ทำไมหนอ

ทำไมหนอ งานมันยุ่งแบบนี้
ทำไมหนอ ถึงทำฉันเครียดแบบนี้
ทำไมหนอ แก่กว่าตั้งเยอะมาเรียกเราว่าพี่
ทำไมหนอ คนเราบอกไปแล้วซ้ำๆซากๆก็ถามอยู่นั่นแหละ
ทำไมหนอ คนเราไม่รู้หรือไงว่าฉันรำคาญแก
บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆ

เคยไหมคะบางครั้งรู้สึกว่า ทำไมหนอบางอย่างกว่าเราจะได้มามันช่างลำบากนัก
ต้องฝ่าฟัน ต้องอดทนสารพัด กว่าจะได้มันมา
แต่กับคนบางคนมันแสนจะง่ายดาย ไม่ต้องอดทน ไม่ลำบาก
เค้าก็ได้สิ่งที่เค้าต้องการมาโดยง่าย เคยอ่านข้อความของพี่พฤษภ์ค่ะ
พี่พ.เค้าบอกว่าคนเราไม่เหมือนกัน เด็กบางคนกว่าจะขี่จักรยานได้
ต้องล้มแล้วล้มอีก มีแผลเต็มตัว แต่กับเด็กบางคน ขัดขี่แป๊บเดียวก็ขี่ได้เลย
แบบนี้มังคะที่ทำให้คนเราแตกต่างกัน
ถ้าคิดในแง่ดีนะคะ คนที่ได้อะไรมาด้วยความยากลำบากย่อมรู้ค่าของสิ่งรอบตัวได้ดีกว่า
ถ้าเทียบกับคนที่ได้อะไรมาง่าย ชีวิตก็จะขาดรสชาติ ไม่รู้ค่าของสิ่งๆนั้น

แต่ถ้าคิดในอีกแง่ก็คือคนมีพรสวรรค์เป็นสิ่งที่พระเจ้าประทาน ย่อมได้เปรียบคนที่ไม่มีพรสวรรค์
แต่คงจะต้องเสียเปรียบคนที่มีพรแสวง เราเชื่อแบบนั้น
แต่ทำไมลูกรักมันถึงเอาเปรียบลูกชังตลอดเวลานะ
อ่านแล้วอาจจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นะคะ แต่ก็เอาเถอะไม่ต้องเข้าใจทั้งหมดหรอกค่ะ แค่อ่านก็ดีใจแล้ว

?(*_*)?

?(*_*)? /(*_*)/ /(*_*)> /(*_*)/// -_-!!

ไปยิมมาค่ะ เล่นบอดี้คอมแบท เหนื่อยมากหนุกดีค่ะ
เตะๆ ต่อยๆ ไปเล่นวันแรกแทบจะคลานกลับบ้าน ทำท่ากะไม่ถูกเหมือนชาวบ้านเค้า
แต่ตอนนี้เริ่ม Ok แล้ว พรุ่งนี้ไปอีกดีก่า

วันนี้ตื่นเช้ามาฝฝนตกอย่านักทำให้หลายๆคนมาทำงานสายแต่ทว่าพวกบ้านใกล้อย่างเราไม่สน
เจ็บคออะ ทีแรกว่าจะลางานสักหน่อย แต่เป็นคนดีเลยไมโดงาน มาสายแทน

ไม่ไหวละเหนื่อยกลับไปนอนดีก่า

ไม่ยักกะพรุน

วันนี้ตื่นแต่เช้าไปลูกค้า เตรียมตัวเหมือนสอบโปรเจคเลย
ไปถึงก็ต้องสอนๆๆๆ เป็นคุณลุงแก่ๆ พนักงานเก็บเงินค่ะ
แต่เค้าแทนตัวเองว่าพี่ -_-" แถมยังเป็นหม้อใบใหญ่ด้วย
ตอนสอนกะไม่ฟัง ให้ถาม กะยังมาถามอีก "น้องมาจากที่ไหนจ๊ะ"
"ของหนักไหมจ๊ะ เดี๋ยวพี่ช่วยถือ" แหวะ
อดทนๆๆๆ เพื่อเงิน ถ้าเป็นคนอื่นนะ ฉันด่าไปแล้ว
นี่เพราะหน้าที่การงานหรอก แต่กะดีนะเลยไม่โดยยิงคำถามเลย
เพราะว่า "พี่" มัวแต่หม้อ

หาลูกค้าเสร็จหิววววววววว กินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ชอบผักๆๆ กินผักๆๆ MK อร่อยที่สุด :)
แต่ตอนนี้จุกไปหมดแล้ว สงสัยกินเยอะเกิน โอย....ทรมาน

บราวนี่

ไม่ได้ update diary มาตั้งนาน เนื่องจากงานยุ่งมากๆ (ขี้เกียจ)
ช่วงนี้รู้สึกว่าดวงไม่ค่อยดีเอาซะเลย เจอแต่เรื่องมะค่อยดี
นอกจากจะโดนกระชากกระเป๋าแล้ว
วันก่อนพี่แบงค์โทรมา "บราวนี่แท้งลูก (Y-Y)"
สงสารก็สงสาร ไม่รู้จะทำยังไงดี
"บราวนี่"
"ถึงแม้หนูจะเป็นโกลเด้นที่สอนอะไรไม่ได้เรื่อง"
"ถึงแม้หนู จะชอบทำลายข้าวของ"
"แต่มามี้ก็รักหนูนะ บราวนี่ อย่าเป็นอะไรเลยนะ T-T "

นอกจากนี้ job ที่ทำยังแก้ error ไม่ได้มาสองวันแล้วไล่ code จนเบื่อแล้ว
เมื่อเช้าลูกค้าโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้อย่าลืมนะคะ น้องนุ้ย -"-
ลืมรายคะ เข้าไปอาทิตย์หน้าไม่ใช่เหรอคะ เปิดสมุดนัด พับๆๆๆๆ
ง่ะ พรุ่งนี้มีนัด ยังไม่เสร็จเลยอะ ยังแก้ bug ไม่ได้เลย แงๆๆๆๆ

นุ้ยสู้ๆ นุ้ยสู้ตาย คืนนี้ไม่ต้องนอนเลยนะ พรุ่งนี้ต้องเสร็จแล้วไปสอนเค้าใช้งานด้วย
(*/\*) สาธุ อย่ามา error ตอนสอนละกาน

ปล.ตอนนี้บราวนี่ปลอดภัยแล้ว แต่ต้องเป็นหมาอวกาศ(ใส่ที่ครอบหัว)อยู่บ้านรอตัดไหมตอนสิ้นเดือน

หมดมุข

หลังจากที่ไม่ได้ update มาหลายวันเนื่องจากว่า หมดมุข
ทำมายช่วงนี้มันคิดมะออกว่าจะเขียนรายดี (ทำอย่างกะว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ซะงั้น)
อ่อ วันก่อนไปดูหนังเรื่อง HITCH มาค่ะ สนุกดี มีโอกาศอย่าลืมไปดูนะคะ
ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่หน้าตาเห่ยๆ ดำๆอย่าง วิล สมิท ในเรื่องนี้จะดูเท่ มีเสน่ห์ ได้ขนาดนี้
ส่วนนางเอกก็น่ารักดี ทำให้เราไม่รู้สึกว่าความดำเป็นปมด้อยเพราะว่านางเอกก็ผิวสีแทน
แถมดูดีด้วย ดังนั้นเมื่อมันจะเป็นสีขาวได้ยากแล้ว กะไม่เป็นมันดีก่า ขี้เกียจทาครีมกันแดด
ไม่อยากซื้อแล้วด้วย แพง ฮึ่ม.........

หลังจากกลับบ้าน ตอนนี้เริ่มมีพุงแต่ตัวผอมเหมือนเดิม สงสัยต้องไปออกกำลัง
แหม....ก็อยู่บ้านนะกินๆนอนๆสบายจิงๆ กลับมากทม. ต้องอดๆอยากๆหาไรกินเองอีกแย้ว

หงุดหงิดๆ ขอบ่นอีกเรื่องปากกาที่เราอุตส่าห์ทนุถนอม(เว่อร์ๆ)อุตส่าห์ใช้ไม่ให้หาย
เป็นปากกาที่อยู่กับเรามานานที่สุดเกือบสองปี นอกนั้นหายหมด
แต่แล้วพี่สาวสุด Love มันเอาของเราไปไว้ที่วัดตอนไปทำบุญ
มีหน้ามาบอกเราว่านึกว่าของวัด ของวัดไรเล่า ปากกาที่วัดคงไม่มี option มากขนาดนี้หรอก
เอาคืนมาเลยนะ เค้าต้องไปซื้อใหม่เลย ตั้ง 150 บาท เดี๋ยวแช่งให้ขึ้นคานเลยหนิ

เนื่องจากไม่ได้เขียน diary มาหลายวัน วันนี้เลยมานั่งเขียนระหว่างรอ Chin Tas
เป็น vendor ชาวสิงคโปร์ ที่มาทำเรื่อง WIFI ค่ะ พวกเราร่วมใจเรียกเค้าว่า ตัส -"-
เป็น vendor ที่คุยด้วยรู้เรื่องสุดแล้วในบรรดาทั้งหมดที่เจอมา นัดบ่ายสองเมื่อไหร่จะมาเนี่ยเธอ
เมื่อวานอุตส่าห์ตั้งใจจะไปฟิตเนส หวังว่าจะได้เจอครูสอนเต้นจีสตริงสักหน่อย ก็อดเพราะอีตัสนี่แหละ
มามะบอกอยู่ดีๆก็เรียกประชุม น่าเบื่อจริงๆ เดี๋ยววันนี้นะจะไปเต้นแอโรบิคให้ได้เลย T-T

Bangkok

ถึงแล้ว กทม. ชีวิตวุ่ยวายกลับมาอีกครั้ง
มาถึงต้องทำงานบ้านแต่เช้าเลย
ซักผ้า ล้างห้องน้ำ ถูพื้น ล้างตู้เย็น (Y-Y) เหนื่อยจังเลย
แต่กรุงเทพช่วงหยุดยาวนี่ดีเหมือนกันนะคะ
ไม่ค่อยมีรถไปไหนสะดวกดี
วันนี้มีบัตรประชาชนแล้ว ไปทำบัตร ATM อีกรอบ
หลังจากที่ไปทำที่ฟอจูนแล้วไม่ได้
เพราะว่าไม่มีบัตรประชาชนแถมเครื่องทำบัตรเสีย
วันนี้เปลี่ยนที่ไปโลตัสลาดพร้าว ได้ชัวร์
ไปถึงทำตามขั้นตอนทุกอย่างแต่....
ปรากฏว่าธนาคารกรุงเทพมีการทำระบบใหม่จึงไม่สามารถทำบัตรใหม่ได้ -"-
นี่มาทำบัตร ATM สองครั้งสองคราแล้วนะ ยังไม่ได้เลยอะ เบื่อจิงวุ้ย
โทษไอ่โจรห้าร้อยเลย สาปแช่งให้มือแว่งไปสิบชาติเลย โกรธทำเราเดือดร้อน
กลับมาต้องเพิ่มพลังโดยการกินฟรุตเค้กที่ไปหัดทำมา
:P~~ อร่อยมากๆขอบอก

ขนมเทียน

ทำแบบที่เห็นอะค่ะสองร้อยลูก
หมดไปละอีกหนึ่งวัน เหนื่อยจริงๆ
สามวันมานี้ฝึกวิชาแม่บ้านทุกวันเลย เหนื่อย -"-
หมดแล้ววันหยุดสงกรานต์ของฉันพรุ่งนี้ต้องกลับ กทม. แล้ว
แงๆ ยังไม่อยากกลับเลย ยังไม่ได้ทำรายตั้งหลายอย่าง
ยังไม่เจอเพื่อนเลย ต้องกลับ กทม.แล้วอะ

พรุ่งนี้วันพญาวัน วันดีค่ะ ไปทำบุญที่วัดหกโมงครึ่ง -_-"
ไปนอนดีก่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ทันป้าจะ บ่นๆๆๆๆๆๆๆๆ

Fruit Cake

ขั้นแรกทำน้ำมอลลัสเพื่อหมักผลไม้

หั่นผลไม้เป็นชิ้นเล็กๆ

ผสมให้เข้ากัน หมักไว้หนึ่งคืน

ร่อนแป้งแล้วพักไว้แบบนี้

น้ำตาลทรายแดง + เนยขาว + เนยสด

ตีๆๆๆๆ

ใส่ไข่แล้วตีๆๆๆ

ใส่แป้ง ใส่ผลไม้ที่หมักไว้

ทาเนยที่พิมพ์ แล้วอบขนม

เสร็จแล้วจ้า

ง่ำๆๆ หร่อยๆๆ

ใส่รัมแล้วห่อฝอยเข้าตู้เย็นเก็บไว้กินนานๆ
ป้าบอกไม่ต้องแบ่งใครหนูชอบกินเอาไว้กินนานๆ อิอิ

คุกกี้งาดำ

ร่อนงา

คัดงา เมื่อยมากๆ เมื่อไหร่เสร็จเนี่ย

คั่วงา หอมๆ

หมดไปแล้วครึ่งวัน แค่ทำงานเสร็จ

ผสมแป้งดีก่า

ตีเนยกับน้ำตาล

ใส่แป้งที่ร่อนแล้ว

สุดท้ายใส่งา

กดพิมพ์ หนุกสุดแล้วขั้นตอนนี้

ทำไมของเรามันอ้วนๆ ผอมๆ ไม่เท่ากันเหมือนของปาเลย T-T

อบเสร็จแล้ว น่ากินๆ

ใส่ถุงหน่อย

สามถุงนี้ภูมิใจสุด ทำมาทั้งวัน

ป้าบอกว่าป้าขายถุงละ 50 บาท จ๊าก เมื่อต้องขายกี่ถุงจะรวยเนี่ย
จะซื้อของเราหามต่อเรานะ รู้ไหมมันแสนลำบากกว่าจะทำได้

บัตรประชาชนใหม่

วันนี้พ่อพยายามแซะออกจากที่นอนแต่เช้า
ปะป๋า : นุ้ยไปทำบัตรประชาชน ตื่นได้แล้ว -"-
ยัยยอมยุ่ง : พ่ออะอยู่กทม.ตื่นเช้ามากแล้วขอสายหน่อยจิ
ปะป๋า : ตื่นได้แล้ว
-_-!! ตื่นกะตื่น เนี่ยอะนะเวรกำของไอ่โจรห้าร้อยที่มันทิ้งไว้ให้
เชอะทำบัตรใหม่กะได้ ดีเหมือนกันจะได้ถ่ายรูปใหม่อันเก่ามะสวย

เพิ่งรู้นะคะว่าเดี๋ยวนี้ทำบัตรประชาชนแค่สิบนาทีก็เสร็จแล้ว
ปริ้นออกมายังกะปริ้นรายงาน ดีจิงๆ
เลือกรูปได้ด้วยนะ แต่ไม่ได้เลือกอะ ถ่ายมารูปแรกคุณลุงเพื่อนพ่อ
บอกว่า สวยแล้วลูก สวยแล้ว (o_O) งะ หน้าแป้นเลยสวยตงไหน
อะๆ สวยกะสวยไม่ถ่ายใหม่แล้วกะได้ ตาลุงนี่

เย็นมาไปแอโรบิคเหมือนเดิม ไม่หนุกเลยเต้นกับป้าๆ
ท่าเต้นไม่เร้าใจเลย ท่าคนแก่เฮ้อ ไปวิ่งดีก่า
วันนี้ป้าทำกับข้าวอร่อยๆให้กินตามเคย แล้วป้าก็บอกว่า
พร่งนี้อยากกินไรไปจ่ายตลาดแล้วทำกินเองนะทั้งสองคน
(Y_Y) ป้าลงโทษไม่ช่วยทำกับข้าว ป้าให้ทำเองเลย แงๆ

กินข้าวเสร็จเจ้าสามทหารเสือมาเที่ยว น๊อต กุฟฟี่ แมททิว
ขี้สกูตเตอร์ไฟฟ้าพาเจ้าสามตัวนั่งด้วย ยังกะของเล่นตามงานวัด -_-"
แรกๆกะหนุกดี หลังๆมามันมะยอมกลับบ้าน
พาแมททิวไปก่อน ชอบๆ หนุกๆ
กุฟฟี่เอาบ้าง แต่พาเลี้ยวไกลกว่าเจ้าแมททิวไปหน่อย ส่งเสร็จ
แมททิว: ไม่ยอมนะให้ทิวไปอีกรอบเมื่อกี้กุฟไปไกลกว่า แงๆๆๆ -_-"
พี่นุ้ย:โอ๋ ป่ะๆๆ เดี่ยวพี่นุ้ย(ความจริงอะน้า เรียกพี่พอ)พาไปอีกรอบนะ
กว่าสามทหารเสือจะกลับบ้าน -"- พรุ่งนี้มันมากันอีก

พรุ่งนี้ พรุ่งนี้จะไปเรียนทำขนมแล้วจ้า
ฟรุตเค้ก คุกกี้งาดำ อิอิ เป็นของฝากตอนกลับบ้านละกานนะ

ร้อนๆๆๆๆ

วันนี้เป็นวันแรกที่อยู่แพร่ หลังจากที่ครั้งล่าสุดที่กลับมาคือช่วงปีใหม่
ตอนเช้าก็ ok นะอากาศเย็นสบาย บ่ายมาเท่านั้นแหละ
ร้อนๆๆๆๆ ร้อนมากจน notebook hang เลย -_-"
วันนี้เลยต้องไปกระจุกตัวอยู่ในห้องแอร์บ้านคนอื่นกะพิมสองคน
ค่อยยังชั่วหน่อย ตกเย็นมาไปออกกำลังกาย เหนื่อยชะมัดแต่ก็หนุกดี
ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างนี้มานานมากค่ะ ปั่นจักรยานไปออกกำลัง ถนนไม่มีรถ
มีลมเย็นๆ โอยดีจริงเลย กลับบ้านมีคนรอกินข้าว กินข้าวไปคุยกันไป ดีจังเลย อร่อยด้วย

แต่ว่ากว่าจะ online ได้นั้นแสนลำบาก
ต้องเสาะหา packet Internet ของ CS เพราะว่าที่นี่ CS เร็วสุด

ตอนที่ไปออกกำลังค่ะ สายตาก็เสาะหาว่าอาจจะมีเพื่อนเราสักคน
มาแถวนี้ด้วย หันซ้าย หันขวา หันซ้าย หันขวา ไหงมีแต่ป้าๆ เต็มไปหมดเลย
ดงคนแก่นี่นา ไหงเราหลุดมาอยู่แถวนี้อะ
เดี๋ยวนี้เด็กที่แพร่เค้ามาออกกำลังกันที่นี่เหมือนเราเมื่อก่อนแล้วเหรออะ
เมื่อก่อนนะสมัยเป็นสาวมาที่นี่ แหล่งนัดพบเลย แต่เอ.. ไหงตอนนี้มีแต่ป้าๆอะ
มานั้งคิดๆดูผ่านไปแล้วสิบปี -"- โหสิบปีไวเหมือนโกหก
ยังมาวิ่งที่นี่ ฟิตซ้อมขึ้นดอยอยู่เลยตอนนี้สิ แก่.. แล้ว (Y-Y)

วันโชคร้ายแห่งปี

วันนี้เดินกลับบ้านอยู่ดีๆก็มีมอเตอร์ไซด์มาจากด้านหลัง
มันกระชากกระเป๋าที่คล้องอยู่ที่ข้อมือไปเฉยๆ สั่นไปทั้งตัว
พยายามมองเลขทะเบียนรถแต่ไม่เห็นรู้แต่ว่าใส่เสื้อสีเหลือง หมวกกันน็อคสีขาว
ได้แต่ตระโกนให้คนช่วยแต่ก็ไม่ทันเพราะว่ามันเร็วมาก
เจ็บข้อมือ เจ็บใจ ขอสาปแช่งโจรห้าร้อยให้ยากจนไม่มีกินไปร้อยชาติ
ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจค่ะ เจอตำรวจหน้าตาแย่ๆ ทำหน้าไม่รับรู้ความเดือนร้อนของชาวบ้าน
นึกอยู่ในใจ ขอแค่ใบแจ้งความไปทำบัตรประชาชนใหม่เท่านั้นแหละ
ตำรวจหน้าตาเห่ยๆอย่างแกคงไม่มีปัญญาจับโจรห้าร้อยให้ฉันได้หรอกย่ะ
กลับมาถึงห้องต้องมายืนดูยามงัดห้องตัวเอง
ต้องโทรไปอายัดบัตรถึงสามใบ ต้องสะกดชื่อตัวเองอยู่นั่น
สะเอ สอเสือ สระอา วอแหวน รอเรือ ไม้หันอากาศ ตอเต่า นอหนู การัน (-“-)
โชคร้ายกำลังสาม เซ็งวุ้ย
ชีวิตเบญจเพศของฉัน.....

แต่มันก็ยังมีโชคดีในโชคร้าย
โชคดีที่เมื่อเช้าเอาเงินเข้าธนาคารแล้ว ไม่งั้นมันคงรวยตาย
โชคดีที่ก่อนหน้านี้หยิบแบงค์พันออกจากกระเป๋า ไม่งั้นมันคงได้ไป
โชคดีที่มือถือสองเครื่องอยู่กับตัว ไม่งั้นมันคงโทรฟรีไปนาน
โชคดีที่ไม่โดนทำร้าย ไม่งั้นพ่อคงเสียใจ คงรอบข้างจะเป็นห่วง
โชคดีที่มีคนช่วยเหลือ ไม่โดนทิ้ง

แต่ต่อไปนี้จะอยู่ยังไง ต้องหวาดระแวงตลอดเวลา
กลัวคนมาทำร้าย กลัวคนมากระชากกระเป๋า
พรุ่งนี้ต้องไปทำ job ต้องผ่านที่เดิมที่โดนกระชากกระเป๋า
จะเดินยังไง คนที่มันกระชากต้องจำเราแน่ๆ มันจะมาทำร้ายเราอีกไหม T-T กลัว

ไกลเท่าเดิม

วันนี้ฟังเพลงนี้หลายรอบค่ะ
อยากให้เธอรู้สักอย่าง
เราอยู่ห่างเกินไป
เธอวางตัวกับฉันทีไร
เหนื่อยใจไม่อยากทวงถาม
จากที่เคยใช้เวลาเนิ่นนาน
ทุกอย่างเท่าเดิม
แล้วทำไมไม่คิดเพิ่มเติม
เธอเว้นทางเดินเผื่อใคร
แม้ครั้งใด ที่ฉันต้องการใกล้เธอ
แต่เธอจะถอยไป ให้ไกล
ออกไปให้ไกล ไกลเท่าเดิม
ต่อแต่วันนี้จะบอก
บอกกับใจว่าไม่มีเธอ
เพียงลืมเธอคนไร้หัวใจ
จะไปจากก่อนจะสาย
แต่จะมองหาสิ่งใหม่
ให้ใจที่เคยร้าวราน
ขอเพียงคน คนที่ต้องการ
ตัวฉันให้มากกว่าเธอ

ทำให้ความรู้สึกนี้มันกลับมาอีกแล้ว
เคยไหมคะ เคยรู้สึกแบบนี้ไหมคะ
ไร้ค่า ไม่ดีพอ

ขอให้เราเข้มแข็ง เรามีค่า เราดีพอ

ลูกเป็ดตกน้ำ

ฝนตก รถติด NetMล่ม
แปดโมงครึ่งมืดฟ้ามัวดิน ฝนตกออกบ้านปายทำงานไม่ได้
ดูทีวีรอดีก่า
โทรศัพท์มา: นุ้ย NetM ล่มนะ userใช้งานไม่ได้
แงๆ ต้องออกมา กางล่มคันเบอเร่อเลย ถึงที่ทำงาน
เปียกชุ่มเลย "ลูกเป็ดตกน้ำ"

ยังไม่พอ EMOS มีปัญหาอีก โอยม่ายไหวแล้ว
อะไรนักหนาเนี่ย รู้งี้พักร้อนหนึ่งวันนอนอยู่บ้านดีก่า

บ่ายมาประชุมๆๆๆๆๆๆ
โยนงานๆๆๆ รับงานๆๆๆ
เฮ้อ ชีวิตหนอชีวิต

เก้าอี้ใหม่

เก้าอี้ใหม่ๆๆๆๆๆๆ
จะซื้อเก้าอี้ใหม่
ที่อยากได้มาสองเดือนแล้ววันนี้ต้องซื้อให้ได้
ปายถึงเลือกตั้งแต่สิบเอ็ดโมงกว่าจะได้กลับบ้านตั้ง 5 โมง
ไม่รู้รายหนักหนาเก้าอี้ตัวเดียว เลือกไปเลือกมา
สุดท้ายก็ซื้อตัวแรกที่เลือกไว้ ^^" ทำมายเป็นคนแบบนี้ยัยเป็ดน้อย
แต่ได้มาแล้ว ต่อปายนี้จะตั้งใจทำงาน จะทำงานให้ได้เยอะๆ
แต่ตอนนี้ง่วงจัง นอนดีกว่า

จตุจักร

ตื่นแต่เช้าเลยค่ะไปจตุจักร
ซื้อลูกปัด ซื้อต้นไม้ดีก่า
คนเยอะเหมือนเดิมค่ะแต่วันนี้ร้อนมากๆ
เดินจนถึงบ่าย -_-" หมดแรงได้ต้นไม้มาสองต้น
ดอกมะลิเหมือนเดิมเลย (กะชอบอะ)
ถามคนขายเลยทำให้รู้ค่ะว่าต้นที่ห้องมันป่วยเพราะว่ารดน้ำ + ใส่ปุ๋ยมากเกินไป
ต้องซื้อดินมาเปลี่ยน แงๆ หนักมากๆ กลับถึงบ้านอย่างทุลักทุเล
ยังไม่พอถึกมาก ทำความสะอาดห้อง จัดห้องใหม่ ซักผ้าอีกต่างหาก
โห ทำเสร็จหิวจนจะเป็นลม กินเสร็จไปส่งเปิ้ลซื้อของเข้าห้องใหม่อีก
แอบเปิ้ลได้ห้องใหม่แล้วค่ะ ต่อปายนี้เราจาต้องกลับมาอยู่คนเดียวเหมือนเดิม
วันนี้เหนื่อยมากๆ ไมไหวละนอนดีก่า

ปล.อยากได้เก้าอี้นั่งทำงานใหม่จัง ปวดหลังจาแย่แล้วพรุ่งนี้ค่อยปายซื้อน๊า