Sand castle, and all of my memory…
Posted on Sunday, August 19th, 2007 at 6:05 am
ปราสาททราย
- สุรสีห์ อิทธิกุล
กว่าจะรวมจิตใจ เก็บทรายสวยๆ มากอง ก่อปราสาทสักหลังก่อกำแพงประตู ก่อสะพานสร้างเป็นทาง ทำให้เป็นดังฝันก่อนที่ฉันจะได้เห็นทุกอย่าง อย่างที่ฝันที่ฉันทุ่มเทน้ำทะเลก็สาดเข้ามา ไม่เหลืออะไรเลย แหลกสลายลงไปกับตาเหลือเพียงทรายที่ว่างเปล่า กับน้ำทะเลเท่านั้นไม่เหลืออะไรเลย จากที่เคยมีความใฝ่ฝันไร้กำลังจะสร้างใหม่ให้เหมือนเดิมทีละเล็กละน้อย ที่คอยสะสมความดี มีให้เธอเท่านั้นก่อเป็นความเข้าใจ แต่งเติมความหมายด้วยกันคอยถึงวันที่หวัง ก่อนที่ฉันจะได้พบความสุข อย่างที่ฉันฝันไว้ทุกวันเธอก็พลันมาจากฉันไป ไม่เหลืออะไรเลย (ไม่เหลืออะไรเลย) แหลกสลายลงไปกับตาเหลือเพียงใจที่ว่างเปล่า กับฉันคนเดียวเท่านั้น จะเอาแรงพลังจากไหนไว้เติมแต่งฝันจะเอาวันและคืนจากไหนให้พอทำใจ ไม่เหลืออะไรเลยจากที่เคยมีความใฝ่ฝัน ไร้กำลังจะสร้างใหม่ให้เหมือนเดิมจะเอาแรงพลังจากไหน ไว้เติมแต่งฝันจะเอาวันและคืนจากไหน ให้พอทำใจ ไม่เหลืออะไรเลย
อารายกันพี่…
อารายจะเหงา และหมดหวังขนาดนี้ T_T
pตราบใดที่กรุงโรมยังสร้างไม่เสร็จในวันเดียว
ความรัก…ของคนสองคน
ก็ยังสามารถเยียวยาได้นี่คะ:D
พยายามและสู้เพื่อหัวใจของตัวเองนะคะ
ความเหงาในวันนี้…ถือว่าเป็นเซรุ่มหรือวัคซีน
เวลาให้ได้คิดทบทวนความรักที่ผันผ่าน…
ไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน
ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ
ขนาดออกแบบไว้..ก็ยังมีความคลาดเคลื่อนประกบอยู่เลย …หากแม้นใจยังไม่สิ้นหวัง ไม่สิ้นกำลังใจ
ทรายที่สลายไปกะน้ำทะเล ก็สร้างขึ้นมาใหม่สิคะ
แต่ว่าครานี้ลองเป็นสถาปนิกก่อปราสาททรายอีกรอบ
ความรักที่ผ่านมาก็เหมือนงานวิจัยชิ้นหนึ่ง
แต่มันอาจจะเป็นวิจัยชีวิต และก็ชีวิตแห่งรักด้วย
ที่ผ่านมายังไม่ผ่านบทที่3 ล่ะกัน
แต่ว่า…แค่กองทรายสลายใช่ว่าเราต้องกลับไปทำเค้าโครงใหม่นี่คะ
ลองใช้กลุ่มตัวอย่างที่เจาะจงใหม่อีกหน ก็ได้น๊า
แห่ะๆ:D (ชักมั่วแล้วแฮะ)
อืมมม…แค่เหงามันไม่ตายนี่นา
เหงาบ้าง..จะได้เล็งเห็นชีวิตรักกว้างขึ้นมาเท่านั้นเอง
ให้กำลังใจพบรักใหม่เร็วไวนะคะพี่
สู้สู้ค่ะ
กลับสู่สภาวะปกติอีกครั้ง
เหงาเศร้าเป็นปกติ เอิ๊กๆๆ