Tuesday, August 29, 2006

ได้ผล

หลังจากที่บ่นในไดร์ว่าเบื่อได้ไปแต่คาร์ฟูกะโรบินสัน วันอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เลยได้ไปเดินงานที่ศูนสิริกิตติ์
จำชื่องานไม่ได้ค่ะรู้ว่าเป็นงานหนังสือของอัมรินทร์แล้วก็มี
พวกสบู่ ยาสระผม ออกแนวเครื่องสำอางที่เน้นมาจากสมุนไพรเพื่อสุขภาพนี่แหละค่ะ
ตอนแรกว่าจะไม่ไปแล้วนะ แต่โดนประชดประชันว่า
"แล้วอย่ามาบ่นอีกนะว่าได้ไปแต่โรบินสันกะคาร์ฟูอะ" กะเลย "ไปกะได้"
สำหรับคนไปกะได้อย่างเป็ดน้อยไม่น่าเชื่อซื้อของมากกว่าคนอยากไปอีกอะ
ได้ของมาเพียบเลยค่ะ ไหนจะสเปร์ยูคาร์ลิปตัสแก้หวัด น้ำมันมะพร้าวไว้ใส่ผม
อาหารเช้า และที่เป็นไฮไลท์คือ หมอนโซบะ มันเป็นหมอนที่ข้างในใส่เปลือกเมล็ดข้าวโซบะ
ที่ใช้ทำเส้นโซบะค่ะ เค้าบอกว่ามันเป็นหมอนที่จะช่วยระบายความร้อนออกจากหัวเวลานอน
ประมาณว่าหัวเย็นเท้าอุ่นเพราะเท้ารูขุมขนเล็กและน้อยมาก แต่หัวคนเรามีรูขุมขนเยอะ
ที่ญี่ปุ่นเค้าเชื่ออย่างนั้นเลยซื้อกลับบ้านกันคนละใบ ราคานั้นถ้าบอกไปท่านผู้อ่านจะหาว่าโดนหลอก

ปล.ไม่น่าไปเลยเสียตังจนได้

Thursday, August 24, 2006

เป็นต่อ

วันที่นั่งดูเป็นต่อ ชอบตอนนี้จังค่ะ วันนี้เจ๊มิ้นพูดดีจัง
เรื่องมันมีอยู่ว่าวันนี้เจ้าเป็นต่อตัวเอกของเรื่องดันเกิดมีแฟน
ชื่อเกดเป็นสาวสวย บุคลิกดีน่ารัก จนเป็นต่อเกือบคิดว่านี่แหละคือตัวจริงของเค้า
แล้วเป็นต่อก็พาเกดไปกินข้าวร้านบางบาร์ของเจ๊มิ้น บังเอิญว่าเกดเป็นเพื่อนสมัยเรียน
ของเจ๊มิ้น ความลับเลยแตกว่าเกดมีแฟนอยู่แล้วคบกันมานานมาก แฟนเกดเป็นผู้ชายที่ดีมาก
กำลังจะแต่งงานด้วยกันปลายปีนี้ เลยเป็นข้อกังขาว่าแล้วทำไมมาคบกับเป็นต่อ
เกดบอกเจ๊มิ้นว่า แฟนเค้าดีทุกอย่าง ดีเหมือนเดิม ก็เพราะเหมือนเดิม ก็เลยทำให้เบื่อ
อยากหาอะไรสนุกๆ ที่เป็นสีสันของชีวิตบ้าง
เจ๊มิ้นเลยตอบว่า ถ้าคนเรามีของดีอยู่ 80% ก็ยังอยากได้สีสันหรือความสนุกอีก 20% มันเป็นธรรมดาของคน
แล้วถ้าให้เกดได้ 20% นั้นเพื่อนแลกกับ 80% จะยอมไหม มันคุ้มหรือเปล่า
มีผู้หญิงอีกหลายอยากได้ 80% ที่เกดมีอยู่ ชีวิตคนเรามันไม่มีไรเฟอร์เฟคหรอก
ดูแล้วก็ได้คำตอบในหลายๆเรื่องค่ะ แล้วคุณล่ะคะ หา 80% ที่ดีในชีวิตคุณเจอหรือยังคะ

ปล. ถึงแม้จะเบื่อคาร์ฟูกับโรบินสันแล้ว แต่คิดในแง่ดีอย่างน้อยก็ไม่เดินห้างคนเดียวเนอะ

Tuesday, August 15, 2006

วันหยุด

หยุดยาวสามวันไม่ได้ไปไหนเลยค่ะ เพราะว่าคุณหนุ่มมีงานตอนกลางคือ
กอปรกับไม่รู้จะไปไหน เลยได้นอนเยอะๆ อย่างที่ตั้งใจวันไว้
เพราะว่าอาทิตย์ที่แล้ว ง่วงทั้งอาทิตย์เลย วันนี้เลยมาทำงานด้วยความสดชื่น
มาถึงที่ทำงาน พี่เอ๋บอกว่ากระต่ายที่บ้านเค้าออกลูกแล้ว
T_T อิจฉาอยากมีลูกกระต่ายอย่างเค้าบ้างอะ
ตอนเลี้ยงก็เริ่มเลี้ยงพร้อมๆกัน แต่ทำมายไอ่เจ้าสองตัว
มันมะมีลูกกระต่ายน้อยๆ ไว้ให้เราเล่นบ้างเนอะ
ตอนนี้เจ้าวู๊ดดี้และบันนี่มันโตขึ้นเยอะแล้วค่ะ

ขนาดตัวพอๆกับลูกหมาได้ แต่ทำยังไงก็ไม่มีลูก
เนื่องจากนังบันนี่มันก็ดุเหลือเกินขู่ฟ่อๆ อย่างกะหมา
ส่วนวู๊ดดี้ก็เป็นกระต่ายตัวผู้ที่ไม่มีน้ำยาเอาซะเลย
ด้วยประการฉะนี้เลยยังไม่มีลูกกระต่าย ลุ้นอยากได้ลูกระต่ายจนแล้ว
จนรอด ตอนนี้เลยเลิกลุ้นไปละหาซื้อใหม่ท่าทางจะง่ายกว่า
เฮ้อ...
เนื่องจากไม่ได้ไปไหนก็เลยเข้าขวัยทำอาหารดีกว่า
มีเมนูใหม่มานำเสนอค่ะ เป็นปอเป๊ยะญวนค่ะ
ครั้งแรกทำแบบร้านใบกล้วยมีน้ำราดใส่กระเทียมสับเยอะๆ
ใส่ใส้กุ้งกินแล้วทุกคนติดใจเลยทำอีกรอบแต่ไม่ได้เตรียมของ
เลยเอาผักที่เหลือกับไข่ในตู้เย็นมาทำแทนค่ะเลยออกมาหน้าตาแบบนี้



วิธีทำง่ายๆค่ะ แค่เอาแผ่นปอเปี๊ยะญวนมาห่อกับผัก
ไข่ต้ม หรือไม่ก็กุ้งลวกสุก ห่อๆๆ จิ้มกับน้ำจิ้มสามรส
ซึ่งมีส่วนผสมคือ น้ำตาลปี๊ป น้ำปลาน้ำมะนาว พริก กระเทียม ตามชอบค่ะ
ทำแล้วว่าคุณหนุ่มชมว่าทำได้อร่อยเหมือนร้านใบกล้วยแล้วค่ะ

ปล.รูปที่ลงวันนี้ถ่ายจากกล้องมือถือใหม่ค่ะ

Wednesday, August 09, 2006

ประชากรไทย

ตื่นตอนเช้าก่อนมาทำงานทำอะไรกันคะ ตัวเองส่วนใหญ่จะดูทีวีค่ะ
ดูเรื่องเล่าเช้านี้ไป อาบน้ำแต่งตัวไป วันนี้สรยุทธ์เล่าว่า
อีก 16 ปีข้างหน้าประเทศไทยจะมีแต่ประชากรสูงอายุ
เป็นเรื่องน่าเป็นห่วงเพราะผู้หญิงสมัยนี้เป็นโสดถึง 44%
นั่นคือเกือบครึ่ง แถมถ้าแต่งงานก็มีลูกช้า หรือไม่ก็ยังไม่มี(อย่างเช่นเพื่อนบ้านของเรานั่นเอง)
นอกจากนี้เค้าคิดออกมาเป็นเปอร์เซ็นต์แล้วว่าโดยเฉลี่ยแล้ว
คู่สามีภรรยา 1 คู่จะมีลูก 1.75 คน ทำให้ในอนาคตประชากรไทยจะลดลง
เค้าบอกว่านี่เป็นครั้งแรกด้วยที่เมืองไทย จะเกิดปรากฏการณ์แบบนี้
ฟังๆไปก็คิดตามค่ะ อืม ท่าจะจริง สมัยก่อนอายุเท่าเราก็คงมีลูกเป็นขโยงแล้ว
แต่ดูตอนนี้สิรุ่นเราส่วนใหญ่ยังไม่แต่งงาน แถมบางคนที่แต่งแล้วดันไม่มีลูกอีก
ท่าจะจริงค่ะ แต่งี้เกิดแต่งงานแล้วจะมีลูกช่วยชาติก็ต้องมีอย่างน้อยสองคนอะดิ
เป็นตัวแทนของพ่อและแม่ คิดโนน่ คิดนี่ ไปเรื่อย

ระหว่างอยู่บนรถไฟฟ้า วันนี้คนน้อยค่ะ ได้นั่ง ฝั่งตรงข้ามมีแม่ลูกคู่นึงนั่งอยู่
เป็นเด็กผู้ชาย เสียงดังมาก ใส่หูฟังยังได้ยินเลยอะ ซนมากกกกกก
ไม่อยู่สุขเลย เล่นแรงด้วย ง้างคอแม่เค้าซะเห็นแล้วเจ็บแทนแม่อะ
(เป็นฉันละมีแจกขนมเปี๊ยะ แน่ๆ)ยังไม่พอค่ะ พอรถหยุดวิ่งจะออกไปนอกรถ
เกือบโดนประตูหนีบแต่แม่เค้าจับไว้ทันแต่ดึงที่คอแล้วคงเจ็บ
แอบสะใจเล็กที่มันเจ็บ แต่หลังจากนั้นร้องไห้จ้าเลยค่ะ หนวกหูยกกำลังสาม -_-"
ที่ฟังมาเมื่อกี้ได้คำตอบทันที ก็มีลูกแล้วมันเป็นแบบนี้ใครมันอยากจะมี ฟะ

Monday, August 07, 2006

N72

หายไปอาทิตย์นึงเพราะว่าต้องปั่นงานทั้งหลายให้เสร็จ
เพื่อที่เสาร์อาทิตย์จะได้หยุด มีแผนไว้ว่าวันเสาร์จะไปงาน pet show
ที่ศูนย์ประชุมค่ะ ไปแล้วไม่ค่อยเป็นอย่างที่คิด อยากได้แฟนใหม่ให้วู๊ดดี้
ก็เป็นต้องผิดหวังดูเหมือนงานนี้จะเน้นแต่น้องหมา เลยได้แต่ถ่ายรูปและซื้อของ
ให้เจ้าขนมสามตัวที่บ้านคุณหนุ่มนิดหน่อย

ส่วนวันอาทิตย์ก็ไปมาบุญครองเพราะคุณหนุ่มอยากให้คุณนุ้ยใช้มือถือใหม่
ซึ่งคุณหนุ่มบอกว่ารุ่นนี้แหละเหมาะกับนุ้ยที่สุดแล้วซึ่งก็คือ Nokia N72 สีชมพู



ถึงแม้จะอยากได้แต่ว่ามือถือเค้าก็ยังไม่เสียนี่นา ที่สำคัญเสียดายเงิน
แต่คุณหนุ่มบอกว่าซื้อเลยครึ่งๆ เดี๋ยวช่วยจ่ายจะได้มีเพลงฟังเวลาขึ้นรถไฟฟ้า
จะได้มีความสุข เพราะว่าคุณหนุ่มมีฟังแล้วรู้สึกดีเลยอยากให้รู้สึกด้วย

*o* ทำไมตัวเองดีกับเค้ายังงี้ ขนาดของตัวเองไม่ยอมซื้อใหม่
ใช้มือถือเก่า แล้วเอาเงินมาซื้อให้เค้า T_T คุณหนุ่มน่ารักที่สุดเลย

ไม่ได้รู้สึกดีที่ได้มือถือใหม่ในราคาครึ่งเดียว แต่รู้สึกดีที่มีคนอยากให้เรามีความสุขค่ะ