Strawberry mousse cake

จะเหนื่อยเพียงไหน จะล้าเท่าใด ยังไงก็หาเวลามาทำเค้กจนได้ค่ะ
ส่งท้ายเดี๋ยวสตอเบอรรี่ก็จะหมดละเลยทำซะก่อน อร่อยมากเลยค่ะนุ่มลิ้น
เค้กก็ละลานในปาก(หลังจากทำมาเป็นสิบก้อนกว่าจะค้นพบ)
สูตร
ส่วนผสมตัวเค้ก
1. แป้งเค้ก พัดโบก 2/3 ถ้วยตวง
2. น้ำตาลทรายป่น 1/3 ถ้วยตวง
3. ไข่ไก่เบอร์ 2 3 ฟอง
4. เนย 70 กรัม
5. นม 4 ช้อนโต๊ะ
6. น้ำเปล่า 40 กรัม
7. ผงฟู 1 ช้อนชา
8. วนิลา ½ ช้อนชา
9. เกลือ 1/3 ช้อนชา
10. SP 10 กรัม
ส่วนผสมมูส
1. วิปครีม 2 ถ้วยตวง
2. สตอเบอรรี่ 400 กรัม
3. เจลลาติล 6 แผ่น
4. น้ำตาล 1/3 ถ้วยตาง

ส่วนผสมเยลลี่
1. น้ำ 125 กรัม
2. น้ำสตอเบอรรี่เข้มข้น 2 ช้อนโต๊ะ (ชิมเอาเอง)
3. เจลลาตินผง 4 ช้อนชา
วิธีทำตัวเค้ก

1. เปิดเตา ที่ 180 องศา C ละลายเนย
2. ไข่ น้ำ เกลือ SP ตีด้วยความเร็วสูงสุด 10-12 นาที จนข้น
3. ใส่แป้งที่ร่อนแล้ว ผงฟูลงไปในส่วนผสมข้อหนึ่งโดยส่วนผสมจะไม่ยุบตัว
4. ตีความเร็ว1 ครึ่งนาทีแล้วปาดอ่างตีต่อีกครึ่งนาที
5. ตีความเร็ว 3 สามนาที ปาดอ่าง ตีต่ออีก 3 นาที
6. ใส่เนยละลาย นม วนิลา (เนยร้อนดีกว่าเย็น เอาแต่น้ำใส่ๆขุ่นๆไม่เอาเค้กจะแข็ง)
7. ตีเค้กต่ออีกประมาณ 1 นาทีดูว่ื้อเค้กจะข้น เนียน
8. เทเค้กใส่พิมพ์สองปอนด์เคาะพิพม์ไล่อากาศ อบที่ 180 องศา C
9. อบนาน 30 นาทีเอาออกจากเตาเคาะพิมพ์แล้วทิ้งไว้ให้เย็น
10. แบ่งเค้กออกเป็นสามชั้น
วิธีทำมูส
1. เอาเจลลาตินแช่น้ำ
2. ต้มสตอเบอรรี่กับน้ำน้ำตาลใส่เจลลาตินลงไปให้ละลายให้หมด
3. ปั่นสตอเบอรรี่ให้ละเอียดทิ้งไว้ให้เย็น
4. ตีวิปครีมให้ตั้งยอดอ่อนเกือบแข็ง
5. เอาส่วนสตอเบอรรี่มาผสมกับวิปครีมให้เข้ากันดี
6. ใช้พิมพ์เปิดก้นได้วางเค้กชั้นแรกลงไปแล้วราดมูสลงไปครึ่งนึงระวังด้านข้างให้เอาช้อนตักมูสลงไปให้เต็มก่อน
7. รอให้แข็งตัวแช่ตู้เย็นแล้วเอาออกมาใส่เค้กอีกชิ้นแล้วราดมูสไปจนเกืบเต็มพิมพ์ให้เหลือที่่สำหรับส่วนของเยลลี่
8. แช่เย็นค้างคืนไว้เลยค่ะ
9. ทำเจลลรี่ราดหน้าแล้วแช่เย็นต่อ

















>

new labtop

ไปงาน commart มาค่ะตั้งใจจะซื้อโน๊ตบุคไว้สักเครื่อง
เอาไว้ใช้งานที่ห้องจะได้ไม่ต้องแบกเครื่องไปกลับทุกวัน
เพราะปวดหลัง
เพราะจะได้ใส่กระโปรงแทนต้องใส่กางเกงสะพายเป้ไปทำงานแทน
ตอนแรกวันศุกร์แอบโดดงานกลับบ้านเร็วเพื่อนไปเดินสำรวจก่อนว่าจะซื้ออะไรดี
แล้ววันเสาร์ค่อยไปซื้ออีกที แต่เอาเข้าจริงๆผิดแผน
คนเยอะมากไม่อยากมาอีกแล้วอ่า คุณหนุ่มบอกให้ซื้อไปเลยละกัน
เล็ง HP ไว้เดินดูอยู่หลายรอบสุดท้ายก็สอยมาหนึ่งเครื่อง
dv 2214 รูปร่างน่าใช้ไฉไลเชียวแถม win vistra มาให้ด้วย
กว่าจะซื้อเสร็จกว่าจะถึงบ้าน ภาษาเหนือเรียกว่า ยม(ล้า)ไปทั้งตัว
เสาร์ทิตย์นี้เลยพยายามใช้มันให้ทำงานได้อย่างที่เคยทำ โอแม่เจ้ายุ่งยากจริงๆ
จะลง XP ใหม่ก็ไม่ได้อีกเพราะมันดันขึ้น error ว่าไม่รู้จัก HD ซะงั้นอ่า
ตอนนี้เลยต้องทนใช้เจ้า vistra ต่อไป set up มาสองวันแล้วพี่น้อง
ยังไม่เสร็จเลยวันนี้ต้องรีบกลับไปลงโปรแกรมต่อ
Y_Y ซ์อเครื่องมาตั้งแพงจะลง OS เองยังไมได้ต้องพึ่งแต่ smart start (โดนหลอกป่าวเนี่ย)

คนมันหล่อ

ปกติจะขึ้นรถไฟฟ้าไปทำงานโดยอ้อมไปทางจตุจักรแล้วต่อ BTS อีกสองสถานี
ถึงแม่จะจ่ายแพงกว่าแต่คำนวณดูแล้วถ้านั่งใต้ดินไปอโศกต้องรออีกอย่างน้อยสามรอบ
คนเยอะมากแถมต้องเป็นปลากระป๋องอีกเลยสวนทางชาวบ้านซะงั้น
นอกจากนี้ก็ยังจะได้ไปทำงานพร้อมพี่หนุ่ม ปกติถ้าไปคนเดียวก็บันไดเลื่อนโลด
ไม่เดินเด็ดขาด แต่วันไหนมาพร้อมคุณหนุ่ม(เกือบทุกวัน)ต้องเดินขึ้นบันไดเท่านั้น
บันไดอย่างเดียวห้ามขึ้นบันไดเลื่อน เพื่อเป็นการออกกำลังกาย (_" _)
แรกๆก็เหนื่อยต้องเดินขึ้นตั้งสองรอบแหนะ ตอนนี้เริ่มชินแต่คนออกกฏเริ่มบ่น
เดินๆอยู่

ตัวเองเค้าหล่ออะ
-_-" รู้ได้ไง
ก็เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นเค้ายิ้มให้เค้าอะ
..
...
...
..
...

อ๋อ นั่นเหรอ น้องที่คณะอะเค้ายิ้มให้หนูนะ
(><) ผู้หญิงสมัยนี้เป็นไรเนี่ย นึกว่ายิ้มให้เค้าซะอีก
ก็ตัวเองไม่หล่องาย 555

ปราณ

ไปเที่ยวกลับมาอาทิตย์นึงแล้วไม่มีเวลาเอาณูปลงสักที
เลยพาลไม่ up blog ซะงั้น วันนี้ได้โอกาสรอคุณหนุ่ม
ทำโอทีกลับมารับไปส่งที่หอ( นี่ก็ดึกแล้วนะไปล่ม network เค้าไม่กลับบ้านสักที)

อันนี้เป็นรีสอร์ทที่ไปพักค่ะ น่ารักใช่ม้า

หาดนี้เป็นของเราค่ะ ทะเลที่นี่ไม่มีคนเยอะๆ เงียบดีค่ะ

มาดูพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้าค่ะ

ช่วงนี้ไม่รู้ว่าเพราะทำเค้กมากไปรึเปล่า คุณหนุ่มเริ่มบ่นว่าไมมีเวลาให้
ตั้งแต่วาเลนไทน์แล้ว ไอ่เราทำเค้กที่เค้าสั่งไว้ยิกๆ
ไม่สนใจอีกคนที่อยากไปกินข้าวนอกบ้าน
มาเบื่อวานอีกคนอยากกินข้าวนอกบ้าน
ไอ่เราก็กลับมากินข้าวบ้านรอ รอแล้วก็ยังไม่มา
ทำเค้กรอต่อซะงั้น เราทำเค้กมากไปป่าว
ไอ่ก้อนกลมๆที่ตีๆอบๆมันแย่งเวลาทำอย่างอื่นมากไปไหมหนอ
ความจริงการทำขนมคือสิ่งที่ชอบ แต่ยังไงลูกหมูก็สำคัญกว่าอยู่ดี
ต้องเอาเวลามาดูแลลูกหมูซะบ้างไม่งั้นเดี๋ยวน้อยใจ
เค้าขอโทษนะเดี๋ยวเค้าจะทำเค้กให้น้อยลงให้เวลาตัวเองมากขึ้น

รองเท้าแตะ

ทำงานพรุ่งนี้อีกวันเดียวก็จะได้ไปเที่ยวแต่
โปรแกรม ยังไม่พร้อม
แผนที่ พอมีบ้าง
กล้องถ่ายรูป อยู่ไหนไม่รู้
ที่สำคัญ เค้าไม่มีรองเท้าแตะใส่อะ
บอกใคร ใครเขาก็ไม่เชื่อบอกว่าเรามีรองเท้าเป็นสิบคู่
จะไม่มีรองเท้าแตะนั้นเป็นไปได้อย่างไร แต่จริงๆนะ
รองเท้าแตะที่ใส่อยู่ทุกวันนี้มีshcoll เน่าๆหนึ่งคู่แล้วก็อีกคู่นึงปากอ้าพะงาบๆ
กะจะซื้อใหม่ตั้งนานแล้ว ไม่ได้ซื้อซักกะทีวันนี้อุตส่าห์ไปเดินซอยอารีย์
ไม่มีรองเท้าถกใจซะงั้น เวรกำ

เมื่อเช้าดูข่าวที่คุณหญิงไปถามเด็ก นศ.ที่แต่งตัวไม่เหมาะสมในวัด
ขำก็ขำ สงสารคุณหญิงก็สงสารพลาดอย่างแรงที่ไปถามเค้า
แต่เด็กสมัยนี้มันร้ายจริงๆเลย
ถ้าเป็นเจ๊เบียบน้องคงนั้นคงโดนด่าไปเจ็ดชั่วโคตรได้
แต่คุณหญิงท่านด่าใครมะเป็นเลยซีดไปตามระเบียบครับท่าน