Wednesday, July 01, 2009

Rain shower

rain shower เป็นฝักบัวแบบใหม่ที่เวลาอาบน้ำ
แล้วให้ความรู้สึกเหมือนยืนอยู่กลางสายฝน
ส่วนราคาก็สูงอยู่เช่นกันตามแต่ขนาด และวัสดุ
มันคือสิ่งหนึ่งที่คุณหลวง(คุณหนุ่ม) หมายตาไว้ตั้งแต่เริ่มสร้างบ้าน
และแม่มณีอย่างอิฉันก็ศึกษามาเป็นอย่างดีแล้วว่า
น้องเรนส่วนใหญ่จะเป็นระบบก๊อกผสมคือ น้ำร้อน +น้ำเย็น
ย้ำนะคะว่าน้ำร้อน น้ำอุ่นไม่ได้เพราะว่าเครื่องทำน้ำอุ่น
แรงน้ำมันจะตกน้ำให้น้องเรนเป็นฝนปรอยๆได้
แต่ไม่รู้อะไรมาดลใจตอนสร้างบ้านสั่งสถาปนิกว่า
ไม่เอาท่อน้ำร้อนนะคะจะติดแต่เครื่องทำน้ำอุ่นประหยัดไฟ
แต่ฉันจะมีน้องเรน งานเข้าสิคะ ไปบุญถาวรเกือบสิบครั้ง
เพื่อตามหา rain shower แบบที่ต้องการ ถามว่ามีไหม
ตอบเลยค่ะว่ามีแต่ต้องเป็นก็อกผสมถูกใจอยู่อันเดียวด้วย
ของอเมริกันฯ แล้วจะทำไงละทีนี้ ศึกษาจากพี่น้องพันทิปได้ใจความว่า
ว่าเราสามารถซื้อของแยกชิ้นมาประกอบกันได้
สรุปก็คือได้ก็อกน้ำแบบ1ทางแยกออกมาเป็นสองทางของ cotto
มีอันเดียวที่รูปร่างหน้าตาไฮโซสุดแระ ส่วนตัวก้านก็ได้ของกะรัต
และสุดท้ายส่วนสำคัญคือหัวฝักบัวของอเมกัน สามส่วนนี้ใช้เวลาเกือบสองเดือน
ในการสั่งซื้อค่ะ ตอนนี้ได้ของมาครบแล้วติดตั้งครบชุดเมื่อไหร่จะเอารูปมาอวด
กว่าจะได้ห้องน้ำแต่ละห้องของแต่ละชิ้นขอบอกค่ะว่าคุณนุ้ยเดินบุญถาวร
จนร้องเพลงห้างได้แล้วอะ หวังว่าห้องน้ำจะไฮโซสมใจคุณหลวงเธอ

Tuesday, June 30, 2009

โทรไปก็ไม่รับสาย

วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรสงสัยดวงตก
โทรหาใครๆก็ไม่รับสาย เช้ามาพี่ช้างใช้ให้โทรหาคุณสะดุด
ก็ไม่รับเค้าอีก โทรหาร้านไม้ที่สั่งไว้ก็ไม่รับ อันนี้โทรมาสองวันแล้ว
เครียดค่ะเครียด บ้านฉันจะเสร็จไหม
แล้วที่ตอกย้ำไปมากกว่านั้น โทรไปจองโต๊ะร้านติ่มซำ
ให้ที่แผนก กะยังไม่รับสายฉันอีกอะ เป็นอะไรกันเนี่ย
รู้ไหมคะ ว่ามันชีช้ำโทรไปไม่มีคนรับเนี่ย

คำถามแสลงใจประจำวันบ้านเสร็จรึยัง
คำตอบคือยังไม่เสร็จเจ้าค่ะเนื่องจากว่ารอไม้บันได
อันแสนจะหายาก รอประตูหน้าบ้านไฮโซ
ที่เอาไปเปลี่ยนกระจกมาเดือนก่าแล้ว
มีแต่คำว่ารอ เมื่อไหร่การรอคอยจะสิ้นสุดเนี่ย
เฮ้อ..กลับบ้านดีก่าอย่างน้อยวันนี้ก็สิ้นสุดการทำงาน

Friday, June 26, 2009

Dinner

แต่งงานมาได้เดือนก่าๆ ช่วงนี้เริ่มเข้าสู่ภาวะปกติ
ได้ไปดินเนอร์ทุกวันศุกร์กะคนอื่นเค้าแล้วค่ะ
เพราะช่วงก่อนหน้านี้ไม่ได้ไปไหนเลยต้องทำทั้งเรื่องบ้าน
เรื่องงานแต่งทำให้ไม่มีเวลาทำอย่างอื่น
วันนี้วันศุกร์ คุณหนุ่มนัดไปดินเนอร์กันที่ G-cafe
ร้านหรูที่เราไปกินกันเมื่อสมัยจีบกันใหม่ๆ อิอิ
วันนี้ก็เลยใส่กระโปรงมาทำงาน แต่งตัวเสร็จ
คุณหนุ่มทัก ตัวเองทำไมแต่งตัวหรูจัง(ปกติเสื้อยืดบริษัท +กางเกงยีน)
ในขณะที่คุณหนุ่มทักก็หยิบเสื้อเชิ๊ตสุดหล่อกับกางเกงสุดหล่อมาใส่เหมือนกัน
-_-" ทีเค้าใส่กระโปรงบอกว่าหรู
แล้วจะให้ใส่ยีนส์ ไปกับชุดหล่อตัวเองได้ไงอะ เดี๋ยวเค้าก็น้อยหน้าดิ
มาถึงที่ทำงานทุกคนมองอิฉันแปลกๆ
ตั้งแต่ยาม แม่บ้าน ทุกคนทักว่าวันนี้แต่งตัวน่ารักจังเลยค่ะ
มัวแต่ปลื้ม ลืมค่ะลืม ลืม stamp นิ้วโป้งเข้างาน -"-

ปล. แล้วเย็นนี้เค้าจะขับรถไปถูกไหมเนี่ย

Monday, April 27, 2009

ใก้ลเข้ามาแล้ว

ใกล้เข้ามาแล้วค่ะงานแต่งของอิฉันยุ่งมากทั้งงานราษงานหลวง
ยังมีเรื่องงานแต่งไม่ได้ทำอีกเป็นหางว่าวเลยจะทันไหมเนี่ยยยยยย
เค้าว่ากันว่าช่วงใหล้แต่งงานจะมีแต่เรื่องราวให้ทดสอบชีวิตค่ะ
สงสัยจะเป็นเรื่องจริงว่าไปแล้วช่วงนี้อยู่ในช่วง
ผจญมาร แล้วมารเนี่ยกะมากันได้หลายหลากมากมาย
งานนี้ขอให้มารพ่ายแพ้
เมื่อวันเสาร์เดินตรวจงานกับหัวหน้าคนงาน
เดินไม่ดูไม่ดีเอาหัวไปโขกกับตะปู 4 ตัว
ตอนนี้หน้าผากเป็นรอยสายฟ้าฟาดแฮรี่ย์ไปแล้วอะ
T_T จะหานทันงานไหมเนี่ย

Thursday, March 26, 2009

Prewedding

ถ้าบอกว่าจะแต่งงาน คนก็จะถามกันค่ะว่าแล้วถ่ายรูปรึยัง
คุณนุ้ยนั้นถ่ายรูปสองรอบค่ะ รอบแรกถ่ายกับสตู
ขอบอกว่าไม่ชอบมากมาย ดีที่มีชุดแต่งงานให้ใส่ถ่ายเท่านั้น
แต่เวลาโพสท่าแล้วทรมานมากมาย คอเคล็ดนอนไม่ได้มาแล้ว
หลังจากไปถ่ายรูปกับสตู เลยต้องเสียเงินจ่ายค่านอดเพิ่มอีก T_T
ถามว่าได้รูปรึยังคงอีกนานแหละค่ะกว่าจะได้
แต่ที่ได้มาแล้วคือรูปที่ไปถ่ายเองจ้าง พี่ที่สนิทกันไปถ่ายมาค่ะ
ค่อยรู้สึกดีกับการถ่ายรูปหน่อย
วันนี้เลยเอารูปมา ให้ดูค่ะ










Thursday, February 12, 2009

Lula

วันนี้เอาเพลงน่ารักๆของ lula มาฝากค่ะ
ฟังแล้วน่ารักดีชื่อเพลง ในวันที่เราต้องไกลห่าง
อารมณ์หวงเล็กๆ เหมือนเจ้าของ blog

ในวันที่เราต้องไกลห่าง ในวันที่เธอนั้นอ้างว้าง
อยากให้รู้ว่ารักไม่เคยห่าง ใจฉันอยู่ข้างข้างเธอ
ในวันที่เราต้องไกลกัน ข้างกายของเธอไม่มีฉัน
เธออาจพบใครใคร และไหวหวั่น ขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจ
มองได้แต่อย่าชอบ เพราะมันจะทำ ให้ใจฉันบอบช้ำ
คุยได้แต่อย่านาน อย่าสร้างความผูกพัน ให้ใจฉันไหวหวั่น
สนิทได้แต่อย่ามาก เดี๋ยวมันจะเกิน มากกว่าเป็นเพื่อนกัน
ที่ไม่ได้และขอไว้นั้น คือรักที่ฉัน เธออย่าปันให้ใคร
ในวันที่เราต้องไกลห่าง ใจอาจหวั่นไหวและเคว้งคว้าง
แต่ขอให้รักมั่นคงไม่เหินห่าง ไม่จืดจางวางใจต่อกัน
ในวันที่เราต้องไกลกัน ข้างกายของเธอไม่มีฉัน
เธออาจพบใครใคร และไหวหวั่น ขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจ
มองได้แต่อย่าชอบ เพราะมันจะทำ ให้ใจฉันบอบช้ำ
คุยได้แต่อย่านาน อย่าสร้างความผูกพัน ให้ใจฉันไหวหวั่น
สนิทได้แต่อย่ามาก เดี๋ยวมันจะเกิน มากกว่าเป็นเพื่อนกัน
ที่ไม่ได้และขอไว้นั้น คือรักที่ฉัน เธออย่าปันให้ใคร
มองได้แต่อย่าชอบ เพราะมันจะทำ ให้ใจฉันบอบช้ำ
คุยได้แต่อย่านาน อย่าสร้างความผูกพัน ให้ใจฉันไหวหวั่น
สนิทได้แต่อย่ามาก เดี๋ยวมันจะเกิน มากกว่าเป็นเพื่อนกัน
ที่ไม่ได้และขอไว้นั้น คือรักที่ฉัน เธออย่าปันให้ใคร
มองได้แต่อย่าชอบ เพราะมันจะทำ ให้ใจฉันบอบช้ำ
คุยได้แต่อย่านาน อย่าสร้างความผูกพัน ให้ใจฉันไหวหวั่น
สนิทได้แต่อย่ามาก เดี๋ยวมันจะเกิน มากกว่าเป็นเพื่อนกัน
ที่ไม่ได้และขอไว้นั้น คือรักที่ฉัน เธออย่าปันให้ใคร

Thursday, January 29, 2009

รถไม่บุบแต่อารมณ์บุบ

ตั้งแต่น้ำมันลงราคาคุณนุ้ยก็ขับรถมาทำงานทุกวันค่ะ
ด้วยเหตุผลที่ว่าขับรถมาถูกกว่ารถไฟฟ้าค่ะ พร้อมได้ที่จอดรถในตึกแล้ว
เลยทิ้งให้คุณหนุ่มกระเตงๆขึ้นรถไฟฟ้าไปทำงานคนเดียว(โดนทิ้ง)
แต่วันนี้คุณนุ้ยไปสร้างวีรกรรมมาค่ะ เปิดไฟเลี้ยวกำลังจะเปลี่ยนเลน
แล้วก็มี Vios สีดำพุ่งมาจากไหนก็ไม่รู้ เอาหูช้างสีดำ
มาสะกิดหูช้างน้องแจสเค้า แถมบีบแตรไล่เรา
อย่างงี้ก็งานเข้าสิคะ มาแทรกไม่พอเอาหูช้างมาสะกิด
ขับตามค่ะ vios ก็ขับหนีค่ะ แต่ตอนเช้าไม่กลัวค่ะ
รถติดไงก็หนีไม่รอด ติดไฟแดงกลางสี่แยกสะพานควาย
คุณนุ้ยลงรถ เดินไปทุบรถมันแล้วด่ากลางสี่แยก
เป็นผู้หญิงทำหน้าบ่องแบ้วแล้วบอกว่าไม่เห็น ไม่รู้ แล้วขอโทษค่ะ
ถ้าไม่ขอโทษจะยืนด่าให้นานกว่านี้อีก
เง้อ ว่าไปแล้วเรานี่ก็นางมารร้ายเหมือนกันเนอะ คราวหน้าจะใจเย็นกว่านี้
แต่กะอย่างว่าอะนะถ้าเค้าไม่ได้ลงไปด่าวันนี้เค้าคงเครียดกว่านี้ หึหึ