกว่า
บัญชีธนาคารที่ให้เป็นของคอมมอนเวลธรึเปล่า
ก็บอกไปตั้งแต่ตอนแรกแล้วนี่นา
แล้วยังมาถาม BSB (หมายเลขสาขา) อีก
เดินออกจากร้านไป ด้วยความไม่มั่นใจ
//รู้สักแปลกๆ ยังไงพิกล..

ครั้งที่สาม โผล่ไปเพราะรอมาสองอาทิตย์แล้ว
ไม่ได้จดหมายเรียกให้ไปเอาโมเด็มซะที
ได้รับคำตอบจากคุณอดัม พนักงานฯ
ว่า คอมพิวเตอร์ของออพตัสมีปัญหา เรื่องคงช้าออกไปอีกหน่อย
มีคนรอเหมือนคุณอีกหลายคนเลยครับ
ภายในอาทิตย์นี้ น่าจะได้แล้ว
//อืม ถ้าแบบนี้ ก็ถือว่าเราซวยละกัน รอต่อไป..

จนวันนี้ ทนไม่ได้ สามอาทิตย์แล้ว ยังไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรเลย
แป้งขอบรอดแบนด์กับเทลสตรา สองอาทิตย์ไม่ถึง ก็ได้แล้ว
เลยโทรศัพท์ไปถามออพตัสเอง ว่าเรื่องของฉันไปถึงไหนแล้ว

ฉัน : ติดต่อเรื่องบรอดแบนด์ที่สมัครไว้ค่ะ
โอปะเรเตอร์ : ขอรายละเอียดค่ะ ชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทร........ ไม่มีรายละเอียดนี้ในระบบของเราเลยค่ะ
ฉัน : (-_-")
โอปะเรเตอร์ : มีเบอร์อ้างอิงมั๊ยคะ
ฉัน : เอ่อคือว่า ไปสมัครที่ร้านค่ะ ให้รายละเอียดทุกอย่างไปแล้ว เค้าบอกว่าให้รอจดหมายจากออพตัสอย่างเดียวค่ะ
โอปะเรเตอร์ : ทางเราไม่ได้รับการสมัครจากคุณค่ะ
ฉัน : (-_-")
โอปะเรเตอร์ : คุณจะลองไปติดต่อกับร้านเอง หรือว่า จะให้ฉันโอนสายคุณไปให้เซลล์ เพื่อสมัครใหม่คะ
ฉัน : เอ่อ ยังไงก็ไม่มีรายละเอียดใช่มั๊ยคะ
โอปะเรเตอร์ : ใช่ค่ะ
ฉัน : งั้นสมัครใหม่แล้วกันค่ะ

และแล้ว ฉันก็ได้พูดกับเซลล์

โอปะเรเตอร์ : สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยค่ะ
ฉัน : คือมีปัญหาค่ะ
โอปะเรเตอร์ : ยังไม่ได้โมเด็มใช่มั๊ยคะ
ฉัน : ใช่คะ
โอปะเรเตอร์ : งั้นจะโอนสายให้ customer service นะคะ
ฉัน : .....เอ่อ (อึ้ง คิดคำพูดไม่ออก)

ตกใจว่าทำไมเซลล์คิดได้เร็วขนาดนี้ ฉันยังไม่ทันอธิบายอะไรเล้ยยยยยยย
โอ้ววว ตัดสายไปก่อนแล้ว

หลังจากรอสิบห้านาที โดยไม่มีทีท่าว่าจะมีคนมารับสาย ทำอะไรได้ วางหูโทรใหม่
กดหาเซลล์มันเลย

ฉัน : สวัสดีค่ะ คือว่า เมื่อกี๊โทรมาแล้วรอบนึง เพราะว่าไปสมัครที่ร้าน แล้วไม่ได้เรื่องมาสามอาทิตย์แล้วค่ะ
โอปะเรเตอร์ : ขอรายละเอียดค่ะ .... ....... ไม่มีรายละเอียดของคุณจองไว้ในระบบเลยค่ะ
ฉัน : จองให้ใหม่ได้มั๊ยค่ะ แล้วอยากทราบว่าเบอร์โทรศัพท์ตอนนี้ ย้ายไปเป็นของออพตัสรึยังคะ
โอปะเรเตอร์ : ได้ค่ะ เรื่องย้ายโทรศัพท์ คุณได้ทำ verbal recording รึยังคะ
ฉัน : (?_?) ขอโทษค่ะ ทวนอีกรอบได้มั๊ยคะ มันคืออะไรคะ
โอปะเรเตอร์ : การโอนโทรศัพท์ คุณจะต้องทำการบันทึกเสียง รายละเอียดเกี่ยวกับเบอร์โทรศัพท์ กับทางออพตัส ค่ะ
ฉัน : ไม่ได้ทำค่ะ ผู้ชายที่ร้านออพตัส ไม่เห็นบอกอะไรเลยค่ะ พอให้รายละเอียดไป ก็บอกแค่ว่า ไปรอที่บ้านได้เลย เดี๋ยวได้จดหมายค่อยมาติดต่อเอาโมเด็ม
โอปะเรเตอร์ : ใถ้างั้นเรามาทำ credit checking แล้วค่อยทำ verbal checking นะคะ
ฉัน : ได้ค่ะ
โอปะเรเตอร์ : คุณอยู่ประเทศออสเตรเลียมานานรึยังคะ ....
คุณทำงานเต็มเวลารึเปล่าคะ ......
คุณทำงานอะไรคะ......
คุณทำงานที่ไหนคะ ....
................
...............
ขั้นต่อไป เราก็มาทำ Verbal recording นะคะ
ก่อนอื่น คุณต้องมีเบอร์บัญชีโทรศัพท์ และชื่อที่ใช้ในใบเสร็จรับเงิน
เตรียมให้พร้อมก่อนนะคะ
ฉัน : เอ่อ เบอร์บัญชีโทรศัพท์ เคยไปถามที่เทลสตรา แล้วส่งให้ ผู้ชายที่ร้านออพตัสไปแล้วค่ะ ลืมจดไว้
โอปะเรเตอร์ : ถ้างั้นฉันจะโอนสายคุณให้ทางเทลสตรา อีกสิบห้านาที ฉันจะโทรมาอีกครั้งนะคะ
ฉัน : ขอบคุณค่ะ

พอโอนสายไปเทลสตราแล้ว ดันไม่ได้เรื่อง เพราะวันเสาร์เขาไม่รับโทรศัพท์
เลยต้องวิ่งลงไป เอารถออกไปร้านเทลสตราด่วน
แต่โชคร้าย คนเยอะยังกะมด หาที่จอดรถไม่ได้เลย
ไป ๆ มาๆ ก็ได้เบอร์บัญชีโทรศัพท์ แต่ว่า เลยสิบห้าทีมาแล้ว
ฉันเลยตัดสินใจโทรไปออพตัสเอง ตามหาผู้หญิงคนที่คุยด้วย

โอปะเรเตอร์ : สวัสดีครับ มีอะไรให้ช่วยครับ
ฉัน : เอ่อ คือ พอดีคุยกับผู้หญิงคนนึง เรื่องทำ verbal recording แล้วไม่มีเบอร์บัญชีโทรศัพท์ เลยวิ่งไปเอามา แล้วเค้าจะโทรหาน่ะค่ะ แต่คิดว่าเค้าคงมาแล้วไม่เจอ
โอปะเรเตอร์ : ทำ credit checking รึยังครับ
ฉัน : ทำแล้วค่ะ
โอปะเรเตอร์ : งั้นผมค้นก่อนนะครับ อาจจะหาเจอว่า ใครรับเรื่องไว้
สักครู่ครับ
...........
...........
ตามหาไม่เจอครับ แต่ผมเจอแล้วว่าคุณทำ credit checking
จะให้ผมทำต่อเลยมั๊ยครับ
ฉัน : ได้ยินเสียงเหมือนสายเรียกซ้อนอะค่ะ ไม่รู้ใช่ผู้หญิงคนนั้นรึเปล่า อ๊ะ มีโทรศัพท์เข้า สักครู่นะคะ สงสัยเธอแน่เลย

มือถือดังพอดี แล้วก็เป็นเธอจริงๆ ด้วย ฉันบอกเธอไปว่า กลับมารับโทรศัพท์เธอไม่ทัน
เลยลองโทรหา แต่ไปเจอคนอื่น แล้วฉันก็เลือกที่จะทำต่อกับผู้ชายคนที่ติดสายอยู่

ฉัน : ตกลงใช่เธอค่ะ
โอปะเรเตอร์ : ตกลงจะให้ผมจัดการต่อมั๊ยครับ หรือจะให้เธอจัดการ
ฉัน : อ๋อ ตกลงให้คุณจัดการดีกว่าค่ะ (ขี้เกียจวางหูโทรใหม่)
โอปะเรเตอร์ : (^^ ) ได้ครับ

และแล้วฉันก็ได้ให้รายละเอียดกับคุณผู้ชายคนนี้
พร้อมกับทำ verbal recording ที่เพิ่งรู้ว่า ขั้นตอนมันเยอะเหมือนกัน
กว่าจะเสร็จได้ คุณผู้ชายคนนี้ ช่วยไว้ซะเยอะเลย
ก็ต้องตอบคำถามตั้งหลายข้อ ฟังแล้วตอบผิดก็มีอะ
ตอบผิด ก็รีเทปถามใหม่ เพื่อให้เราตอบ แล้วเค้าก็อัดเสียงเราไว้

แต่ในที่สุด เรื่องก็ท่าทางว่าจะจบด้วยดี

โอปะเรเตอร์ : คุณจะได้รับโมเด็มในวันที่ 29 นะครับ จะให้ไปส่งที่ไหนดีครับ คุณทำงานจากที่บ้านรึเปล่าครับ
ฉัน : เอ่อ ขอไปส่งที่ทำงานได้มั๊ยคะ
โอปะเรเตอร์ : ขอที่อยู่ครับ

คราวนี้ คงไม่พลาดอีกแน่ๆ ฉันคิดในใจ

ฉัน : ขอถามคำถามสุดท้ายนะคะ พอจะบอกได้มั๊ยคะ ว่ามันมีอะไรผิดปกติกับการสมัครของฉันที่ร้าน
โอปะเรเตอร์ : เอ่อ ...มันพูดยากครับ ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมคงขอไม่พูดดีกว่า
ฉัน : โอเคค่ะ ไม่เป็นไร ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะ
โอปะเรเตอร์ : ถ้ามีปัญหาอะไร โทรมาเบอร์ ..... นะครับ แต่จำไว้อย่างนะครับ
ว่าถ้าโทรตอนนี้ ต้องจ่ายตังค์ที่เทลสตรา แต่อีกสิบวันข้างหน้า
บิลจะเป็นของออพตัสครับ
ฉัน : ได้ค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะ บายค่ะ


รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย หลังจากใช้เวลาคุยโทรศัพท์ไปเกือบชั่วโมง
แต่แค้นอีตาอด้มมาก ... คอยดู จะไม่ไปใช้บริการที่ร้านอีกแล้ว ฮึ

Tamworth อีกครั้ง

วันนี้มีนัดกับพี่แจง พี่ไก่ พี่ธัญญา และน้องแป้ง
ไปกินอาหารไทยมื้อกลางวันที่ Tamworth กันค่ะ

เนื่องมาจากว่า พี่แจงจะกลับเมืองไทยวันที่ 28 นี้แล้ว
กลับมาอีกทีก็โน่น ธันวาฯ ไม่ก็ มกราฯ ปีหน้า ห้าหกเดือน
เพื่อเก็บข้อมูลให้งานวิจัยของตัวเอง

อิจฉาค่ะ คนไม่เคยได้กลับเมืองไทยนานๆ ขนาดนั้นอย่างดิฉัน
อยากกลับไปทำงานแบบนั้นเหมือนกัน แต่ไม่มีเคสให้ไปน่ะสิ

วันนี้เราออกเดินทางจากอามิเดลกันตอน 10 โมงค่ะ
ถึงที่หมายประมาณ เกือบเที่ยง เพราะว่าไปแวะฟาร์มผลไม้ก่อนหน้านั้น
แต่ว่าร้านเปิดเที่ยงครึ่งค่ะ เลยไปเดินเตร็ดเตร่ในช้อปปิ้งมอลล์ก่อน

เมื่อได้เวลาร้านเปิด พวกเราก็เคลื่อนทัพ ที่เดินด้วยท้อง
ไปยังร้าน Taste of Thai ส่วนเมนู พวกเราก็กะกันไว้ตั้งแต่ที่อามิเดลแล้ว
ว่าเราจะสั่ง ถุงทอง ข้าวเหนียวดำ ลาบไก่ และจานร้อนทะเล
พี่แจงและแป้งที่เคยไปทำงานที่ร้าน คอนเฟิร์มแล้วว่า น่ากินมาก
แล้วเราก็สั่ง ปลาราดพริก (ตั้งแต่อยู่อามิเดลมา ยังไม่ได้กินปลาเป็นตัวๆ ทอดแบบนี้เลย)
ผัดขี้เมา ผัดทะเลกระเทียม ปิดท้ายด้วยสาคูข้าวโพดร้อน และข้าวเหนียวดำ

พวกเรากินกันเรียบร้อยมาก เงียบและเกลี้ยง ขนาดหัวปลา ยังไม่เหลือ คิดดูแล้วกัน
จนแซวกันว่า ไม่ได้กินปลาหรอก จริงๆ แล้วปลามันว่ายกลับแม่น้ำไปแล้ว (^^" )

มีคนถามว่า ไป Tamworth วันนี้สนุกมั๊ย
ตอบได้คำเดียวค่ะ ว่า "อร่อยมาก" (^^" )

ตุ๊กตาผมงอก

อยากได้ตัวนี้จังงงงงงงงงงง
ไปเจอมาในพันทิพ อยากได้ไว้ที่บ้านสักสองสามตัวจางงงงงงง










ดูเม็ดๆ แล้วเหมือนเม็ดข้าวเลย ต้นข้าวรึเปล่าน้อ

ที่มาของความอยาก

http://www.pantip.com/cafe/camera/topic/O3546960/O3546960-12.jpg

Today

It seems like today is another worst day of my life.


I was not ready for the meeting.

I forgot to do the last tutorial for this semester.

I was not able to understand what I should understand.

I feel so depressed.


What is wrong with me today? (Y_Y)

Mr. & Mrs Smith

วันนี้ไปดูหนังรอบดึก กับเพื่อนๆ พี่ๆ อีกห้าคน
Mr and Mrs Smith คือหนังที่เราดูกัน
เห็นเทรลเลอร์หนังครั้งแรก ในโรงหนังอามิเดล
ทำให้คิดไปว่า หนังมันคงดูน่าตื่นเต้นน่าดู
พิจารณาจากฉากยิงกันแบบบู๊ล้างผลาญที่ได้เห็นบนจอ

พอไปดูจริงๆ น่ะหรือ
ขอโทษนะ ที่ต้องสปอยคนที่ยังไม่ได้ดู

พี่แกเล่าเท้าความซะยาว มาตื่นเต้น บู๊ล้างผลาญกันตอนท้ายเรื่อง
เรียกว่า ถ้าดูเทรลเลอร์แล้วชอบฉากบู๊ๆ ที่เห็น ในหนัง ก็มากไปกว่านั้นนิดนึงค่ะ

พอหนังจบ พี่ข้างๆ หันมาถามว่า "หลับรึเปล่า"
แปลว่าอะไรคะ แปลว่า มันน่าเบื่อเหรอคะ (O_o)
ฉันถามตัวเอง แต่ไม่กล้าถามกลับ

เอาเป็นว่าคะแนนเต็ม 10 ให้ 6 ค่ะ

หนังเรื่องนี้ ทำให้นึกถึงหนังไทยเรื่อง มหาอุตม์ ที่พล๊อตเรื่องโม๊ซะไม่มี
แต่น่าดูกว่ามหาอุตม์ หรือหนังไทยขี้โม้ทั่วไป ตรงที่ เทคนิคเขาดีจริง ค่า
ดูแล้วตื่นตาตื่นใจชะมัด (^^" )

วันอาทิตย์ที่แสนจะธรรมดา

ตื่นนอนตอนสาย ๆ มาทำกับข้าว
แต่งตัวเตรียมไปเล่นแบต แล้วก็มาออฟฟิศ ทำงานรอเวลาเล่นแบต
โทรไปหาพี่แจง ถึงได้รู้ว่า วันนี้คอร์ทแบตไม่มีให้เล่น

กลับบ้านตอนสองทุ่ม
ทำไรก๊อกแก๊ก แล้วก็นอน

. . . . .


ชีวิตที่แสนจะธรรมดาในวันอาทิตย์ที่แสนจะธรรมดา