Toowoomba
จุดมุ่งหมายหลักอย่างหนึ่งของการมาเยือนรัฐควีนแลนด์ในครั้งนี้
ก็คือ งานเทศกาลดอกไม้ที่เมืองชื่อ ทูวูมบ้า (Toowoomba)
วันนี้ เราแพลนกันว่า จะออกจากบริสเบนตอน แปดโมงครึ่ง
พอถึงเวลาจริง ก็ออกช้าไปกว่าที่คิดสิบห้านาที
เลยถึงเมืองทูวูมบ้า ตอนสิบโมงครึ่ง
ซึ่งก็ทันถมเถ เพราะพาเหรดที่เราจะมาดู เริ่มตอนเที่ยงตรง
งานนี้ คุณช้างเป็นสารถีค่ะ ปล่อยให้อีกสามผู้โดยสาร หลับได้อย่างสบายใจ
ที่แรกที่เราแวะในเมืองทูวูมบ้า ก็คือ ศูนย์ให้ข้อมูลนักท่องเที่ยว
แวะไปเอาแผนที่ และตารางเทศกาลค่ะ
หนุงหนิงบอกว่า ที่เมืองนี้นอกจากพาเหรด เค้าก็มีประกวดสวนด้วย
บ้านที่จัดสวนได้สวยงามเข้าตากรรมการ ก็จะได้รางวัล
พร้อมทั้งเปิดให้คนนอกเข้าชมสวนฟรี อีกด้วย
ซึ่งก็ต้องไปเอาแผนที่กันก่อน ถึงจะรู้ว่าที่ไหนมีสวนสวยให้ชม
เสร็จจากนั้น คุณช้างและหนุงหนิงก็พาฉันและคุณอี้ไปหย่อนไว้
แถวที่ขบวนพาเหรดจะผ่าน แล้วก็ขอตัวไปดูสวนตามบ้าน
เพราะว่าเค้าเคยดูขบวนแล้วเมื่อปีที่ผ่านมา
พร้อมกับคำเตือนว่า "มันไม่สวยอย่างที่คิดหรอกค่ะ"
โชคร้ายที่วันนี้ลมแรงมาก
ระหว่างนั่งรอให้ถึงเวลาที่จะมีพาเหรด
ก็มองนาฬิกาอยู่ตลอดเวลา ว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลาซะที
ทรมาณเหลือเกิน หนาวก็หนาว ลมก็แรง
แต่ต้องนั่งทนรอ เพราะอยากจองที่แถวหน้า
และแล้วเมื่อผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง
ก็มีเจ้าหน้าที่ประกาศออกมาว่า "ยกเลิกขบวน"
เพราะเหตุว่า ลมแรงมาก ไม่สามารถจัดขบวนได้
เราสองคนก็เลยผิดหวังไปตามระเบียบ
ต้องโทรศัพท์ไปตามน้องทั้งสองให้มารับเป็นการด่วน
ไม่ไหวแล้ว หนาวมาก ลมแรงสุด ยืนที่ไหนก็ไม่สามารถหลบลมได้
กว่าคุณช้างและหนิงจะมาถึง
ก็ล่วงไป สิบห้านาที หรือกว่านั้น
ช่างเป็นสิบห้านาทีที่แสนทรมาน
ในที่สุดพวกเราก็ได้เลื่อนขบวนไปหาข้าวกิน
เดินไป ร้านไหน ก็ยังไม่เปิด มองไปเจอร้าน Thai Majestic
เขียนว่า Open เลยเดินเข้าไป ไม่รีรอ เพราะว่าอยากหาที่อุ่นๆ เต็มที่
เมื่ออิ่มได้ที่แล้ว เราก็ลงความเห็นกันว่า
ร้านนี้ก็เป็นอีกหนึ่งในร้านไทยที่ทำอาหารไทยได้เป็นฝรั่งมาก
ต่างกับร้าน ไทยวิรัตน์ที่ไปกินเมื่อวันก่อนเหลือเกิน
อาหารอีสานแซ่บๆ ช่างเหมาะกับการไปกินหลังจากไปผจญภัย
ในเวิร์ลเสียนี่กะไร ช่วยให้มีแรงขึ้นมาในบัดดล
นี่แหละหนอ ที่เขาว่า แรงข้าวเหนียว
เสร็จจากกิน เราก็แวะไปที่สวน Queens Park
ซึ่งเป็นสวนใหญ่และมีดอกไม้มากที่สุดในเมือง
ซึ่งก็ได้จัดให้มีงานแฟร์ ที่รวมเครื่องละเล่น และร้านเกมต่างๆ
ตามสายตาของเราแล้ว มันก็คือ งานวัดดีดีนี่เอง
นอกจากนี้ก็มีขบวนรถดอกไม้ที่อยู่ในขบวนพาเหรด
มาจอดให้ประชาชนได้ชมกันด้วย
เห็นแล้ว นึกถึงที่หนุงหนิงพูด และก็รู้ว่า ไม่มีอะไรจะจริงไปกว่านี้อีกแล้ว
คือว่า เทียบกับ เทศกาลไม้ดอกไม้ประดับ ที่บ้านเราไม่ได้เลยจริงๆ
สักนิดๆ ก็ไม่ได้ ดูรูปเอาแล้วกันค่ะ
รถคันนี้ เรียกได้ว่ามีดอกไม้ประดับอยู่เยอะที่สุดในบรรดารถหลายๆ คันที่จอดโชว์
เดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก็ยิ่งสลดใจ ดอกไม้ที่คิดว่าเป็นดอกไม้ จริงๆ แล้ว ป๊าดสะติกชัดๆ - -''
เมื่อไม่มีอะไรน่าสนใจ พวกเราเลยไปดูงานแฟร์ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง
ระหว่างที่เดิน ก็เห็นว่ามีคนหอบหิ้วตุ๊กตา
เลยเกิดความรู้สึกอยากได้ขึ้นมาบ้าง
เล็งๆ ดูแล้วก็มีอยู่ร้านนึงที่ตุ๊กตาน่ารักมาก
เลยขอร้องให้คุณอี้ ช่วยเล่นให้หน่อย
เพราะว่า อยากได้ตุ๊กตากะเค้าบ้าง ^^"
แต่ปรากฏว่ามันยากเกินความสามารถ
เลยโดนกินไปห้าบาท โดยที่ไม่ได้อะไรเลย
เมื่อไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว พวกเราก็เลยเปลี่ยนไปดูสวนตามบ้านแทน
ก็ขับรถออกไปประมาณสิบห้านาทีค่ะ ก็ถึงบริเวณบ้านที่ได้รางวัล
บ้านหลังแรกที่ไปดู นอกจากบ้านจะใหญ่แล้ว สวนยังใหญ่กว่าบ้านอีกหลายเท่า
ไม่รู้ว่าทำเข้าไปได้ยังไง สวนใหญ่ขนาดนี้
แต่บ้านบางหลังที่ได้รางวัลก็มีสวนขนาดเล็กพอดีกับบ้าน
เห็นดอกไม้สีสวยสดใสแล้วอยากซื้อกลับไปบ้านบ้างเหมือนกัน
แต่ก็ทำได้แค่คิด เพราะกลัวว่ามันจะเหี่ยวก่อนถึงอามิเดล
สรุปว่าเราไปดูสวนในบ้านสามหลัง แล้วก็ตกลงใจจะกลับบริสเบนกัน
รอบนี้ คุณอี้ขับค่ะ แล้วอีกสามคน ก็ได้หลับกันสมใจ
คุณอี้ตื่นอยู่คนเดียวตลอดชั่วโมงกว่าๆ ^^"
เมื่อมาถึงบริสเบน ก็เพิ่งจะห้าโมง
เลยหลับเอาแรงกันซะก่อน จะไปผจญภัยกันต่อ
เมื่อได้เวลาทุ่มนึง เราก็ออกไปผจญภัยในเมืองต่อ
เริ่มจากอาหารมื้อเย็นที่ร้านญี่ปุ่น ชื่อ จิงโกะ (Gingo)
ร้านนี้เป็นร้านคุณภาพค่ะ ตามที่คุณช้างบอกมา
แบบว่า ปริมาณอาหารไม่มาก แต่รสชาติรับรองถูกปาก
ราคาไม่ถูก แต่ก็ไม่แพงมากเกินไป
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
อิ่มอร่อยสมกับที่คุณช้างว่าไว้เลยค่ะ
อิ่มอร่อยได้ที่ แล้วคุณช้างกับหนุงหนิงก็พาไปเดินเล่นริมแม่น้ำ
ชมวิว ถ่ายรูป สักพัก แล้วก็พาไปชมวิวบนยอดดอย
บนภูเขาคูท่า (Mt Coot tha)
วิวสวยจริงๆค่ะ มีรูปมาอวดด้วย
กลับลงมาถึงบ้านประมาณสี่ทุ่มครึ่ง ด้วยความอ่อนเพลีย
แต่ก็มีความสุข ^^ ลัลลั่ลล้า ลัลล้า ล้าลา
หลับสบายอีกแล้ววันนี้
