วันดีดี

วันนี้เป็นวันดีของคาริน่า
เธอรับปริญญาโท สาขา บริหารการศึกษา ค่ะ
ตอนนี้ เธอกำลังเรียนต่อระดับปริญญาเอกในเทอมแรกอยู่

คาริน่า เป็นแฟลตเมตตั้งแต่ตอนที่อยู่ในหอมหาวิทยาลัยค่ะ
พอย้ายบ้านออกมาข้างนอก ก็ตามมาอยู่ด้วยกัน
มาแยกกันตอนที่ฉันได้ย้ายบ้านอีกรอบ

คาริน่า เป็นคนคุยเก่ง ร่าเริง น่ารัก ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลา
เป็นที่รักของเพื่อนๆ ทุกคน

วันนี้เลยรับอาสามาเป็นตากล้องให้คาริน่า



พิธีเริ่มด้วยการเชิญบุคลากรผู้ทรงคุณวุฒิทั้งหลายของมหาวิทยาลัย
เดินเข้ามาสู่ปรัมพิธี พร้อมเพลงประกอบ
ฟังดูคล้ายๆ กับเพลงในโบสถ์ แต่เข้ากับบรรยากาศจังเลยค่ะ



ไม่อยากบอกเลยว่า แอบน้ำตาซึม ^^"
แบบว่าอินไปกับเพลง ฟังไป ดูท่านผู้มีเกียรติทั้งหลายเดินเข้าสู่พิธีไป
ชุดครุยของแต่ละท่านๆ ช่างดูขลังเหลือเกิน
โดยเฉพาะคนนี้ค่ะ Vice chancellor
Professor Ingrid Moses



ไม่รู้ว่า บัณฑิตและมหาบัณฑิต ที่นั่งข้างใน จะรู้สึกอย่างไรหนอ

อ่านบทความ วันจบการศึกษาของ une ได้ในหน้าข้างล่างค่ะ
http://www.une.edu.au/news/archives/000360.html

จบจบ

วันเสาร์นี้ เป็นวันรับปริญญาของเพื่อนๆ หลายคน
รู้จักถึงขั้นสนิทอยู่สองคน เป็นคนญี่ปุ่นหนึ่งคน ชื่อ ริเอะ
อีกคนเป็นคนบราซิล ชื่อ คาริน่า
ทั้งสองคนจบโทคนละคณะกัน

วันเสาร์นี้ คาริน่า ขอให้ไปเป็นตากล้องให้ด้วย

ครั้งแรกที่มีโอกาสได้เห็นบรรยากาศการรับปริญญาที่นี่ คือ เมื่อสองปีที่แล้ว
จำได้ว่า เห็นครุยสีแดง แล้วรู้สึกชื่นชมบุคคลที่สวมใส่
แล้วก็คิดในใจว่า เราจะต้องใส่ครุยแบบนั้นสักวัน

จากนี้ไปอีกหกเดือน ได้ลุ้นกันจนตัวโก่งแน่
จะได้มั๊ยน้อ

ธุระ

วันนี้

โทรไปยกเลิกนัด chest x-ray (รอกรอกใบสมัครวีซ่าออนไลน์)
ไปหาอาจารย์ ปรึกษาเรื่อง extension และงาน
ไปติดต่อเรื่อง eCoE พรุ่งนี้ต้องไปใหม่
ไปหาคาริน่า เอาจดหมายที่ส่งไปที่บ้านเก่า
แวะไปช้อปปิ้ง น้ำมันพืชที่บ้านหมด
(แต่ได้ กล้วย ส้ม กระดูกวัว ไข่ไก่ หัวสวีด ฯลฯ ติดมาด้วย)

กลับถึงบ้านแล้ว

ทำงานต่อดีก่า

เหมียวน้อย

ที่บ้านมีแมวอยู่หนึ่งตัว ไปไหนก็ต้องเอาไปด้วย
กินจุ... ถ้าไม่ใช่เวลาอาหาร ก็จะกินมันฝรั่งทอด หรือที่ฝรั่งเรียกชิพ
เป็นแมวที่ไม่ชอบกินน้ำ กินแต่นม กับ โค้ก

แมวที่ไหน กินโค้ก !!

มีอย่างนึง ที่เหมือนสองตัวแมวข้างบ้าน
ไม่ชอบออกไปเดินเล่นไกลๆ
วัน ๆ ถ้าไม่เดินรอบบ้านๆ ก็จะนอนอืดอยู่บนพรม

เริ่มๆ

เริ่มหายเครียดไปบ้างแล้ว
สังเกตได้จากการที่ไม่สามารถตื่นเจ็ดโมง ตามที่วางแผนไว้
แต่ตื่นได้เช้ากว่าที่เคยตื่น ^^"

เอ่อ ไม่ทราบว่า นักเรียนไทยในออสทั้งหลาย ตื่นกันกี่โมงคะ

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา พี่หมอประวิทย์โทรมาชวนไปกินข้าวที่ร้านไทยค่ะ
สาเหตุเนื่องมาจากพลพรรคชาวหอแมรี่ไวท์ ไม่สามารถทำใจกินแกะ
ที่ทางหอทำมาให้เด็กกินได้ เลยต้องระเห็ดออกมากินข้างนอก
ร้านไทยเป็นที่พึ่งเดียว ก็เห็นจะว่าได้

ไปมาก็หลายที่ ในที่สุด เราก็พร้อมใจกันยอมรับว่า อาหารไทย อร่อยที่สุด

วันนี้มีพิเศษ ตรงที่มี ฉุ่ฉี่ทะเล
พุงกางไปอีกวัน

เช่นเดียวกัน เมื่อวาน ชาวหอแมรี่ไวท์ ก็ขอหม่าทำห่อหมกให้กินตอนเที่ยง
หม่าเป็น พี่สะใภ้พี่แสน ซึ่งเป็นพี่ใหญ่ของเด็กไทยใน une
หม่าชอบทำอาหาร จริงๆ แล้วต้องบอกว่า หม่าชอบทำทุกอย่าง
แม้จะอยู่ในวัยประมาณหกสิบ หม่าก็ไม่เคยหยุดทำงาน
น้องสาวหม่า หรือ พี่แอน ภรรยาพี่แสน บอกเราว่า
ตอนอยู่เมืองไทย หม่าไม่เคยอยู่ที่ไหนนานเกินสองเดือน
แอคทีฟขนาดเด็กๆ นักเรียนแถวนี้หลายคน ยังต้องอาย

มาเข้าเรื่องต่อ ได้กิน ห่อหมกทะเล หลังจากไม่ได้กินมานาน
แถมมีแกงไตปลาฝีมือหม่าอีก ต่อท้ายด้วยเฉาก๊วยลูกชิด

หม่ายังใจดีต่อไป อาสาจะทำไข่เจียวให้ชาวแมรี่ไวท์เอากลับไปกิน
พวกเราเลยขอตามหม่าไปเก็บไข่ในเล้า
ใช่ค่ะ ที่บ้านหม่าเลี้ยงไก่ไว้ประมาณแปดตัว ออกไข่ทุกวันก็ว่าได้
หม่าบอกว่า เมื่อวันก่อนเ ก็บไข่มาได้ 16 ฟอง วันนี้คงเก็บได้ไม่เยอะ
พอไปเก็บจริงๆ ได้ 10 ฟองค่ะ เห็นแล้วอยากเลี้ยงไก่ไว้ที่บ้านจริงๆ

ประมาณบ่ายสอง เราก็แยกย้ายกันกลับ ไปทำธุระของตัวเอง
บ่ายสาม เราก็ไปตีแบตกันต่อ

ผ่านไปแล้วค่ะ ชีวิตวันหยุดในอามิเดล ^^"