กลับมาแล้วค่ะ

กลับมาแล้วค่ะ เพิ่งกลับมาจากโรงพยามาร เอ้ยโรงพยาบาล
ป่วยค่ะ เดี๋ยวค่อยๆเล่าไปละกันนะคะเรื่องมันยาว
เรื่องแรกคือคุณหนุ่มไม่ไปทำงานต่างประเทศแล้ว
แล้วคุณนุ้ยก็สามารถทำชีสเค้กหน้าตาสวยงามตาม order ได้ค่ะ
ลูกค้าพอใจในหน้าตาแต่เค้าบอกว่าเค็ม -"- ไม่ได้ใส่เกลือแม้แต่น้อย
รสชาติชีสล้วนๆ คราวหน้ามีคนสั่งอีกเอาใหม่ละกัน

เรื่องต่อมาเมื่อเสาร์ที่ผ่านมาพาลูกหมูไปผ่าฟันคุด
ตอนนี้เจ้าลูกหมูกลายเป็นลูกหมูแก้มตุ่ยไปแล้ว
ก่อนไปพาไปซื้อของที่คาร์ฟูก่อน ปกติแล้วถ้าได้ไปเดินซื้อของกิน
เจ้าลูกหมูจะกระดี้กระด้าเป็นพิเศษ แต่วันนี้ให้เลือกอะไรก็ไม่เอา
ขนาดนมที่ต้องกินเองปกติเลือกแล้วเลือกอีกตั้งแต่ราคา ปริมาณ
สารอาหารร้อยแปด เทียบอยู่นั่นว่าอันไหนคุ้มกว่ากัน(แต่ก็เลือกอันเดิมทุกที-_-" ไว้เรื่องนี้มีขยาย)
แต่วันนี้ทำหน้าจ๋อยๆ อะไรก็ได้แล้วแต่ลูกเป็ดหยิบ o_O เป็นไปได้ไง
อาการนี้เกิดจากที่ฮอโมนจากต่อมความกลัวหมอฟันหลั่งสารมากกว่าปกติ
คุณหนุ่มกำลังกังวลว่าจะต้องไปผ่าหันคุดนั่นเอง กลัวอะดิ (แอบสะใจนิดๆไม่ต้องฟังบ่นไปอีกนานพูดไม่ได้)
แต่...หลังจากที่ผ่าเสร็จ
อัว เอง เอ้า เอ็บ อากกกกกกกกก เลย
อัวเอง อ้องอูแอเอ้าอะ
-_-" ยังอุตส่าห์บ่นได้อีกอะ คนเรา
ก็จะไม่เจ็บได้ไงกลัวเจ็บแทบตายเปรี้ยวผ่าสองซี่เลย แฟนฉาน
ยังไม่พอนะคะวันอาทิตย์ไปเซ็นทรัลเวิลต่อมีเทศกาลอาหาร
เราสนุกแต่ลูกหมูทรมานยากกินไปหมดแต่ขอโทษกินไม่ได้
มีที่ไหนเพิ่งผ่าฟันมาจะกินข้าวหน้าหมูทอด -_-"
ด้วยความแค้นลูกหมูประกาศว่าหายเมื่อไหร่เถอะจะกินให้เรียบ

เรื่องต่อมาคือสาเหตุที่ป่วยค่ะ จะบอกว่าไม่รู้เหมือกัน
วันอังคารกะว่าจะไปฟิตเนส ไปถึงรู้สึกอยากอาเจียร
นั่งรออยู่พักนึง แย่กว่าเดิม...เอาไงดีหว่า
จะเอาตัวเองกลับบ้านไงดี รอจนพอมีแรงแล้วรีบกลับเลย
ถึงห้องก็ตายสนิทเลย จะไปหาหมอลูกหมูก็มีงานตอนกลางคืน
รอจอถึงเช้าค่ะแบบพอนอนได้อยู่ ตื่นเช้ามาลูกหมูมารับไปหาหมอ
รกก็ติดไม่รู้มันจะแทรกไปไหนฉันจะตายอยู่แล้ว มือชา เท้าชา ท้องก็ชา
ถึงโรงพยาบาล เข้าห้องฉุกเฉินทันทีค่ะ แต่กว่าจะได้หมอคุณหนุ่มวีนพยาบาล
ไปหลายรอบต้องโทรให้ป้าที่เป็นหมอมาจัดการให้อีกแล้ว
นอนที่โรงพยาบาลสองคืนค่ะ หมอบอกว่ากระเพาะอาหารอักเสบ
เท้าชามือชาเพราะว่าโพแทสเซียมต่ำอาเจียรมากไปหน่อย
ตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง ว่าแล้วก็ง่วงนอนไปนอนก่อนนะคะ
ปล.ไว้วันหลังจะมานินทาคุณหนุ่มให้ฟังใหม่
ปล.ป่วยเลยอดทำเค้กที่มีคนสั่งเลยอะเสียดายๆ

เค้าไม่อยากให้ไปหนิ

ช่วงนี้ยุ่งมากเลยค่ะทั้งงานราษงานหลวง
ยุ่งมือเป็นลิงตอนนี้ตีหนึ่งกว่าแล้วยังปั่นงานอยู่
แบบว่าพรุ่งนี้ส่งงานแต่ก็ไม่เสร็จดีอะเอาแค่นี้ก่อน
ให้ทำต่อไปมีหวังคนทำตายจะไปนอนละ เลยแวะมา up blog ค่ะ

เมื่อวานคุณหนุ่มบอกว่าที่ทำงานเสนอให้ไปอยู่ทีมใหม่
ที่จะได้ไปทำงานเมืองนอกบ่อยๆ ตอนแรกคุณหนุ่มถามแม่
แม่บอกให้มาถามนุ้ย
ตัวเองเค้าไปดีไหม
ก็ตัวเองอยากไปไหมละอยากไปก็ไป(กัดฟันพูด)
มาคิดๆดูอีกทีเกิดไม่มีพี่หนุ่มอยู่นานเค้าจะทำยังไงอ่า Y_Y
วันนี้ถามอีก
ตัวเองเค้าไปดีไหม
ดีไปเลยเค้าจะได้หาแฟนใหม่ ((><) กลั้นใจพูดบอกโดยในว่าไม่ให้ไป)
Y_Y ทำไมตัวเองพูดงี้อะ ไม่สนันสนุนความเจริญก้าวหน้าเค้าเลย

จริงๆแล้วไม่ได้อย่างถ่วงความเจริญก้าวหน้าหรอกค่ะ
แต่ก็ไม่อยากให้ไปหนิถ้าไปอยู่ทีมนั้น 70-80% คือไม่ได้อยู่เมืองไทยแน่นอน
เค้าไม่ใช่นางเอกในนิยายหนิที่ยังไงก็ได้ส่งเสริมเต็มที่
แล้วทุกวันนี้ที่พี่หนุ่มทำงานอยู่ก็เห็นว่า happy ดีอยู่แล้วนี่นา
ไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมายได้อาจจะได้เงินไม่มากเท่า
แต่มันก็มีความสุขแล้วนี่นา(หรือว่าอยู่กะเค้าแล้วไม่มีความสุข)
ช่างเถอะค่ะแต่วันนี้คุณหนุ่มมาบอกแล้วว่าไม่ไปเพราะว่ากลัว
ไม่ได้ไปเที่ยวตอนปลายปีด้วย(กลัวเค้ามีแฟนใหม่อะดิ อิอิ)
\>
ปล.มีน้องที่ทำงานคุณหนุ่มสั่งทำ chesse cake ค่ะ
ยังไม่เคยทำเลยจะรอดไหมเนี่ยเดี๋ยวกลับจากทำ Job แล้วจะมาลองทำดูค่ะ